Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας παράγει θετικό έργο στην οικονομία.

Όπως είναι λογικό όμως, έγιναν και λάθη ή τουλάχιστον πράγματα που δεν μοιάζουν θετικά:

• Η δημιουργία των κλειστών προαναχωρησιακών Κέντρων Μεταναστών, έχει ήδη καθυστερήσει. Το μεταναστευτικό είναι ένα πρόβλημα που δεν μπορεί να περιμένει. Προς ώρας, οι ροές μειώθηκαν εξαιτίας του χειμωνιάτικου καιρού, αλλά δεν μπορούμε να βασιστούμε σε αυτό το γεγονός.
• Δεν έστειλε καλό μήνυμα, η απόφαση της κυβέρνησης να ιδρύσει το υπουργείο Μεταναστευτικής πολιτικής, με καθυστέρηση 6 μηνών. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη έχει επενδύσει πολιτικά, πάνω σε αυτό το λάθος.
• Βελτιώθηκε η Ασφάλεια στα Εξάρχεια (κέντρο αναρχικών), αλλά όχι στην υπόλοιπη Ελλάδα. Η παρουσία της αστυνομίας είναι έντονη, αλλά σε πολλές περιοχές της χώρας, το έγκλημα έχει λάβει τρομακτικές διαστάσεις. Στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη, το αστυνομικό δελτίο είναι πλούσιο σε καθημερινή βάση.Ληστείες, βανδαλισμοί εκκλησιών και αιματηρές συμπλοκές μεταξύ μεταναστών. Ακριβώς τα ίδια περιστατικά, τρομοκρατούν και τους κατοίκους των νησιών μας.
• Συμφωνία των Πρεσπών: Ναι μεν κρίνουμε θετικά την καμπάνια για τα ελληνικά μακεδονικά προϊόντα, αλλά δεν βλέπουμε να υπάρχει μεγαλύτερη κίνηση πάνω στο θέμα, ίσως επειδή η πολιτική κατάσταση στην γειτονική χώρα, είναι ρευστή. Η Ελλάδα θα εκμεταλλευτεί προς όφελός της, την αβεβαιότητα που υπάρχει στην χώρα του Ζάεφ;
• Το Κράτος μας υποχρεώνει να ξοδεύουμε το 30% του εισοδήματος μας, σε αγορές με κάρτα. Αποταμίευση τέλος σιγά-σιγά. Ταυτόχρονα βλέπουμε την αγοραστική μας δύναμη, να πέφτει.
• Η Τουρκία υπέγραψε Μνημόνιο Κατανόησης με την Διεθνώς Αναγνωρισμένη φιλοτουρκική κυβέρνηση της Λιβύης. Σύμφωνα με αυτό, η τουρκική ΑΟΖ ενώνεται με την λιβυκή.Δηλαδή ολόκληρες ελληνικές περιοχές, παρακάμπτονται και εξαφανίζονται από τον χάρτη. Η Τουρκία απειλεί ότι θα πραγματοποιήσει έρευνες για Φυσικό Αέριο Νότια της Κρήτης και της Ρόδου. Η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να άρει την αναγνώριση της κυβέρνησης της Λιβύης και να αναγνωρίσει ως ηγέτη της χώρας, τον εχθρό της Τουρκίας τον Στρατηγό Χάφταρ, ο οποίος μέχρι πρότινος προσπαθούσε να ανατρέψει την νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης. Μένει να δούμε αν θα ισχύσει η εκεχειρία μεταξύ του Χάφταρ και της φιλοτουρκικής λιβυκής κυβέρνησης.