Το γράμμα μιας Ελληνίδας

Άσε με να σου μιλήσω μια στιγμή μόνο..

Καθώς σε ακούω να μου μιλάς για την ζωή, τη δημοκρατία, τους λογαριασμούς και τις υποχρεώσεις, αναρωτιέμαι… Ποιά Δημοκρατία; Ποιά Δικαιοσύνη; Ποιά Ελλάδα; Τι θες Έλληνα; Σε ποιά Ελευθερία ελπίζεις; Τι ζητάς πριν κλείσεις τα μάτια σου; Τι ζητάς όταν τα ανοίγεις;

Γιατί νάρκωσες το ίδιο σου το αίμα, με τα ίδια σου τα χέρια; Γιατί δεν το άφησες να βράζει όπως έκαναν οι πρόγονοί σου; Ναι! Αυτοί οι μακρινοί πρόγονοι, που άφησες κάπου σε μια άκρη στο θολωμένο σου μυαλό.

Πού πήγες Έλληνα; Σε ποιον κόσμο διάλεξες να ταξιδεύεις με το μυαλό σου; Πού πήγε η περηφάνια, η δημιουργικότητα και το χαμόγελό σου; Ποιός στα έκλεψε; ΟΧΙ ΟΧΙ! Δεν στα κλέβουν αυτά! Αυτά δεν είναι χρήμα, δεν είναι το μεροκάματο που δουλεύεις σαν σκυλί να βγάλεις, για να στο πάρουν πάλι πίσω. Αυτά είναι αόρατα και ζωντανά! Αυτά στα παίρνουν ΜΟΝΟ αν τα δώσεις.

ΟΧΙ Έλληνά μου! ΟΧΙ πατέρα μου και μητέρα μου! ΟΧΙ προπάππου μου, που διώχτηκες απ’ την πατρίδα σου και πολέμησες για ιερά και όσια! ΟΧΙ Χριστέ μου! ΟΧΙ Παναγία μου, που μιλούσες στους στρατιώτες εν ώρα πολέμου και τους έσωζες τις ζωές! ΟΧΙ Μέγα Αλέξανδρε! ΟΧΙ Σωκράτη! ΟΧΙ Κολοκοτρώνη!
Θέλουν να σας ξεχάσω! Που χάρις σε εσάς, εγώ είμαι εδώ. Χάρις σε εσάς, εγώ λέγομαι Ελληνίδα! Χάρις σε εσάς, εγώ άνοιξα τα μάτια μου μόλις γεννήθηκα, και με περηφάνια κοίταξα ψηλά! Και μετά έμαθα την ιστορία που φτιάχτηκα για να κουβαλάω, μέχρι την τελευταία μου πνοή.

Στον τόπο που εσείς, πρόγονοί μου, πατήσατε και δώσατε την τέχνη, την επιστήμη, τη γνώση, τα έθιμα και την Πίστην εις Έναν Θεό και Πατέρα! Πατάω στον τόπο, που ακόμα ρέει το αίμα ηρώων, γνωστών κι αγνώστων. Που το σκεπάζουν με τσιμέντο, για να το ξεχάσεις Έλληνά μου, προγονέ μου , άγνωστέ μου Έλληνα.

Να σε δω ξανά, να κοιτάς τον ουρανό και τι στον κόσμο.. Να σε δω ξανά, να παίρνεις την μοίρα στα δικά σου χέρια, τυχερέ Έλληνά μου. Τι είναι αυτά που σκέφτεσαι; ΕΣΥ δεν είσαι τυχερός; Για ποια τύχη μου μιλάς, πολεμιστή της χώρας του Φωτός; Πότε οι Έλληνες νίκησαν βαρβάρους από τύχη; Πότε έδωσαν επιστήμες και γνώσεις απλά από τύχη; Πότε είδες να μισούν και να κάνουν έναν λαό να υποφέρει, απλά από ατυχία; ΟΧΙ Έλληνά μου, μην τους επιτρέψεις να σε κάνουν να πιστέψεις πως είσαι χαρισματικός από απλή τύχη, και πως πρέπει να γίνεις σαν τους άλλους. Απλά αυτός είσαι!

Δεν σου ζητώ μίσος, ούτε φθόνο, ούτε εκδίκηση, χαρισματικέ μου Έλληνα. Ένα βλέμμα στον ουρανό σου ζητώ. Ένα »Δόξα Σοι ο Θεός» κι έναν σταυρό στο δεξί σου χέρι, σου ζητώ. Γιατί δεν υπάρχει τύχη. Δεν υπάρχει ατυχία. Εσύ έχεις το πάνω χέρι στα στραβά και τα άσχημα. Τι θα τα κάνεις, πονεμένε μου Έλληνα; Θα τα κοιτάζεις και θα κλαις;

Σήκω πάνω πονεμένε, βασανισμένε, απελπισμένε μου Έλληνα. Είμαι το παιδί σου, το εγγόνι σου, μια άγνωστη. Μα είμαι Ελληνίδα με πόνο ψυχής. Γιατί με ξέχασες Έλληνα; Γιατί ξέχασες από που ήρθαμε και που πηγαίνουμε; Μην μας αφήνεις στα δόντια τους Έλληνα. Μην αφήνεις τα παιδάκια σου στα χέρια τους.. Ποτέ πριν δεν τα άφησες. Πάντα έκανες τον Σταυρό σου και πολεμούσες για ιδανικά, πίστη κι ελπίδα. Τι σου έκαναν Έλληνά μου, και τώρα σκέφτεσαι μόνο λογαριασμούς και χρήματα; Δεν το βλέπεις κι εσύ;
Σε έκαναν να ζεις σαν απόβλητο, σαν σκουπίδι, επειδή είσαι αυτός που είσαι. Και τώρα που θαμπώθηκες από την απελπισία, σου παίρνουν αυτά που φοβούνται: Την Ιστορία σου, Την Πίστη σου, Τα χώματα σου, Τα παιδιά σου.

Να σε δω Έλληνα, να κοιτάς τον ουρανό ξανά κι ας μου τα πάρουν όλα.
Να σε δω Έλληνα, να λες »Δόξα Σοι Ο Θεός» κι ας μου τα πάρουν όλα.
Να σε δω Έλληνα, με τα λαμπερά, ζωντανά και γεμάτα θάρρος μάτια σου, κι ας μου τα πάρουν όλα.

Ελληνίδα

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu