«Ακούγοντας, χθες, τις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού για την Προεδρία της Δημοκρατίας, θυμήθηκα το 2015. Όταν βουλευτής, τότε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρνήθηκε, σε αντίθεση με το κόμμα του, να ψηφίσει τον υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο. Μια κίνηση που, από πολλούς, χαρακτηρίστηκε συμβολική και καθοριστική για την επικράτησή του στην αρχηγία της ΝΔ. Διότι απευθύνθηκε, έλεγαν, σε ευρύτερα της κεντροδεξιάς ακροατήρια», και πρόσθεσε: «Θυμήθηκα και το 2020. Όταν ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, πρότεινε για Πρόεδρο της Δημοκρατίας την Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Μια κίνηση που, από πολλούς, χαρακτηρίστηκε συμβολική και «κορωνίδα» της επικράτησής του στον λεγόμενο «κεντρώο» χώρο και της διείσδυσης του ακόμα και στον κεντροαριστερό χώρο. Διότι απευθύνθηκε, έλεγαν, σε ευρύτερα της κεντροδεξιάς ακροατήρια».

«Σήμερα, το 2025, ο κ. Μητσοτάκης κάνει μια κομματική επιλογή με κριτήριο και γλώσσα που θυμίζει συντήρηση του προχθές. Μητσοτάκης 2015, 2020, 2025. Πολιτική γήρανση ή πολιτικό στριπτίζ; Για όσους βλέπουν πέρα από το δάχτυλό τους, το δεύτερο. Τώρα δείχνει τον πραγματικό του εαυτό». Καλό είναι, συνέχισε ο κ. Γερουλάνος, «όλοι εκείνοι που αναμασούν το προοδευτικό προφίλ του κου Μητσοτάκη, να καταλάβουν: Προοδευτικός και νεοφιλελεύθερος δεν γίνεται».