«Κι αυτό – διευκρινίζει- επειδή οι περιπτώσεις αυτές, από τον Νοέμβριο του 2025 έως και σήμερα έχουν διπλασιαστεί, σύμφωνα πάντα με τις καταγγελίες που γίνονται στις αστυνομικές αρχές με τις οποίες συνεργαζόμαστε άψογα. Παρακολουθούμε στενά την έξαρση αυτή που καταγράφεται, αλλά δεν είμαστε ακόμα σε θέση να προσδιορίσουμε αν είναι παροδική ή σταθερή η τάση αυτή.»

«Οι δομές στον δήμο της Ρόδου, δηλώνει επίσης στο ΑΠΕ – ΜΠΕ η κοινωνιολόγος – εγκληματολόγος και στέλεχος του Συμβουλευτικού Κέντρου του Δήμου Ρόδου Εύη Μηνατσή, αποτελούν ένα αποκούμπι, μια ασπίδα προστασίας σε όλες αυτές τις γυναίκες που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα ακραία και επικίνδυνα γεγονότα, που προέρχονται από συγγενικό ή οικογενειακό περιβάλλον και τα οποία αποτελούν ψυχολογική, λεκτική ή σωματική βία σε βάρος τους.»

Στον Ξενώνα Φιλοξενίας που διαθέτει σε χώρο ελεγχόμενο ο δήμος της Ρόδου παρέχονται ψυχοκοινωνική, νομική και εργασιακή στήριξη, με εστίαση σε γυναίκες θύματα βίας. Ο ξενώνας προσφέρει στέγη και διατροφή σε γυναίκες και παιδιά, σε απόρρητη τοποθεσία, με 24ωρη φύλαξη και υψηλά πρωτόκολλα εμπιστευτικότητας.

Πλήρη συνεργασία με αστυνομία, δικαστικές αρχές και υγειονομικές υπηρεσίες

Όπως δηλώνει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ η αντιδήμαρχος κ. Παπαγεωργίου, «οι καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία, υποβάλλονται στην αστυνομία καθώς το Συμβουλευτικό Κέντρο δεν είναι καταγγελτικός φορέας. Μετά την αστυνομική καταγγελία, οι γυναίκες απευθύνονται στο Κέντρο για υποδοχή, καταγραφή κοινωνικού ιστορικού και παροχή ψυχοκοινωνικής, νομικής και στη συνέχεια, εργασιακής υποστήριξης».

Το Κέντρο ανήκει στο δίκτυο δομών της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, με χρηματοδότηση από Ελλάδα και ΕΕ.

Οι υποστηρικτικές αυτές ενέργειες, δεν περιορίζονται μόνο στην περίθαλψη και φιλοξενία, αλλά με στοχευμένες δράσεις δίνεται και ιδιαίτερη έμφαση στην πρόληψη και την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας. Στο πλαίσιο αυτό γίνονται ομιλίες σε πολλά σχολεία, (δευτεροβάθμια, αλλά και πρωτοβάθμια/τριτοβάθμια) και σε επαγγελματικές ομάδες που έρχονται σε επαφή με γυναίκες θύματα βίας. Ανοιχτές εκδηλώσεις για το ευρύτερο κοινό με στόχο πρόληψη και ευαισθητοποίηση.

«Κατά τη διάρκεια ή μετά τις ομιλίες, άτομα ξεκινούν με γενικές ερωτήσεις και συχνά ζητούν ιδιωτική συνάντηση για προσωπικά θέματα, δείχνοντας ότι οι δράσεις λειτουργούν ως καταλύτης για “σπάσιμο της σιωπής”» υπογράμμισε η κοινωνική λειτουργός Εύη Μηνατσή. Το Κέντρο εξυπηρετεί αποκλειστικά γυναίκες ενήλικες.

Η ανοχή της κοινωνίας πρέπει να είναι μηδενική σε τέτοια φαινόμενα

Η αντιδήμαρχος Ρόδου κ. Παπαγεωργίου σημειώνει: «Είναι χρέος όλων όσων βιώνουν τη βία, σε οποιαδήποτε μορφή κι αν είναι αυτή, να μιλήσουν. Χωρίς φόβο. Και να ζητήσουν βοήθεια από το Συμβουλευτικό Κέντρο ή άλλες υπηρεσίες και να μη σιωπήσουν. Η κοινωνική εγρήγορση πρέπει να είναι κανόνας. Ο κόσμος που βλέπει και ακούει τέτοιες απαράδεκτες ενέργειες πρέπει να μιλάει. Να μην φοβάται ότι θα μπλεχτεί. Γιατί η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι ιδιωτική υπόθεση· είναι δημόσιο ζήτημα και έγκλημα που αφορά όλους».

Κουμπί πανικού (panic button) για ασφαλέστερο και άμεσο αποτέλεσμα

Τα τελευταία δύο χρόνια, το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών χορηγεί κουμπί πανικού χωρίς προϋπόθεση επίσημης καταγγελίας. Η αστυνομία επίσης χορηγεί, αλλά απαιτείται καταγγελία. Ενισχύεται η άμεση προστασία γυναικών σε κίνδυνο. Επίσης, όπως σημειώνεται μετά από καταγγελία ενδοοικογενειακής βίας και παραπομπή από τη γραμμή SOS 15900, παρέχεται προσωρινή διαμονή σε συμβεβλημένα ξενοδοχεία της περιοχής έως ότου ολοκληρωθούν οι απαραίτητες διαδικασίες, ενισχύοντας άμεση ασφάλεια και στέγαση.

145 καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία μέσα σε δύο μήνες στο Νότιο Αιγαίο

Μια ανησυχητική εικόνα αποκαλύπτουν τα στοιχεία των αρμόδιων αστυνομικών αρχών στο Νότιο Αιγαίο. Από την 1η Ιανουαρίου 2026 έως και τις αρχές Μαρτίου, καταγράφηκαν 145 καταγγελίες για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας μόνο στα νησιά της Περιφέρειας Νότιου Αιγαίου (Κυκλάδες και Δωδεκάνησα).

Ο αριθμός αυτός, μέσα σε διάστημα περίπου δύο μηνών, αποτυπώνει τη σοβαρότητα ενός φαινομένου που συχνά παραμένει πίσω από κλειστές πόρτες –– ιδιαίτερα σε μικρές, νησιωτικές κοινωνίες όπου η έκθεση και ο κοινωνικός στιγματισμός λειτουργούν αποτρεπτικά για την καταγγελία.

Παρότι η ενδοοικογενειακή βία συνδέεται κυρίως με κακοποίηση γυναικών –σωματική, λεκτική ή ψυχολογική– οι πρόσφατες καταγγελίες δείχνουν ότι τα θύματα δεν ανήκουν σε μία μόνο κατηγορία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από την έρευνα αυτή, οι υποθέσεις περιλαμβάνουν:

-Γυναίκες που υπέστησαν σωματική, λεκτική ή ψυχολογική κακοποίηση

-Άνδρες θύματα ενδοοικογενειακής βίας

-Ηλικιωμένους που αντιμετώπισαν παραμέληση ή κακομεταχείριση

-Ανήλικους που βρέθηκαν εκτεθειμένοι σε βίαιες ή κακοποιητικές συμπεριφορές

Η πολυπλοκότητα του φαινομένου αποδεικνύει ότι η ενδοοικογενειακή βία δεν έχει φύλο ούτε ηλικία· αφορά κάθε ευάλωτο μέλος της οικογένειας.

(ΑΠΕ -ΜΠΕ / Μ. Μαστής / photo: eurokinissi)