«Οι γονείς μου γνωρίστηκαν στην Αθήνα. Εκεί γεννήθηκα κι εγώ κι ο αδελφός μου. Στη συνέχεια μετακομίσαμε στο Αγρίνιο. Ο πατέρας μου δούλευε γεωτρυπανιστής στο φράγμα του Καστρακίου. Στον Αχελώο. Και μετά, πολλοί μικροί, πήγαμε Θεσσαλονίκη», είπε αρχικά ο κ. Φάμελλος.

Στη συνέχεια τόνισε ότι: «Ήμασταν μια οικογένεια η οποία είχε πολύ μεγάλη σχέση με την τεχνική παραγωγή λόγω του μπαμπά. Πολύ μεγάλη σχέση με τη μουσική. Ο μπαμπάς επίσης, έπαιζε μπουζούκι. Επέμενε και πήγαμε με τον αδελφό μου (σ.σ: Μανώλη Φάμελλο) σε μουσικό σχολείο.

Είχαμε μια μεγάλη ατυχία γιατί ο μπαμπάς είχε ένα θανατηφόρο ατύχημα, εργατικό, τον χάσαμε μικροί και οφείλουμε πάρα πολλά στη μητέρα μας. Εγώ ήμουν 14-15 χρονών και ο Μανώλης 12 περίπου. Οφείλουμε πάρα πολλά στην μητέρα μας και είναι πολύτιμο που την έχουμε μαζί μας. Στην Θεσσαλονίκη μένει. Μαζί μου. Γιατί ο Μανώλης μένει στην Αθήνα.

Ήταν δύσκολη περίοδος από τη στιγμή που έφυγε ο πατέρας μας. Το βλέπω τώρα, σαν εξωτερικός παρατηρητής. Μας βοήθησε όλη η υπόλοιπη οικογένεια.

Αλλάξαμε προσωπικότητες κι εγώ και ο Μανώλης. Οι γονείς μας και οι παππούδες μας, μας είχαν μάθει αυτό που στην Ελλάδα λέμε προκοπή, να δουλεύεις και να είσαι τίμιος.

Η οικογένεια πέρασε ένα πολύ μεγάλο κλονισμό όταν χάθηκε ο πατέρας», κατέληξε ο Σωκράτης Φάμελλος.

(Enikos – eurokinissi)