Το ζήτημα της «επώνυμης» παρουσίας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επαναφέρει με τον πλέον επίσημο τρόπο η κυβέρνηση, με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να θέτει το πλαίσιο για την αντιμετώπιση της «χυδαίας τοξικότητας», όπως αναφέρεται, και της συκοφαντίας πίσω από ανώνυμους λογαριασμούς.
Κατά την εισαγωγική του τοποθέτηση στο Υπουργικό Συμβούλιο, ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στον υπουργό Δικαιοσύνης, συνδέοντας την προστασία της ελευθερίας της έκφρασης με την ανάγκη νομικής λογοδοσίας:
«Καλό είναι κάποια στιγμή να δούμε και εμείς, ως πολιτικοί, πώς προστατευόμαστε από την ανώνυμη χυδαία τοξικότητα του διαδικτύου […] όταν πέφτουμε σε ένα τείχος, γιατί δεν μπορεί κανείς να εντοπίσει ποιος πραγματικά είναι πίσω από αυτούς τους λογαριασμούς. Αυτό είναι κάτι, κύριε υπουργέ, το οποίο πρέπει να το δούμε».
Υπενθυμίζεται ότι η συζήτηση άνοιξε πριν από περίπου δύο μήνες από τον υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ, Παύλο Μαρινάκη.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε μιλήσει για την ανάγκη ταυτοποίησης των χρηστών στις πλατφόρμες (social media) με την συνδρομή της ΕΕ, προκειμένου να προστατευθούν οι πολίτες και κυρίως τα παιδιά. Παρότι αρχικά χαρακτηρίστηκε ως «προσωπική ταυτοτική θέση», η εξέλιξη των πραγμάτων δείχνει ότι η πρόταση αποκτά πλέον μορφή επίσημης πρωτοβουλίας, στα πρότυπα του «age ban».
Στην προσπάθεια αυτή, «σύμμαχος» εμφανίζεται και ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρης Παπαστεργίου. Κατά τη διάρκεια του Φόρουμ των Δελφών, ο κ. Παπαστεργίου τάχθηκε υπέρ της άρσης της ανωνυμίας, συμφωνώντας με την λογική της ταυτοποίησης των χρηστών ως μέσο, όπως σημειώνεται, για την διασφάλιση ενός πιο υγιούς ψηφιακού περιβάλλοντος.
Με το «άτυπο πράσινο φως» από τον πρωθυπουργό, η κυβέρνηση δείχνει διατεθειμένη να αναζητήσει την χρυσή τομή ανάμεσα στην απόλυτα κατοχυρωμένη ελευθερία του λόγου και την θωράκιση απέναντι στην ποινικά κολάσιμη κατασυκοφάντηση, θέτοντας το ζήτημα της ανωνυμίας στο επίκεντρο των επόμενων νομοθετικών και διπλωματικών κινήσεων.
Τι αναμένεται να συμβεί λοιπόν;
Ποιά θα είναι τα πιθανά βήματα της κυβέρνησης; Πώς αναμένεται να παρεμβαίνει το κράτος, άπαξ και αποφασιστεί κάτι;
