Θρησκευτικός ορθολογισμός

Το Διεθνές Κέντρο Διαθρησκειακού Διαλόγου πραγματοποίησε κοινή συνεδρίαση με την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Τεχεράνη

από τις 20 έως 21 Φεβρουαρίου 2017 με θέμα: «Θρησκευτικός ορθολογισμός, λύση για την αντιμετώπιση της βίας και του εξτρεμισμού»

Εκεί μίλησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ.κ. Άνθιμος στον 6ο γύρο της κοινής αυτής συνεδρίασης.
Όλη την ομιλία του μπορείτε να την δείτε εδώ. (Μπορείτε να το δείτε και στο τέλος του άρθρου).
και ίσως θα ήταν καλό να σχολιάσουμε μερικά σημεία της.

Σε κάποιο σημείο ο σεβασμιότατος αναφέρει:

«Στις ημέρες μας, οι δράσεις οργανώσεων όπως το ISIS και, κυρίως, οι δολοφονικές
επιθέσεις εναντίον αθώων πολιτών στο όνομα του Ισλάμ, έχουν προσφέρει έδαφος
ώστε το Ισλάμ να θεωρείται τρομοκρατική θρησκεία και οι μουσουλμάνοι στην
υφήλιο να αντιμετωπίζονται με τεράστια καχυποψία«.

Μάλλον ο σεβασμιότατος δεν γνωρίζει ότι το Ισλάμ δεν είναι θρησκεία της αγάπης, αλλά είναι πράγματι μια τρομοκρατική θρησκεία. Βέβαια δεν είναι υποχρεωμένος να το γνωρίζει αυτό και ίσως λόγω της χώρας στην οποία έδωσε την ομιλία, να μίλησε με αρκετή μετριοπάθεια, από σεβασμό.

Όμως θα πρέπει να ακούγονται οι αλήθειες κι ας πονάνε.
Φυσικά και ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί θα προσπαθήσουμε να φερθούμε με αγάπη στους συνανθρώπους μας, αφού κακώς επιτρέπει το Ελληνικό κράτος την αθρώα προσέλευση των απανταχού μεταναστών της γης στη χώρα μας, όμως δεν μπορούν οι επικεφαλής της Ορθόδοξης Εκκλησίας και υπεύθυνοι για την ασφαλή πνευματική καθοδήγηση του ποιμνίου τους να αφήνουν τον χριστιανικό κόσμο στο σκοτάδι, όσον αφορά τον κίνδυνο τον οποίο καλείται να αντιμετωπίσει.

Για του λόγου το αληθές ας ακούσουμε έναν γνώστη της ισλαμικής θρησκείας, γιό ιμάμη, με σπουδές 20 ετών σχετικά με το ισλάμ, πτυχιούχο θεολογικών επιστημών και μετέπειτα Χριστιανό, ο οποίος ξεκαθαρίζει με αποδείξεις ότι το ISIS αντιπροσωπεύει το ισλάμ:

Η σχέση του ISIS/ISIL με το ΙΣΛΑΜ
https://www.youtube.com/watch?v=qn-Mm1q7GqE

Στη συνέχεια της ομιλίας αναφέρει ο σεβασμιότατος:

” Ο διάλογος Χριστιανισμού και Ισλαμισμού χρειάζεται κοινούς πολιτισμικούς
τόπους. Αυτοί οι κοινοί πολιτισμικοί τόποι, ανάμεσα στον Χριστιανισμό της Δύσης
και το Ισλάμ είναι ελάχιστοι, όμως, ανάμεσα στο Ισλάμ και στην Ορθοδοξία, δηλ.
τον Χριστιανισμό της Ανατολής, είναι πολύ περισσότεροι.
Γι’ αυτό είναι ανάγκη να καταστρωθεί άμεσα ένας σοβαρός και ειλικρινής διάλογος
προκειμένου να μη δαιμονοποιείται το Ισλάμ. Το διάλογο αυτόν μπορεί να
συντονίσει μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία, επειδή η λέξη «χριστιανισμός” στους
μωαμεθανούς, ξαναστοιχειώνει τις σταυροφορίες (από τις οποίες «έπαθε” και η
Ορθοδοξία. Και στους ευρωπαίους Χριστιανούς το φάντασμα του Σουλεϊμάν του
Νομοθέτη, πλανάται πάλι έξω από τη Βιέννη”.

Οι Δυτικοί λοιπόν θυμούνται το φάντασμα του Σουλεϊμάν του νομοθέτη και έχουν ψυχολογικά τράυματα, εμείς όμως οι Ορθόδοξοι είμαστε άνετοι, μετά από 400 χρόνια σκληρής σκλαβιάς κι όχι μόνο αυτό, αλλά έχουμε και κοινά πολιτισμικά σημεία με τους μουσουλμάνους. Μετά τα 400 χρόνια «αρμονικής” συμβίωσης είμαστε πλέον πολιτισμικοί συγγενείς.
Τα μόνα σημεία που θα μπορούσαμε να βρούμε κοινό τόπο, θα ήταν η τυπολατρεία και η Παλαιά Διαθήκη του Γιαχβέ-Αλλάχ, που επιβλήθηκαν στους Έλληνες από την Μαύρη Αδελφότητα, η οποία ανάγκασε σε «αρμονική” συμβίωση την Οθωμανική αυτοκρατορία με την Ορθόδοξη Εκκλησία κι όλα αυτά, για να μην χάσει τον παγκόσμιο έλεγχο διοίκησης και για να κρατά δούλους κι αδρανείς τους επικίνδυνους γι’ αυτήν Έλληνες.

Υπάρχουν ιστορικές αποδείξεις για αυτή την προσπάθεια από πλευράς της Μ. Αδελφότητας, η οποία ανάγκαζε τις κεφαλές της Ορθόδοξης Εκκλησίας να αφορίζουν όσους προσπαθούσαν να αφυπνίσουν τους Έλληνες και να τους ωθήσουν σε επανάσταση κατά των Οθωμανών, ώστε να ελευθερωθούν από τον ζυγό τους. Ενδεικτικά να αναφέρουμε κείμενο στο οποίο ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’ αφορίζει την Φιλική Εταιρία. Έλεγε για αυτήν:

«Γρηγόριος, ελέω Θεού αρχιεπίσκοπος Κων/πόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης.
Οι τω καθ ημάς αγιοτάτω, πατριαρχικώ, αποστολικώ και οικουμενικώ θρόνω υποκείμενοι ιερότατοι μητροπολίται και υπέρτιμοι αρχιεπίσκοποι τε και επίσκοποι, εν Αγίω Πνεύματι αγαπητοί αδελφοί και συλλειτουργοί και εντιμότατοι κληρικοί της καθ ημάς του Χριστού μεγάλης εκκλησίας και εκάστης επαρχίας ευλαβέστατοι ιερείς και οσιότατοι ιερομόναχοι και ψάλλοντες εν ταις εκκλησίαις του Γαλατά Σαράι και όλου του καταστένου και απανταχού απαξάπαντες ευλογημένοι Χριστιανοί. Τέκνα εν Κυρίω ημών αγαπητά, χάρις υμίν και ειρήνη παρά Θεού, παρ ημών δε ευχή, ευλογία και συγχώρεσις. Η πρώτη βάσις της ηθικής ότι είναι προς τους ευεργετούντας ευγνωμοσύνη είναι ηλίου λαμπρότερον, και όστις ευεργετούμενος ουκ ευχαριστεί είναι ο κάκιστος των ανθρώπων.
Και τα δύο ταύτα και βασικά ηθικά και θρησκευτικά χρέη κατεπάτησαν με απαραδειγμάτιστον θρασύτητα και αλαζονεία ότε προσδιοριθείς της Μολδαβίας ηγεμών, ως μη όφειλε, Μιχαήλ και ο του γνωστού αγνώμομος φυγάδος Υψηλάντου, αγνώμονοι ως Αλέξανδρος Υψηλάντης. Εις όλους τους ομογενείς μας είναι γνωστά τα άπειρα ελέη, όσα η αέναος της εφ ημάς τεταγμένης κραταιάς βασιλείας εξέχεε. Εις τον κακόβουλον αυτόν Μιχαήλ, από μικρού και ευτελούς τον ανύψωσεν εις βαθμούς και μεγαλεία, από αδόξου και ασήμου τον προήγαγεν εις δόξας και τιμάς, τον πλούτισε, τον περιέθαλψε, του έδωσε τα αγαθά του Αβραάμ και του Ισαάκ. Αυτός όμως φύσει κακόβουλος εφάνη τέρας έμψυχον αχαριστίας και συνεφώνησεν κτλ και ετόλμησε να έλθη αίφνης εις Μολδαβίαν και αμφότερου απονενοημένοι αλαζόνες και δοξομανείς ή μάλλον ειπείν ματαιόφρονες, κύρηξαν του γένους ελευθερίαν, με τη φωνή αυτή εφείλκησαν πολλούς των εκεί, κακοήθεις διασπείραντες και αποστόλους εις διάφορα μέρη δια να εξαπατήσωσι και να εφελκύσωσι εις το ίδιον της απώλειας κρημνόν και άλλους πολλούς των ομογενών μας.
… Με τοιαύτας ραδιουργίας σχημάτισαν ολεθρίαν σκηνήν οι δύο ούτοι, οι τούτω συμπράκτορες, φιλελεύθεροι, μάλλον δε μισελεύθεροι, και επεχείρησαν εις έργον μιαρόν, θεοστυγές και ασύνετον, θέλοντες να διαταράξωσι την άνεσιν, την ησυχίαν των ομογενών μας, πιστών ραγιάδων της κραταιάς βασιλείας την οποίαν απολαμβάνουσι υπό την αμφιλαφή αυτής σκιάν, με τόσα ελευθερίας προνόμια.
Ζώντες ανενόχλητοι με τας γυναίκας και τα τέκνα και τις περιουσίες και εγκαταστάσεις και με ύπαρξη της τιμής, ήτις διεφυλάχθη η θρησκεία και διατηρείται ασκανδάλιστος μέχρι της σήμερον, επί ψυχική ημών σωτηρία. Αντί λοιπόν φιλελευθέρων, εφάνησαν μισελεύθεροι και αντί φιλογενών και φιλοθρήσκων εφάνησαν μισογενείς και μισόθρησκοι και αντίθεοι, διοργανίζοντες φευ, οι ασυνείδητοι με τα απονενοημένα κινήματά των την αγανάκτησιν της ευμενούς κραταιάς βασιλείας εναντίον των ομογενών μας.
Τα αυτά δε και κατά της αρχιεροσύνης σας και ιεροσύνης σας επανατείνομεν, εάν μη βαδίζετε εις όσα εν Πνεύματι Αγίω αποφαινόμεθα, δια του παρόντος εκκλησιαστικώς εάν δεν δείξετε εν έργω την επιμέλειάν σας και προθυμία δια την διάλυση των σκευωριών, εις την αναστολήν των καταχρήσεων και των αταξιών, εις την επιστροφήν των πλανηθέντων εις την άμεσον και έμμεσον καταδρομήν και εκδίκησην των βαινόντων εις τα αποστατικά φρονήματα, εάν δε συμφωνήσετε τη Εκκλησία του Θεού και εν ενί λόγω, εάν καθ’ οιονδήτινα τρόπον δολιευθείτε και κατενεχθείτε κατά της κοινής ημών ευεργέτιδος κραταιάς βασιλείας, έχομεν υμάς αργούς πάσας ιεροπραξίας. Και τη δυνάμει του Παναγίου Πνεύματος εκπτώτους του βαθμού της αρχιεροσύνης και ιεροσύνης και τω πυρί γεένης ενόχους, ως την κοινήν του γένους απώλειαν προτιμίσαντας. Ούτω τοίνυν γιγνώσκοντες, ανανήψατε προς Θεόν και ποιήσατε καθώς γράφομεν εκκλησιαστικώς και γενικώς παρεκελευόμεθα, και μη άλλως εξ αποφάσεων, ότι περιμένομεν κατά τάχος την αισίαν των γραφόντων αποπεράτωσιν ίνα και η του Θεού χάρις και το άπειρον έλεος ειη μετά πάντων υμών.
Υπεγράφη συνοδικώς, επάνω του ιερού θυσιαστηρίου
παρά της ημών μετριότητος και μακαριότητος μου
και των συναδέλφων αγίων αρχιερέων».

Μεγάλη λοιπόν η ομοιότητα με το πνεύμα της εποχής εκείνης δε νομίζετε;

Στη συνέχεια της ομιλίας του ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ.κ. Άνθιμος αναφέρει:

«Ο Παγκόσμιος Πολιτισμός οφείλει να αναγνωρίσει ότι, στην ελληνιστική περίοδο,
τότε που επικράτησε ένας θρησκευτικός συγκρητισμός, συνέβη το εξής
καταπληκτικό: η μίξη του ζωροαστρισμού με το αρχαίο ελληνικό πνεύμα απετέλεσε
την μαγιά για τον μονοθεϊσμό και έστρωσε το έδαφος για τον Χριστιανισμό”.

Δηλαδή ευτυχώς που υπήρχε ο ζωροαστρισμός που ήταν μονοθεϊστική θρησκεία, γιατί έτσι βοηθήθηκε η διάδοση του Χριστιανισμού, τη στιγμή που η αλήθεια είναι πως η εύκολη διάδοση του Χριστιανισμού οφείλεται στην Ελληνική παιδεία, την Ελληνική γλώσσα και την Ελληνική γνώση περί θείου και φυσικά τη γνώση περί της ύπαρξης Ενός Θεού που κυβερνά το σύμπαν.
Εδώ βλέπουμε πάλι την παραδοχή από πλευράς Εκκλησίας ότι οι Έλληνες ήταν ειδωλολάτρες, που δεν γνώριζαν ότι υπάρχει Ένας Θεός και μάλιστα Τρισυπόστατος, όπως αποδεικνύεται από τα κείμενα του Ερμή του Τρισμέγιστου, τις προφητείες των Συβιλλών, και τα αρχαία κείμενα του Ναγκ Χαμμάντι.

Παρακάτω συνεχίζει λέγοντας σε κάποιο σημείο:

«Επιπλέον, δεχόμαστε ότι ο σουφισμός είναι η εκκοσμικευμένη μορφή του Ορθόδοξου μοναχισμού.
Ο σουφιστής σήμερα, γνωρίζουμε ότι παλεύει να διατηρήσει την πνευματικότητά
του, ενάντια στο πνεύμα του ορθολογισμού που επεκτείνεται ραγδαία”.

Τι σχέση μπορεί να έχει ο σουφιστής με τον Ορθόδοξο μοναχό; Να υποθέσουμε ότι στο σημείο αυτό υπάρχει κάποια προσπάθεια για χάιδεμα των Ιρανικών ώτων;

Σε ιστοσελίδα του Φεχτουλάχ Γκιουλέν διαβάζουμε για τον Σουφισμό τα εξής:

” Ο Σουφισμός, όντας ένας απαιτητικός δρόμος που οδηγεί στη γνώση του Θεού, δεν αφήνει περιθώρια για αμέλεια ή επιπολαιότητα. Απαιτεί από τον ταξιδιώτη να πασχίζει διαρκώς, σαν μια μέλισσα που πετάει από την κυψέλη στα λουλούδια και από τα λουλούδια στην κυψέλη, να αποκτήσει αυτή τη γνώση. Ο πιστός πρέπει να εξαγνίσει την καρδιά του από κάθε εξάρτηση· να αντισταθεί σε όλες τις σαρκικές προδιαθέσεις, επιθυμίες και ορέξεις· να ζήσει με τρόπο που να αντανακλά τη γνώση με την οποία ο Θεός αναζωογόνησε και φώτισε την καρδιά του· να είναι πάντα έτοιμος να δεχτεί θείες ευλογίες και έμπνευση, καθώς και να ακολουθεί αυστηρά το παράδειγμα του Προφήτη Μουχαμμέντ”.

Τώρα πως συνάδει ο εξαγνισμός της σάρκας από τη μιά με την αυστηρή τήρηση του παραδείγματος του Μωάμεθ, που βίαζε τις άπιστες και παντρευόταν 6χρονα κοριτσάκια, αυτό μόνο η «αγάπη” του ισλάμ μπορεί να το εξηγήσει.

Πολύ σωστά τονίζεται στο τέλος της ομιλίας του σεβασιότατου το γεγονός ότι πρέπει ο καθένας να δείχνει σεβασμό προς τον άλλο και να υπάρχει συνεργασία σε ειρηνική βάση.
Μήπως όμως, έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου η προσπάθεια για να πετύχουμε κάτι τέτοιο, φτάνει σε πραγματικού θρησκευτικό ορθολογισμό από μέρους μας και ρίχνουμε όλο και περισσότερο νερό στο κρασί μας, υπό τον φόβο ότι δεν θα είμαστε πολιτικά ορθοί ή θα χαρακτηριστούμε «κάπως”, χάνοντας εντελώς την αληθινή μας Ορθόδοξη ταυτότητα;

 

 

  Ένας ανήσυχος πολίτης

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu