Από ό,τι προκύπτει μέχρι σήμερα (και αναμένοντας πιο ουσιαστική κυβερνητική ενημέρωση), η Συμφωνία δεν εφαρμόζει πλήρως την αρχή της μέσης γραμμής, αλλά δίνει στην Αίγυπτο παραπάνω από το 55% και στην Ελλάδα λιγότερο από το 45% της επιφάνειας που οριοθετήθηκε. Περαιτέρω, προβαίνει σε τμηματική οριοθέτηση, «διχοτομώντας» τη Ρόδο δυτικότερα και από τον 28ο Μεσημβρινό, ενώ κατοχυρώνει μειωμένη επήρεια για το μεγαλύτερο νησί του Αιγαίου, την Κρήτη, μικρότερη για Κάσο, Κάρπαθο και άγνωστο ποια για το Κουφονήσι.

Οι εξηγήσεις που αναμένουμε από την κυβέρνηση δεν αφορούν μόνο την αξιολόγηση της συμφωνίας. Αφορούν κυρίως την διαμόρφωση των θέσεων και της στρατηγικής μας έναντι της Τουρκίας, το πώς θα επικαλεστούμε στην διαπραγμάτευση μαζί της, όποτε ξεκινήσει, για τη μόνη διαφορά που έχουμε με αυτήν, την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, τους βασικούς κανόνες της ίσης απόστασης/μέσης γραμμής και της επήρειας των νησιών, με το προηγούμενο της συναφθείσας συμφωνίας.

Επιπλέον, η Κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει σε ποια στρατηγική εντάσσεται η σύναψη της, ειδικά ενόψει της επικείμενης κλιμάκωσης επιθετικότητας, την οποία ήδη προανήγγειλε η γείτονας. Η Συμφωνία έγινε διότι παρουσιάστηκε παράθυρο ευκαιρίας, ή εκτιμήθηκαν και τα επόμενα βήματα; Σκέφτεται η κυβέρνηση να την αξιοποιήσει ενώπιον διεθνούς δικαστηρίου; Αναμένει χλιαρές τουρκικές αντιδράσεις ή έχει εξασφαλίσει δυναμικές ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες και κυρώσεις στην αντίθετη περίπτωση; Ποια είναι η εκτίμηση και οι προτάσεις της για τις προοπτικές επανεκκίνησης των διερευνητικών;

Εμείς, ως πατριωτική δύναμη, είμαστε διατεθειμένοι να στηρίξουμε μία εθνική στρατηγική με αρχή, μέση και τέλος με πρώτο βήμα τη σύγκληση συμβουλίου πολιτικών αρχηγών. Προς το παρόν η στρατηγική αυτή απουσιάζει ξεκάθαρα, με μεγάλους κινδύνους για τη χώρα».