Πεταχτήκανε όλα πάνω μας, παράθυρα, χαλίκια, σπίθες από το φρενάρισμα. Στην αρχή ήταν σαν να καθόσουν σε φούρνο, την ένιωθες την ζέστη της σύγκρουσης. Δεν έβλεπες λόγω της σκόνης και του καπνού. Δύσκολες στιγμές αυτές που πέρασα στο βαγόνι, δεν ξεχνιέται τόσο εύκολα» ανέφερε αρχικά ο φοιτητής.

«Εκείνη τη στιγμή κάποιος έπρεπε να κρατήσει τα ηνία της ηρεμίας γιατί όλοι φώναζαν και έτρεχαν γύρω στο βαγόνι. Επειδή έβλεπα έξω από το βαγόνι και είχα αποδεχτεί ότι θα πεθάνω, ήμουν σχετικά ήρεμος. Μου ήταν εύκολο να σκεφτώ τρόπους να βγούμε από μέσα… Πήρα την βαλίτσα μου και την πετάξαμε από το ραγισμένο τζάμι γιατί δεν έσπασε τελείως. Βγάλαμε γυναικόπαιδα και μετά εμείς… Όταν έβλεπες λιπόθυμο, ακρωτηριασμένο, ήθελες να τους βοηθήσεις.

Δεν μπορούσες να τους αφήσεις έτσι. Φως δεν υπήρχε. Υπήρχε ένα απόλυτο τίποτα και δύο βαγόνια να έχουν γεμίσει φλόγες και δεν μπορούσες να καταλάβεις τι είχε γίνει. Εγώ στην αρχή νόμιζα υπήρχε εκτροχιασμός. Βιβλικές καταστάσεις, επικρατούσε χάος. Οι κραυγές ήταν το λιγότερο που άκουγες» πρόσθεσε ο νεαρός για την τραγωδία στα Τέμπη.

(newsbomb, mega – φωτο:eurokinissi)