Πολυτεχνείο, μια στημένη παράσταση

Στις 14 Νοεμβρίου 1973 μια μερίδα φοιτητών του Πολυτεχνείου θα προβεί στην κατάληψη του χώρου του ιδρύματος, με την δικαιολογία ότι καταπατώνται τα φοιτητικά τους δικαιώματα.

Βασικό τους αίτημα ήταν η κατάργηση του νόμου 1347, που προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση, όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά την διάρκεια των σπουδών τους.

Την τελευταία μέρα της καταλήψεως του κτηρίου 17 Νοεμβρίου, πολλοί θα σταθούν πολιτικά τυχεροί, αφού με τον εγκλεισμό τους στον χώρο θα καταφέρουν να εκμεταλλευτούν την περίσταση και να χτίσουν μια λαμπρή πολιτική ή δημοσιογραφική καριέρα. Ήταν αυτοί οι οποίοι για χρόνια θα εμφανίζονταν στην πολιτική σκηνή του τόπου και θα το κυβερνούσαν είτε από την Βουλή είτε από την δημοσιογραφία .

Ως αποτέλεσμα της λεγόμενης εξέγερσης του Πολυτεχνείου ήταν, την χώρα η οποία μέχρι τότε είχε μηδενικό σχεδόν χρέος, να την κάνουν να χρεοκοπήσει και ως σήμερα να συντηρείται με δανεικά. Μια χώρα που είχε καταφέρει με πρωτοφανή τρόπο να αναπτυχθεί οικονομικά, να την φέρουν στην καταστροφή. Κατάφεραν να διαλύσουν τις εγχώριες επιχειρήσεις και να καταστρέψουν τον οικονομικό και κοινωνικό ιστό της. Και αφού τα έκαναν όλα αυτά, την παρέδωσαν στα αρπαχτικά του ΔΝΤ για δήθεν οικονομική εξυγίανση .

Όμως τίποτα δεν ήταν τυχαίο, ήταν όλα ένα σχέδιο καλά μελετημένο . Το Αμερικανοεβραϊκό lobby ζήτησε από τον Έλληνα πρωθυπουργό Παπαδόπουλο, τον οποίο είχε υποστηρίξει για να ανέβει στην εξουσία, να κάνει επίθεση στην Κύπρο και να ανατρέψει το Μακάριο. Όταν ο τελευταίος αρνήθηκε (είχε αρνηθεί επίσης τον εφοδιασμό των Νατοϊκών αεροπλάνων πάνω από την Σούδα κατά τον πόλεμο του Ισραήλ με την Αίγυπτο) ξεκίνησε και η αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνησή του. Το μόνο που έλειπε ήταν η αφορμή και η αφορμή δόθηκε από την στημένη εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Το κράτος θέσπισε αυτή η μέρα να θεωρείται ιερή για την εκπαίδευση, από τις νηπιακές τάξεις μέχρι τις Ανώτατες σχολές. Οι νέοι δηλαδή, σύμφωνα με το κράτος, θα πρέπει να δέχονται την προπαγάνδα, τραγουδώντας συνθήματα και τραγούδια, πιστεύοντας ότι αυτή την μέρα έριξαν τη χούντα, κάτι που φυσικά δεν συνέβη ποτέ, αφού την εξουσία την ανέλαβε ή καλύτερα την δώσανε οι Αμερικανοεβραίοι στον Ιωαννίδη, ώστε να φέρει σε πέρας αυτό που αρνήθηκε να κάνει ο Παπαδόπουλος, κι αυτό, ενώ είχαν ήδη δρομολογηθεί εκλογές για τον Φεβρουάριο του 1974, από την κυβέρνηση του Παπαδόπουλου. Η χούντα συνεχίστηκε με καταστροφικά αποτελέσματα, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Κύπρο.

Οι Έλληνες και ειδικά τα νέα παιδιά , σύμφωνα πάντα με τους νόμους, θα πρέπει να πηγαίνουν να καταθέτουν στεφάνια, σε δήθεν ήρωες νεκρούς, που κανείς δεν γνωρίζει, ούτε πόσοι είναι, ούτε ποια είναι τα ονόματά τους, ούτε ποιες είναι οι διευθύνσεις τους. Παρά το γεγονός ότι κανένας δεν σκοτώθηκε μέσα στο χώρο του πολυτεχνείου, έχουν δημιουργήσει μια προπαγάνδα περί νεκρών ηρώων. Οποιοσδήποτε είχε πεθάνει εκείνες τις ημέρες, σε οποιαδήποτε περιοχή της Αττικής από οποιαδήποτε αιτία και ανεξαιρέτως επαγγέλματος και ηλικίας τον ονόμαζαν πεσόντα και ήρωα του Πολυτεχνείου. Και τι δεν έχει ακουστεί, ακόμα και ότι έχουν θαφτεί εξεγερμένοι φοιτητές σε ομαδικούς τάφους!! Αλλά ακόμα αυτοί οι ομαδικοί τάφοι δεν έχουν βρεθεί και ούτε φυσικά πρόκειται.

Αν κάποιος διέθετε απλή λογική θα μπορούσε να αντιληφθεί ότι αν υπήρχαν φοιτητές θύματα εντός του χώρου του Πολυτεχνείου , τότε στα ετήσια μνημόσυνα θα έπρεπε να υπάρχουν συγγενείς που θα σπάραζαν για το αίμα των παιδιών τους, ενώ απεναντίας κανείς δεν εμφανίζεται. Ακόμα και όταν η Ελληνική κυβέρνηση έκανε έρευνα για τους νεκρούς, ώστε να δοθούν συντάξεις στους συγγενείς των θυμάτων, πάλι κανείς δεν εμφανίστηκε ως συγγενείς τους για να τις διεκδικήσει.

Κάθε χρόνο κατατίθενται στεφάνια και λουλούδια σε μια μεγάλη “κεφάλα” στο προαύλιο χώρο του κτηρίου του Πολυτεχνείου, όπου η πλειονότητα θα πιστεύει λογικά ότι πρόκειται γα κάποιον “ήρωα” της εξέγερσης. Η προτομή αυτή όμως απεικονίζει το κεφάλι του καθηγητή Ν. Ασβορώνου, ο οποίος εκείνη την περίοδο έλειπε στο εξωτερικό και όπως είναι φυσιολογικό δεν πήρε μέρος στα γεγονότα των ημερών εκείνων.

Η φαρσοκωμωδία όμως δεν τελειώνει εδώ. Μία εκ των “νεκρών ηρώων” ήταν και η όμορφη Ήλένια Ασημακοπούλου . Μάλιστα είχαν τοποθετήσει και τεράστιο σκίτσο με το πρόσωπό της και με επιγραφή “Την λένε Ηλένια Ασημακοπούλου . Είναι το κορίτσι μου. Χάθηκε το βράδυ της σφαγής. Κανένας δεν την ξανάδε. Πήγα σπίτι της, αλλά έχουν χαθεί και οι γονείς της. Όποιος ξέρει για το μαρτυρικό τέλος της ας με πληροφορήσει.” Τελικά η κοπέλα βρέθηκε να ζει στο Λονδίνο, όπου εργάζονταν ως μοντέλο για λογαριασμό αγγλικής εταιρίας σαμπουάν. Το όνομά της ήταν Νάνσυ Κρίντλαντ με καταγωγή από την Νέα Ζηλανδία. Ουδεμία σχέση είχε με τα γεγονότα, αφού δεν είχε πατήσει ποτέ το πόδι της στην Ελλάδα . Ήταν ακόμα ένα κατασκεύασμα της αριστερής προπαγάνδας, όπως και τα υπόλοιπα.

Παρόλο αυτά, αυτοί οι δήθεν νεκροί παραμένουν ήρωες για το κράτος και ας μην υπήρξαν, ούτε πρόσφεραν απολύτως τίποτα στην Ελλάδα. Προπαγανδίζει συνεχώς και αναγκάζει αυτό το κράτος μικρά παιδιά να παίρνουν μέρος σε τέτοιες εκδηλώσεις, για να γίνουν άξιοι συνεχιστές τις Αριστεράς, ώστε να διδάξουν και αυτά με την σειρά τους όταν φτάσουν στην κατάλληλη ηλικία άλλα παιδιά. Διδαχές που θα περιλαμβάνουν μίσος προς κάθε τι εθνικό και αγάπη για τον ανθελληνισμό.

Άλλοι όμως πραγματικοί ΗΡΩΕΣ που δίνουν και την ζωή τους για την ΠΑΤΡΙΔΑ και την ΣΗΜΑΙΑ δεν σημαίνουν τίποτα γι’ αυτό το ανθελληνικό κράτος. Την μάνα που σπαράζει για το δολοφονημένο γιό της, για δικαιοσύνη στους Βουλιαράτες της κατεχόμενης Β. Ηπείρου από τους Αλβανούς, δεν της δίνει σημασία αυτή η χώρα, αφού θεωρεί την περιοχή νότια Αλβανία. Κανένας από την κυβέρνηση δεν παρευρέθηκε στην κηδεία του Κωνσταντίνου, κανείς από αυτούς που θα πάνε να στολίσουν με στεφάνια “κενοτάφια” φανταστικών ηρώων δεν θα στολίσει το δικό του πραγματικό τάφο. Αλλά ίσως να είναι καλύτερα έτσι, αφού κανείς δεν θα κάνει πολιτική καριέρα πάνω στην παλικαριά του. Ήταν πολύ αγνός και πολύ Έλληνας για να γίνει ήρωάς τους.

Αιωνία σου η μνήμην ΗΡΩΑ! Πραγματικέ ήρωα …

Γιώργος ΕΛ

ΦΩΤΟ: eurokinissi

  • 58
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...