Το φαινόμενο της πεταλούδας

Ταινία

Τι θα κάνατε για την αγάπη;

Ειδικά αν ρωτούσαμε κάποιον ερωτευμένο, θα μας έλεγε ότι θα έκανε τα πάντα. Όλοι λίγο πολύ έχουμε ερωτευτεί και ξέρουμε ότι αυτό ακριβώς θα κάναμε για τον έρωτά μας. Τα πάντα.

Ο ήρωας της ταινίας, ωθούμενος από την αγάπη του, πράττει με τελικό σκοπό την ευτυχία, όπως και εμείς. Μόνο που έχει μια βασική διαφορά από τους συνηθισμένους ανθρώπους. Λόγω μιας ασθένειας, έχει τη δυνατότητα να επιστρέφει στο παρελθόν και ν’ αλλάζει τα δεδομένα, αλλάζοντας και όλο το μετέπειτα μέλλον.

Εκεί όμως αρχίζουν τα δύσκολα. Δεν θα είναι όλα ρόδινα και οι αλλαγές δεν είναι εύκολες…

‘’Το ταξίδι στο χρόνο, αν υπήρχε η αντίστοιχη τεχνολογία στην εποχή μας, θα μας έδινε τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε το παρελθόν, θα μας έδινε πολλή γνώση’’, θα πεις κανείς.

Σαφώς, εφόσον απλά είσαι ένας εξωτερικός θεατής. Εφόσον δηλαδή, δεν αλληλεπιδράς με το σύστημα, είναι σαν να βλέπεις τρισδιάστατη τηλεόραση και να μαθαίνεις. Ωραία. Ιστορία λοιπόν θα μάθεις.

Είναι δυνατόν όμως, να μάθεις την νοοτροπία, τον τρόπο δηλαδή σκέψης και αντίδρασης, αν απλά παρατηρείς; Πώς θα μάθεις την αγάπη, το πάθος, την έξαψη, τη χαρά, την εξάρτηση, την προδοσία, την απογοήτευση, το δέσιμο με το Μάτριξ, το φόβο αν απλά παρατηρείς όπως ένα ρομπότ; Όσο καλογυρισμένο κι αν είναι ένα ντοκιμαντέρ, το ξέρετε καλά και οι ίδιοι, δεν θα νιώσετε ακριβώς όπως αυτοί που βίωσαν τα γεγονότα… Ας πάρουμε για παράδειγμα τη μικρασιατική καταστροφή. Όλοι έχουμε δει ντοκιμαντέρ. Όλοι κλάψαμε αλλά νιώσαμε τον φόβο των συμμετεχόντων; Το άγριο κυνήγημα; Τη λεπίδα στο λαιμό μας; Την θέληση για ζωή; Την ευγνωμοσύνη της σωτηρίας; Τον πόνο από τον χαμό των δικών μας; Όχι.

‘’Ωραία λοιπόν’’, θα πει κανείς ‘’δεν θα γυρίσω απλά στο παρελθόν για να βλέπω εικόνες, θα φροντίσω να συμμετέχω κιόλας στα δρώμενα. Θα ήταν το τέλειο!!!!! Θα τα αλλάξω κιόλας και θα πετύχω την ευτυχία…’’

Ο ήρωας στην ταινία ήταν μεν αναγκασμένος να συμμετέχει στο παρελθόν, αφού το δικό του παρελθόν προσπαθεί να αλλάξει για να φτιάξει το μέλλον, αλλά και να μην ήταν, πάλι όπως κι εμείς θα σκεφτόταν. “Θα συμμετέχω στα δρώμενα”.

Εκεί όμως αρχίζουν τα μπερδέματα.

Κάθε αλλαγή φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα;

Υπάρχουν διλήμματα;

Επιτρέπονται τα πάντα;

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;

Θα θυσίαζες έναν αθώο για τη δική σου ευτυχία;

Είναι σωστή νοοτροπία ‘’ας βρω εγώ την ευτυχία κι οι άλλοι να πάνε να πνιγούν’’;

Η ευτυχία όπως την αντιλαμβάνεσαι εσύ, είναι όντως η ευτυχία και για τον άλλο;

Έχεις δικαίωμα να εξαναγκάσεις τον άλλον να ζήσει ένα μέλλον που δεν επέλεξε ελεύθερα;

Δείτε την ταινία και αναλογιστείτε όλα αυτά ερωτήματα.

Τώρα λοιπόν που αρχίσατε να σκέφτεστε τα ερωτήματα, ας πάμε λίγο στη θεωρία. Γιατί επέλεξαν αυτόν τον τίτλο; Τι είναι το φαινόμενο της πεταλούδας;

Η θεωρία που μαθαίνουμε λέει ότι:

‘’Το φαινόμενο της πεταλούδας είναι μια ποιητική μεταφορά, στη θεωρία του χάους για το φαινόμενο της ευαίσθητης εξάρτησης ενός συστήματος από τις αρχικές συνθήκες. Σύμφωνα με μια από τις διατυπώσεις, λέγεται ότι “αν μια πεταλούδα κινήσει τα φτερά της στον Αμαζόνιο, μπορεί να φέρει βροχή στην Κίνα”. Διαφορετικές παραλλαγές εκφράζουν ουσιαστικά την ίδια ιδέα: μια απειροελάχιστη μεταβολή στη ροή των γεγονότων οδηγεί, μετά από την πάροδο αρκετού χρόνου, σε μια εξέλιξη της ιστορίας του συστήματος δραματικά διαφορετική από εκείνη που θα λάμβανε χώρα, αν δεν είχε συμβεί η μεταβολή.’’

Δηλαδή μια ελάχιστη πράξη, μια κίνηση, ένας λόγος, μια πράξη, μπορεί να αλλάξει τα δρώμενα αλλάζοντας τον καταρράκτη των γεγονότων και στο τέλος να προκύψει ένα διαφορετικό αποτέλεσμα, ένα διαφορετικό μέλλον. Στο κάτω- κάτω έτσι δρουν οι μαχητές της ειμαρμένης, αλλά και οι δαίμονες…

Μόνο που σωστά ίσως προσέξατε, το φαινόμενο εντάσσεται στη θεωρία του χάους. Και το χάος μάθαμε από τον Δημοσθένη Λιακόπουλο, στο ‘’Μυστικό της Σκιάς’’ και σε εκπομπές που ακολούθησαν, ότι σχετίζεται με το Σκότος και το τυχαίο. Στο χάος δεν υπάρχει πρόβλεψη, τα πράγματα δεν είναι ξεκάθαρα και δεν υπάρχει σχέδιο. Μόνο στο Φως τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, μπορείς να σχεδιάσεις και εκ των προτέρων να ξέρεις το αποτέλεσμα και μόνο στο Φως γενικά, υπάρχουν οι έννοιες του σχεδίου και του σχεδιασμού.

Τότε θα πει κανείς: ‘’Και τι νόημα έχει, αφού ναι μεν μπορώ να προκαλέσω την αλλαγή, αλλά δεν μπορώ να ξέρω, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα;’’

Αυτό θα του επιβεβαιώσει και η θεωρία

‘’ Μερικές φορές, το φαινόμενο της πεταλούδας παρερμηνεύεται στην κοινή αντίληψη. Για παράδειγμα, η ιδέα, ότι κάτι τόσο ασήμαντο όσο μια πεταλούδα, μπορεί να “προκαλέσει” έναν τυφώνα (ή να τον αποτρέψει) έχει θεωρηθεί από κάποιους ως επιχείρημα υπέρ της άποψης ότι ένα “ασήμαντο” άτομο, μια “περιθωριακή” ιδέα ή ένα φαινομενικά άσχετο γεγονός, υπάρχει σημαντική πιθανότητα να παίξουν έναν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας. Ωστόσο, η ουσία της συμπεριφοράς ενός χαοτικού συστήματος είναι ότι, στην πράξη, είναι απρόβλεπτη σε “βάθος χρόνου”. Συνεπώς, ενώ πράγματι, ένα ασήμαντο γεγονός μπορεί να αλλάξει άρδην την πορεία της ιστορίας, δεν είμαστε σε θέση να ξέρουμε ποια θα ήταν η εξέλιξη του συστήματος χωρίς το γεγονός και άρα, δεν μπορούμε να σχεδιάσουμε τις ενέργειές μας, ώστε να πετύχουμε ένα επιθυμητό σημαντικό αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου – μπορούμε να προγραμματίζουμε αποτελεσματικά μόνο μέχρι τον χρονικό ορίζοντα που χαρακτηρίζει το σύστημα. Η γνώση ότι ένα ασήμαντο γεγονός οδήγησε σε κάτι “μεγάλο” μπορεί, μερικές φορές, να αποκτηθεί εκ των υστέρων, αν και συνήθως ακόμη κι αυτό είναι αδύνατον.’’

Εμείς εδώ στο Μάτριξ σίγουρα δεν μπορούμε. Είναι θέμα έλλειψης γνώσης και δυνατοτήτων αντίληψης. Μήπως όμως, αυτό που είναι εμπόδιο για μας, δεν είναι για όλους;

Trust in the master plan of the Master Planner και βέβαια του Αρχηγού του, του Τριαδικού Θεού.

Ασκληπιός

photo pexels

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...