Ανάμεσα στα δάκρυα και την απελπισία της για τους κόπους δεκαετιών ολόκληρων που καταστράφηκαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα δεν χάνει ούτε λεπτό το βαθιά ριζωμένο στην ψυχή του Κρητικού φιλότιμου. Αυτό το ιδιαίτερο αρχέγονο χαρακτηριστικό των κατοίκων της Κρήτης που παραμένει αναλλοίωτο στην κακουχία, τον πόλεμο, τη φυσική καταστροφή…“Έλα, παιδί μου να σου κάνω ένα καφεδάκι” λέει στον φωτογράφο ο οποίος καταγράφει τις εκτεταμένες ζημιές που άφησαν τα Ρίχτερ στο σπίτι της.