Μάκιστος: Έμεινε με μόλις 20 κατοίκους 11 χρόνια μετά το ολοκαύτωμα του 2007

Παρά το γεγονός ότι ανοικοδομήθηκε πλήρως, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν το μαρτυρικό χωριό, είτε για να μην θυούνται, είτε επειδή εξαφανίστηκε το εισόδημά τους - Μνημόσυνο στο εκκλησάκι που χτίστηκε για τα θύματα της τραγωδίας

Παρασκευή 24 Αυγούστου 2018: Ακριβώς έντεκα χρόνια συμπληρώνονται από εκείνη την Παρασκευή του 2007, όταν η Ηλεία παραδόθηκε στις φλόγες, γράφοντας μά από τις πιο μελανές σελίδες του τόπου.

Η Μάκιστος και Αρτέμιδα είναι τα πρώτα χωριά που η φωτιά συναντά στο πέρασμά της κάνοντας τα πάντα στάχτη και αποκαΐδια. Σήμερα, και μετά την ανοικοδόμησή της, η Μάκιστος μετρά μόλις 20 μόνιμους κατοίκους. Άλλοι τους βγάζουν δεκαοκτώ, άλλοι είκοσι πέντε, η ουσία όμως είναι ότι μέσα σε δέκα χρόνια το χωριό ερήμωσε.

Όπως γράφει η εφημερίδα Πατρίς, παρά το γεγονός ότι ο Όμιλος Βαρδινογιάννη, με πρωτοβουλία της ίδιας της Μαριάννας και του Βαρδή Βαρδινογιάννη, ανοικοδόμησε με ίδια έξοδα τα σπίτια του χωριού, η πλειονότητα των κατοίκων εγκατέλειψαν τη Μάκιστο.

Είτε επειδή δεν ήθελαν να θυμούνται την τραγωδία είτε επειδή εξαφανίστηκε το εισόδημά τους, ειδικά οι νεότεροι εγκατέλειψαν το χωριό και το επισκέπτονται αραιά και που το καλοκαίρι.

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιείται και η επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των θυμάτων της δεύτερης μεγαλύτερης πύρινης τραγωδίας στην ιστορία της χώρας.

Οι οικογένειες των αδικοχαμένων θυμάτων της πύρινης λαίλαπας βρέθηκαν και πάλι μπροστά στα εικονοστάσια στο μοιραίο σημείο του δρόμου, όπου οι φλόγες κατάπιαν τη μητέρα με τα τέσσερα παιδιά και τη γιαγιά τους, τους πυροσβέστες, τον αγροφύλακα και τόσους άλλους αθώους ανθρώπους.

1963183
Φωτογραφία αρχείου

Το χρονικό της τραγωδίας

Παρασκευή 24 Αυγούστου 2007, ώρα 2.30 το μεσημέρι, αφόρητη ζέστη με θερμοκρασία άνω των 40 βαθμών Κελσίου, ξηρασία και ισχυροί άνεμοι, συνθέτουν το σκηνικό του καιρού.

Μια ηλικιωμένη γυναίκα, βράζει κόλλυβα με πετρογκάζ στην αυλή του σπιτιού της στο οικισμό Παλαιοχώρι λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη Μάκιστο του Δήμου Ζαχάρως στην Ηλεία. Άγνωστο πως, ξεσπά φωτιά και μέσα σε λίγα λεπτά οι φλόγες φουντώνουν και αρχίζουν με μανία να «καταπίνουν» ότι υπάρχει στο διάβα τους.

Μάκιστος και Αρτέμιδα είναι τα πρώτα χωριά που η φωτιά συναντά στο πέρασμά της κάνοντας τα πάντα στάχτη και αποκαΐδια. Καλλιεργήσιμες εκτάσεις, αιωνόβια πευκοδάση, σπίτια, αποθήκες. Τίποτα δεν μπορεί να σταθεί όρθιο στο πέρασμα της πυρκαγιάς, τίποτα δεν μπορεί να την τιθασεύσει.

Μισή ώρα μετά τη φωτιά στη μαρτυρική στροφή της Αρτέμιδας θα γραφεί η μεγαλύτερη τραγωδία. Συνολικά 24 άνθρωποι (44 σε ολόκληρο το νομό), ανάμεσά τους και 3 πυροσβέστες και μικρά παιδιά εγκλωβίζονται στην προσπάθειά τους να φύγουν και αφήνουν την τελευταία τους πνοή.

Τα χωριά Γεράκι Αμαλιάδας, Κρέστενα, Γρύλλος, Καϊάφα, Νεοχώρι, Βρεστό, Καλλιθέα, Σάμικο, Πλατιάνα, ο Δήμος Ζαχάρως, η Ανδρίτσαινα, η Κλινδία, το Μουζάκι, το Φανάρι,Μπεντένι Ηλείας και πλειάδα μικρότερων οικισμών επλήγησαν, καταστρέφοντας δασικές και οικιστικές εκτάσεις. Ακόμα, απειλούσε μέχρι και τον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας.

Συνολικά 49 άνθρωποι στην Ηλεία (63 συνολικά στις φωτιές του 2007) έχασαν τη ζωή τους από τις πύρινες φλόγες. Κάηκαν 147 χωριά, απανθρακώθηκαν 30.000 ζώα, 870.000 στρέμματα δάσους και 230.000 στρέμματα καλλιεργήσιμων εκτάσεων έγιναν στάχτη. Περισσότερα από 180 σπίτια καταστράφηκαν ολοκληρωτικά και άλλα 350 περίπου, υπέστησαν σοβαρές ζημιές όπως και 224 αγροικίες – στάβλοι -αποθήκες, ενώ 279 έγιναν στάχτη.