Πόσους ανθρώπους έχεις ανάγκη?

Πόσους ανθρώπους έχεις ανάγκη στη ζωή σου?

Πολλοί θα πουν για την οικογένειά τους, τους φίλους τους, την παρέα τους, τον/την σύζυγο, τα παιδιά τους.
Κάποιοι θα προσθέσουν συνάδελφους, συνεργάτες, γείτονες, ίσως και τον παπά της ενορίας.

Όλοι αυτοί είναι άνθρωποι που γνωρίζεις και κάτι σου προσφέρουν στην ζωή σου.
Αλλά έχεις σκεφτεί ποτέ αν στ’ αλήθεια τους έχεις ανάγκη?

Πόσοι από αυτούς σου δίνουν την δυνατότητα να είσαι ελεύθερος?

Όλοι αυτοί, λίγο πολύ, περιμένουν από σένα κάτι συγκεκριμένο και διαφορετικό σε κάθε περίπτωση. Περιμένουν να μιλάς με έναν συγκεκριμένο τρόπο, να κάνεις συγκεκριμένα πράγματα, ακόμα και να σκέφτεσαι με τον τρόπο που θα επιθυμούσαν.

Πόσα όμως από όλα αυτά τα θες εσύ?
Μέσα σου, σαν άνθρωπος διαφορετικός και μοναδικός, πότε νιώθεις ελεύθερος να είσαι αυτό που σκέφτεσαι και που στ’ αλήθεια προτιμάς?

Σε αυτό το σημείο κάποιοι θα διαφωνήσουν μαζί μου λέγοντας:
«Δεν γίνεται να φέρεσαι όπως θες, κάποιοι άνθρωποι θέλουν το καλό σου και προσπαθούν να φτιάξουν τα ελαττώματά σου»

Έχω απάντηση σε αυτό.

Το καλό ενός ανθρώπου είναι να μάθει να σκέφτεται, να μάθει τι σημαίνει λογική, να μάθει να έχει επιλογές και ανάμεσα σε αυτές να ξέρει να κρίνει τι είναι καλύτερο γι αυτόν. Λάθη θα κάνει σίγουρα, όλοι κάνουν. Και περισσότερο αυτοί που τους έμαθαν πως μόνο ένα πράγμα υπάρχει μπροστά τους.

Κάποιος άλλος που θα διαφωνούσε μαζί μου θα έλεγε:
«Μιλάς σαν αντιδραστική έφηβη που δεν ξέρει τι της γίνεται και ποια είναι η πραγματικότητα»

Σε αυτό έχω καλύτερη απάντηση.
Εσύ που διαβάζεις αυτό το άρθρο και θεωρείς τον εαυτό σου έμπειρο, κατασταλαγμένο και υπεύθυνο άτομο στην κοινωνία, νιώθεις ελεύθερος?

Ή μήπως ξέρεις πολύ καλά την αλήθεια, πως είσαι εγκλωβισμένος και δεμένος με την «πραγματικότητα» σου.

Κάποτε, έστω για λίγο, ήσουν κι εσύ ένας «αντιδραστικός έφηβος» που έκανε όνειρα, που είχε θέληση, που είχε μια επιθυμία να κάνει όσα σκέφτεται ελεύθερος. Και μετά?

Μετά ήρθαν οι άνθρωποι που έχεις ανάγκη και σε έπεισαν να αλλάξεις προτεραιότητες, τρόπο σκέψης, τρόπο συμπεριφοράς ακόμα και επιθυμίες.

Το λάθος το δικό σου είναι ότι τους άφησες να σε πείσουν.

Γιατί ήθελες να είσαι αποδεκτός
Γιατί ήθελες ο, τι έχουν κι οι άλλοι
Γιατί ήθελες να μη χάσεις τίποτα απ’ όσα σε έμαθαν ότι είναι σημαντικά.

Και κάπως έτσι, το πιο σημαντικό το έχασες.
Τον εαυτό σου.
Τον ελεύθερο εαυτό σου.

Πόσο λοιπόν ανάγκη έχεις τους ανθρώπους γύρω σου?
Πόσοι καταλαβαίνουν τους φόβους και τις επιθυμίες σου?
Πόσοι σε αφήνουν ελεύθερο?

 

Ν.Πανικός

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu