ΟΧΙ! «Θα πολεμήσετε Μέχρις Ενός, Μέχρις Εσχάτων»

Οι Έλληνες πεθαίνουν, δεν συνθηκολογούν.

Ίδια απάντηση δόθηκε και στους Ιταλούς και στην πανίσχυρη Γερμανία του Χίτλερ. Μολών λαβέ!

Διαχρονικό το θάρρος των Ελλήνων και αυτή η ασίγαστη φλόγα μέσα τους, μεμιάς αφύπνιζε την έντιμη και γενναία καρδιά τους.

Αέραααααααα φώναζαν στην Αλβανία και το θάρρος τους περίσσευε και το δίκιο τους θέριευε και σκέπαζε όλες τις κακουχίες και τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης.

Η πατρίδα δεν παραδίνεται, οι Έλληνες δεν παραδίδονται, αλλά πολεμούν μέχρις εσχάτων υπέρ πίστεως και πατρίδος. Ο Χριστός και η Παναγία ήταν και είναι πάντα κοντά τους!

Στο ύψωμα 731 στα βουνά της Αλβανίας, 20 χλμ. βόρεια της Κλεισούρας, η επική μάχη που δόθηκε, έκρινε τον πόλεμο. Μία ήταν η εντολή από το επιτελείο: «Θα πολεμήσετε μέχρις ενός, μέχρις εσχάτων»! Έως το τέλος των μαχών στο ύψωμα, οι απώλειες για τον Ελληνικό στρατό ανέρχονταν στους 125 νεκρούς, 28 εξαφανισθέντες και 425 τραυματίες, ενώ για τον Ιταλικό στρατό οι νεκροί ήταν 1.000 και 3.000 οι τραυματίες.
Οι βομβαρδισμοί από τα ιταλικά αεροπλάνα είχαν τέτοια σφοδρότητα, ώστε το ύψωμα 731 σκάφτηκε πέντε μέτρα και σήμερα λέγεται 726, καθώς το υψόμετρο καθορίζει την ονομασία των υψωμάτων.
Σε αυτή τη γη που γεννά ήρωες, δεν ήταν δυνατόν να παραδοθεί ούτε ένα εκατοστό εδάφους, όταν ήταν ακόμη νωπό το αίμα που χύθηκε για να ζούμε ελεύθεροι! Αργά και σταθερά, δια πυρός και σιδήρου η πατρίδα κομμάτι-κομμάτι μεγάλωνε και μόλις λίγα χρόνια πριν είχε αποκτήσει τα σημερινά της σύνορα, αποτινάζοντας τον τουρκικό ζυγό, ενώ οι αλύτρωτες πατρίδες ακόμη περιμένουν την λευτεριά τους.

Πολλοί έλληνες μαχητές, υπερασπιστές της πατρίδας, είχαν γεννηθεί σε υπόδουλες περιοχές, όπως αυτή της Μακεδονίας ή ήταν πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής. Τα σπλάχνα αυτού του ένδοξου τόπου και οι γενναίες ελληνίδες μάνες ανάθρεψαν αυτούς τους λεβέντες που έκαναν την Ελλάδα υπερήφανη στο έπος του ΄40 και όλος ο κόσμος υποκλίθηκε στον ηρωισμό τους.

Ο Winston Churchill, αναγνωρίζοντας την ανδρεία των Ελλήνων δήλωνε: «Στο εξής δεν θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες». Μετά το ΟΧΙ του Μεταξά στους Ιταλούς, η Ελλάδα και η Βρετανία ήταν οι μόνες χώρες που συνέχιζαν να αντιστέκονται στη ναζιστική πλημμυρίδα.

Σε αυτόν τον σκληρό, αλλά νικηφόρο αγώνα εναντίον των Ιταλών, οι γυναίκες Ηπειρώτισσες έγραψαν την δική τους σελίδα στην ιστορία και στήριξαν τον Ελληνικό Στρατό. Χωρίς αυτές όλα θα ήταν πιο δύσκολα. Κουβαλώντας στα χέρια και στους ώμους πολεμοφόδια, τρόφιμα και ρουχισμό και ανοίγοντας με τα χέρια δρόμους για να προελάσουν οι Έλληνες στρατιώτες, οι γυναίκες αυτές είναι ένα σημαντικότατο κομμάτι του έπους.

Ακολούθησαν γυναίκες ηρωίδες, σε όλη την Ελληνική επικράτεια, οι οποίες έκρυψαν με κίνδυνο της ζωής τους Έλληνες και Βρετανούς στρατιώτες, έδωσαν πολύτιμες πληροφορίες για τις κινήσεις του εχθρού, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν.

Οι Έλληνες ποτέ δεν δέχτηκαν τετελεσμένα γεγονότα και πάντοτε αντιτάχθηκαν σε οποιοδήποτε εχθρό. Στο οχυρό Ρούπελ τον Απρίλιο του 1941 ο διοικητής Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος, απάντησε στο αίτημα των Γερμανών για παράδοση ότι «τα οχυρά δεν παραδίδονται, καταλαμβάνονται». Οι απώλειες της φρουράς του οχυρού Ρούπελ ανήλθαν σε 44 νεκρούς και 152 τραυματίες. Οι απώλειες των Γερμανών από τις 6 μέχρι τις 10 Απριλίου υπήρξαν σημαντικές και έφτασαν, σύμφωνα με γερμανικές πηγές, σε 555 νεκρούς, 2.134 τραυματίες και 170 αγνοουμένους.

Ο λοχίας Δημήτριος Ίτσιος είναι ανάμεσα σε αυτούς που έγραψαν ιστορία με τον απαράμιλλο ηρωισμό τους. Οι Γερμανοί στην αναμέτρηση με το πυροβολείο στην Ομορφοπλαγιά του Μπέλες μέτρησαν τεράστιες απώλειες, καθώς ο Ίτσιος δεν σταματούσε να πυροβολεί εναντίον τους και μαζί με πέντε φαντάρους κάλυπτε την υποχώρηση των Ελλήνων στρατιωτών, αποφασισμένος για αντίσταση μέχρις εσχάτων. Έριξε συνολικά 38.000 σφαίρες και σκότωσε περισσότερους από 250 Γερμανούς, ανάμεσα τους και έναν αντισυνταγματάρχη! Αρνήθηκε να παραδοθεί και σταμάτησε να ρίχνει μόνο όταν του τελείωσαν τα πυρομαχικά. Στο τέλος είπε στον γερμανό αξιωματικό «Εγώ έπραξα τον καθήκον μου». Όταν ο Γερμανός στρατηγός Σόρνερ έμαθε ότι ήταν ο επικεφαλής, τον συνεχάρη για την ανδρεία του και διέταξε την εκτέλεση του….

Με το ξέσπασμα του πολέμου τα αντιτορπιλικά «Ψαρά» και «Σπέτσαι» διατάχθηκαν να αποπλεύσουν με προορισμό τα αλβανοηπειρωτικά παράλια και με σκοπό να βάλουν κατά ιταλικών τμημάτων. Όταν έφθασαν στο συμφωνημένο σημείο ύψωσαν μικρό σημαιοστολισμό, για να είναι θεατά από τις ελληνικές γραμμές και βομβάρδισαν τις ιταλικές γραμμές. Η επιχείρηση καταρράκωσε το ηθικό των Ιταλών, που αντί να δουν ιταλικά πλοία σε μια θάλασσα ελεγχόμενη από αυτούς, δέχθηκαν τα καταιγιστικά πυρά δυο ελληνικών αντιτορπιλικών, τα οποία μάλιστα δεν είχαν ούτε αεροπορική κάλυψη. Αντιθέτως, το ηθικό των Ελλήνων ανυψώθηκε, διότι αντί να αντιμετωπίσουν την πιθανολογούμενη ιταλική απόβαση σε αυτό τον παράκτιο τομέα είδαν δυο σημαιοστολισμένα ελληνικά πολεμικά που κατάφεραν ισχυρό πλήγμα κατά του εχθρού.

Στον αέρα, Έλληνες αξιωματικοί και υπαξιωματικοί αεροπόροι πολέμησαν με απαράμιλλο θάρρος και ηρωισμό και κατάφεραν συντριπτικά πλήγματα στην ισχύ του εχθρού, καθορίζοντας σε μεγάλο βαθμό το έπος του ΄40. Χρησιμοποίησαν το αεροπλάνο ακόμα και ως καμικάζι αναπτερώνοντας το ηθικό του λαού και προκαλώντας το θαυμασμό εχθρών και «φίλων». Από τους 138 ιπτάμενους αεροπόρους που πολέμησαν γενναία σε όλα τα πεδία των μαχών, έπεσαν υπέρ πατρίδος οι 100!

Οι Γερμανοί στη Μάχη της Κρήτης συνάντησαν μια απρόσμενη αντίσταση, στην οποία έλαβε μέρος ο ντόπιος πληθυσμός, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας. Το εύρος και η οξύτητα της κρητικής αντίδρασης προκάλεσαν δυσάρεστη έκπληξη στη γερμανική πλευρά. Οι γερμανικές δυνάμεις αντιμετώπιζαν για πρώτη φορά στη διάρκεια του Β’ ΠΠ, αντίσταση από τον ίδιο τον τοπικό πληθυσμό. Η αντίδρασή τους υπήρξε άμεση και εξαιρετικά βίαιη. Για τις γυναίκες, όσες από αυτές συλλαμβάνονταν, εξετάζονταν στους ώμους, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν έφεραν σημάδια από κοντάκι όπλου, απόδειξη ότι συμμετείχαν στις μάχες.

Ο αγώνας των Ελλήνων, δεν έληξε με την κατάληψη της Κρήτης. Συνεχίστηκε στα βουνά υπό μορφή εθνικής αντιστάσεως, αλλά και με τις τακτικές στρατιωτικές δυνάμεις σε όλα τα μέτωπα της Αφρικής, της Μεσογείου και της Ευρώπης.

Ο Αδόλφος Χίτλερ σε λόγο που εκφώνησε στις 4 Μαΐου 1941 στο Ράιχσταγκ είπε: «Χάριν της ιστορικής αληθείας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, εξ’ όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, επολέμησαν με παράτολμον θάρρος και υψίστην περιφρόνησιν προς τον θάνατον….»

Οι αριθμοί έδειχναν ξεκάθαρη υπεροχή των Ιταλών και αργότερα των Γερμανών, σε αέρα ξηρά και θάλασσα. Δεν υπολόγισαν όμως την ελληνική ψυχή. Τον πόλεμο δεν τον κερδίζει η λογική, αλλά η τόλμη, η ανδρεία και η τρέλα. Και αυτά τα διέθεταν πάντα οι Έλληνες σε υπέρμετρο βαθμό, ως γνήσιοι απόγονοι των ΕΛ.

Η πείνα η εξάντληση οι κουρελιασμένες στρατιωτικές στολές, οι ψείρες, το χιόνι, το κρύο και οι Ιταλοί δεν στάθηκαν αρκετά για να εγκαταλείψουν. Μέχρις εσχάτων ο πόλεμος ήταν!

Τι ήταν αυτό που κρατούσε μάχιμους τους στρατιώτες σε αέρα ξηρά και θάλασσα; Το κουράγιο τους; Η βεβαιότητα ότι εκτελούσαν ένα καθήκον ιερό; Ή απόφαση να ζήσουν ελεύθεροι, δίνοντας το παράδειγμα στους άλλους λαούς να κρατήσουν ψηλά, κάθε αίσθημα ανθρωπιάς και ανεξαρτησίας ή κάτι πιο σπουδαίο; Η πίστη τους στην Παναγία, και η αγάπη τους στον Χριστό; Ίσως αυτό. Ίσως όλα μαζί. Ίσως η αιώνια δύναμη που λέγεται Ελλάδα.

Όσες φορές και αν λαβώθηκε το Έθνος, όσες φορές και αν αλώθηκε, πάντοτε έστεκε αγέρωχο και φωτεινό. Η ψυχή του έμενε αλύτρωτη και δεν χρειαζόταν παρά μια χούφτα Έλληνες να μεταλαμπαδεύσουν αρετές και μνήμες.

Οι προδότες δεν έλειψαν ποτέ και πολλές φορές καθόρισαν την εξέλιξη των γεγονότων, αλλάζοντας ακόμη και το ρου της ιστορίας. Να θυμάστε όμως, ότι όσο ζει η μνήμη και η ιστορία αποτυπωμένες, δεν υπάρχουν χαμένες πατρίδες, δεν υπάρχουν χαμένοι πολιτισμοί. Η ιστορία στις μέρες μας ξαναγράφεται από τους προδότες, διότι το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος είναι να διαγράψεις την μνήμη του.

Δεν θα πάψει ποτέ όμως αυτή η χώρα να γεννά από τα σπλάχνα της ήρωες και δεν θα διστάσουν, όποτε η πατρίδα και οι συνθήκες το επιτάσσουν, να θυσιαστούν γι΄ αυτήν.
Γεννηθήκαμε Ελληνίδες και Έλληνες. Γεννηθήκαμε ελεύθεροι και όχι δούλοι και ως ελεύθεροι άνθρωποι θα ζήσουμε.
Υπέρ πίστεως και πατρίδος ήτανε πάντοτε ο πόλεμος και με αυτό το σύνθημα θα πολεμήσουμε, όταν το καθήκον μας καλέσει ξανά. Ο εχθρός είναι ήδη εντός των «τειχών» και όταν πάρει εντολή θα χτυπήσει. Η εθνική ταπείνωση που βιώνει ο Έλληνας όλα αυτά τα χρόνια, άλλους τους αποκοιμίζει και άλλους τους αφυπνίζει. Και οι τελευταίοι θα «απαντήσουν» στις προκλήσεις όλων των τελευταίων δεκαετιών, με δίκαιο και πίστη, για μία Ελλάδα χωρίς μιάσματα και προδότες.

Αντισταθείτε για την πατρίδα μας, αντισταθείτε για την πίστη μας, αντισταθείτε για τα παιδιά μας. Είμαστε οι νόμιμοι κληρονόμοι αυτού του ιερού τόπου που λέγεται ΕΛ ΛΑΣ και ουδείς μπορεί να μας νικήσει, διότι είμαστε ΈΛ ληνες.

Χρόνια Πολλά και ελεύθερα ΕΛληνίδες και ΈΛληνες.

Δόξα σε αυτούς που χάθηκαν!

ΑΘΑΝΑΤΟΙ

ΜΑΡΙΑ ✞Ιησούς Χριστός Νικά✞

photo pexels

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...