Το “κρυφό σχολειό”…

...και η Λιακομάνα!

Κάθε αφήγηση μιας ιστορίας αξίζει μία μουσική επένδυση.
Πάτα το play και πάμε σε αυτήν.

+++Δόξα Σοι Ο Θεός, η μόνη Ελπίς ημών, Δόξα Σοι+++
Ήταν ένα απόγευμα στα τέλη του Ιανουαρίου του 2019.
Δεν ήταν και η πιο ηλιόλουστη μέρα, αν σκεφτεί κανείς τη σφοδρή κακοκαιρία που μόλις είχε περάσει, στην ευρύτερη περιοχή της Μαγνησίας.

Σχεδόν απόβροχο, με ζεστό καφέ φίλτρου να τους συνοδεύει στην κουβέντα, δυο ψυχές συζητούν. Με όλο αυτό που έγινε την μαύρη Παρασκευή
(25-1-2019 – προδοσία/παράδοση της Μακεδονίας μας την Ν.Τ.Π. – ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ), ήταν και οι 2 τους εκνευρισμένοι, προβληματισμένοι αλλά δεν “μασάγανε”.
Κάποια στιγμή, αληθώς ειπώθηκαν τα εξής: “Τοξικότητα, μες το σπίτι σου. Πώς την αντιμετωπίζεις, λοιπόν; Έχεις την ελάχιστη ηρεμία και τον χώρο για να μελετήσεις τη Γνώση”;

Η απάντηση:
“Πάντα Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ!!! Δεν αγχώνομαι πια, όπως και συ, Εκείνος Φροντίζει!
Τα τελευταία 2-3 χρόνια θέλω να προχωράω στην Γνώση και όλο έπεφτα στο ίδιο εμπόδιο. Πολύς καβγάς με τον πατέρα σου, όταν με έβλεπε να διαβάζω τον Δημοσθένη. Ζήτησα βοήθεια από Τον Αρχηγό μας, ύστερα κάθισα και σκέφτηκα το εξής: εσύ λείπεις 15 χρόνια, στο δωμάτιό σου δεν κοιμάται κανένας οπότε τι έκανα; Έκλεισα την πόρτα, κάθισα στο κρεβάτι σου και είχα 2 βιβλία, το ένα του Δήμου και ένα οποιοδήποτε άλλο π.χ. τον βίο του Παϊσιου. Όταν χτύπησε την πόρτα ο πατέρας σου για να μπει μέσα, τότε έβαλα κάτω από την κουβέρτα τον Δήμο και πήρα τον Παϊσιο να μελετάω. Όταν έφυγε, ξαναπήρα τον Δήμο. Ο άντρας μου πάντα χτυπάει την πόρτα (ευτυχώς) και κάνω πράξη αυτό ακριβώς που σκέφτηκα δηλ. γρήγορα-γρήγορα κάτω απ’ την κουβέρτα ο Δήμος, πάνω απ’ την κουβέρτα ο παππούλης. Περιττό να σου πω ότι αυτό λειτουργεί καθώς ο πατέρας σου βλέπει ΠΑΝΤΑ το 2ο βιβλίο και ΠΟΤΕ το βιβλίο της Γνώσης.
Κι έτσι βρήκα τον τρόπο να ελίσσομαι, να φτιάχνω τον δικό μου χώρο για μελέτη, χωρίς να τσακώνομαι μαζί του πλέον, απλό ήταν.

Πρέπει να σου πω ότι όταν διαβάζω βιβλίο της Γνώσης για 1η φορά, κάτι σκαμπάζω.
Την 2η φορά κάνω καλύτερη ανάγνωση και στην 3η αρχίζω και συνειδητοποιώ τι μου λέει!
Δόξα Τω Θεώ είμαι ευχαριστημένη. Είναι κεκτημένο δικό μου, δεν το χαρίζω ούτε το χαραμίζω!
Όχι στην τοξικότητα, όχι σε τοξικά άτομα, όποια κι αν είναι αυτά. Ήθελα να προχωρήσω στον δρόμο της Γνώσης.
Γι’ αυτό αποφάσισα να απομακρύνω κάθε εμπόδιο από μπροστά μου, ένα-ένα.
Τη σέβομαι την Γνώση, καθώς και ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΗΝ ΔΙΝΕΙ.
Είμαι ευγνώμων στον Δημοσθένη.
Εύχομαι και προσεύχομαι να ‘ναι καλά, αυτός και η οικογένειά του, να ‘ναι πάντα καλά”!

Βλέπεις τι Κάνει Ο Αρχηγός Της Ζωής, στην ψυχή που Του ζητάει.
Δες, επίσης, τι κάνει ο αποφασισμένος άνθρωπος για να πετύχει τον σκοπό του.
Σε πληροφορώ ότι όλο αυτό ήταν easier said than done, αλλά στο τέλος, τα κατάφερε.
Μου ζήτησε να γράψω για το πώς λύθηκε το πρόβλημα της τοξικότητας στο σπίτι, από το οποίο και δεν γίνεται να φύγει.
Ήθελε να διαβαστούν, ώστε να τα ακούσει και να βοηθηθεί “έστω μια ψυχή”, άντρας-γυναίκα, μικρός-μεγάλος…
Πρώτη φορά τη βλέπω να απευθύνεται σε κόσμο έτσι, άλλωστε είναι δική της η ζωή, να τη ζει όπως θέλει αυτή!
Αναγνώρισε το πρόβλημα (όμως δεν μπόρεσε να το λύσει και Του ζήτησε βοήθεια), με στρατηγική εφάρμοσε τη μέθοδο και στο τέλος ανταπεξήλθε και προχώρησε (adapt-improvise-overcome).
Δεν είναι “αγία”, είναι μια απλή και καθημερινή γυναίκα, όσο απλός και καθημερινός άνθρωπος είσαι και συ.
Με τα “πάνω” της και τα “κάτω” της, όπως ακριβώς και εσύ. Εσύ, που με τιμάς, διαβάζοντας τα λόγια αυτά.

Πέρνα στην αντεπίθεση και μη “μασάς”, πάντα Ο Χριστός Δίνει τη λύση “εκεί που φαίνεται πως αυτή δεν υπάρχει”.
Μη σε νοιάζει τι λένε οι τοξικοί άνθρωποι για την πάρτη σου.
Μη σε νοιάζει τι παιχνίδια παίζουνε στην πλάτη σου.
Μη σε νοιάζει τόσο, τι κάνουν εναντίον σου.
Μη σε νοιάζει τι ξέρουν εναντίον σου.
ΝΑ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΟ ΟΤΙ ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ…
ΝΑ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΕΣΥ…
ΝΑ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΣΤΟ ΦΩΣ ΕΣΥ…
ΝΑ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙΣ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΨΥΧΗ…
ΝΑ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΑΣ (ΕΣΤΩ ΚΑΙ) ΜΙΑ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΨΥΧΗ…

Όσο για τον γιο της, τι ξέρει αυτός από προτροπές και τα σχετικά…
Ένας αλήτης είναι, που ξέρει μόνο να περιπλανάται, σε μέρη διαφορετικά…
Που “λαβωμένος” συνεχίζει, σαν τη Λιακομάνα, στον Δρόμο Του Χριστού να προχωρά…

Όπως λέει κι ο Δήμος
ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
+++ΕΥΤΥΧΩΣ, ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ+++.
«Keep walking» (…and nothing else matters)

photo pexels

  • 47
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...