«Χαμένοι στον κόσμο μας. Στα ποσοστά μας. Στις καρέκλες μας. Βαθιά νυχτωμένοι. Σήμερα, στη Μεταμόρφωση Καρδίτσας, μου έλεγαν «συγχαρητήρια» για το εκλογικό αποτέλεσμα και ντρεπόμουν. Ντρεπόμουν για μια προσωπική «επιτυχία» μέσα σε μία τέτοια συλλογική αποτυχία.
Γιατί στη Θεσσαλία αποτύχαμε ως Κράτος. Με ανθρώπους που κοιμούνται ακόμα μέσα στις λάσπες. Που κάθε μέρα ξημερώνει και δε βλέπουν φως από πουθενά.

Σε αγγίζουν και σου ζητούν βοήθεια. Πιάνονται από εσένα γιατί κανένας από αυτούς που έχουν εξουσία δεν πήγε εκεί.

Η Ελληνική σημαία λασπωμένη σ’ έναν τοίχο. Άνθρωποι που την τιμούν και τη σέβονται. Αλλά ποιος σεβάστηκε εκείνους;

Μια αλυσίδα ανικανότητας και απάθειας. Από τα Τέμπη ως τον Έβρο. Από τη Ρόδο ως την Καρδίτσα. Αυτό το Κράτος έπαψε να λειτουργεί.
Κι είναι δική μας ευθύνη να γίνουμε εκείνοι που θα βάλουν τις μηχανές μπροστά. Ζήτησα από μια 85χρονη γιαγιά να έχω την ευχή της, να μπορέσω να κάνω καλό στον τόπο μου».

photo eurokinissi