Ο Βαθύς Ύπνος του Άδη…

Όλοι είμαστε οικείοι με τη φράση ότι η ιστορία κάνει κύκλους ή ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Έτσι με την πάροδο των ετών ξαναήρθε στο προσκήνιο το δόγμα της μετενσαρκώσεως.Όταν παρουσιάζεται ένα τέτοιο θέμα,σαν ερευνητές που επιθυμούμε να αποκαλούμαστε, οφείλουμε πριν απορρίψουμε το οτιδήποτε να ψάξουμε τα υπάρχοντα στοιχεία και τις διάφορες πηγές που έχουμε στα χέρια μας. Άλλωστε η τακτική που εφαρμόζουν οι σύγχρονοι «διανοούμενοι», που θέλουν με την χρησιμοποίηση μιας προτάσεως του τύπου ¨δεν υφίσταται, πάμε παρακάτω¨ για να αποτινάξουν ό,τι ενοχλεί την ιδιοσυγκρασία τους και ταράζει τον λήθαργό τους, δεν μας αρμόζει.

Και ο Αριστοτέλης θα προσθέσει: «Είναι χαρακτηριστικό ενός εξελιγμένου μυαλού να φιλοξενεί μία σκέψη, έστω και αν δεν την αποδέχεται» ’Οποιος έχει τον Χριστό στην καρδιά του δεν έχει να φοβηθεί απολύτως τίποτα. Ερευνάτε τας γραφάς (ιωάν.5,39) προέτρεψε ο αγαπημένος μας Επουράνιος Πατέρας. Όποιος αναζητεί την Ιερή Επίγνωση της  Αλήθειας, αναζητεί στην πραγματικότητα Τον Ιησού Χριστό(Εγώ είμαι η Αλήθεια).

Πάμε τώρα να ξεδιπλώσουμε κάποια στοιχεία βασιζόμενοι κατά κύριο λόγο στα ¨ιερά τέρατα¨της αρχαίας ελληνικής γραμματείας,σε απόκρυφα κείμενα από τους παπύρους του Νάγκ Χαμμάντι, αλλά και σε άλλες πηγές, ως τροφή για σκέψη, συγκριτική μελέτη αλλά και για προβληματισμό. Επί της ευκαιρίας θα ήθελα να επισημάνω ότι απλά παραθέτουμε και μοιραζόμαστε σκέψεις και ιδέες και επ’ουδενί  λόγω δεν προσηλυτίζουμε. Πάνω απ’όλους και όλα μόνο ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ.

Μετενσάρκωση είναι το δόγμα όπου μετά τον αποχωρισμό της ψυχής από το σώμα και την μετέπειτα πορεία της στα επέκεινα, οδηγείται εκ νέου σε ένα καινούργιο σώμα/βιομπότ μέσα στο ολογραφικό κόσμο της πυκνής ύλης/ιλύος για να εξελιχθεί και να κερδίσει εμπειρίες, ώστε μετά από ένα αριθμό ενσαρκώσεων να επιστρέψει στον αρχικό τόπο καταγωγής της.

Να διευκρινίσουμε ότι οι αρχαίοι φιλόσοφοι θεωρούσαν δεδομένο την αθανασία της ψυχής και είχαν ως κύριο μέλημα τους την εξέλιξη της και την απελευθέρωση της από τα δεσμά του μάταιου τούτου κόσμου, καθώς και την επιστροφή της στα παλάτια του ουρανού και συγκεκριμένα στον βασιλέα Ήλιο, διότι έλεγαν ότι η ψυχή είναι ηλιογέννητη.

Το δόγμα αυτό δεν είναι καινούργιο.Ήδη από την εποχή του Ορφέα έχουμε τους  ιερείς των Ελευσίνιων Μυστηρίων που την διδάσκονταν ,μέσω μυητικών διαδικασιών και την εφάρμοζαν στον καθημερινό τους βίο. Μετέπειτα ο Πυθαγόρας αποδεχόμενος την κοσμογονία και τους ύμνους των ορφικών, συνέχισε να διδάσκει το θεώρημα αυτό. Ο ίδιος μάλιστα θυμότανε τους προηγούμενους βίους του και κατά την διάρκεια της διδασκαλίας του συχνά διηγούνταν ιστορίες από τις περιπέτειες του παρελθόντος του.Έλεγε και υποστήριζε με αδιάσειστα τεκμήρια,ότι είχε υπάρξει σε προηγούμενη ζωή του ως ο Εύφορβος,υιός του Πάρθου! Μάλιστα συνήθιζε να τραγουδάει παίζοντας λύρα,τους στοίχους εκείνους του Ομήρου,οι οποίοι αφορούσαν στον θάνατο του ιδίου ως Ευφόρβου από τον Μενέλαο στην μάχη η οποία επακολούθησε για την κατοχή του σώματος του Πατρόκλου!(Ιλιάδα, Ραψωδία Ρ, 50-60).Επίσης συνήθιζε να λέει ότι πριν ήταν ο Αιθαλίδης και είχε λάβει σαν δώρο από τον Ερμή την μνήμη των ενσαρκώσεων του (Η ζωή του Πυθαγόρα, Διογένης Λαέρτιος)

Ο Ηρόδοτος καθώς και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης εξιστορούν ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν τα ίδια πιστεύω με τον Πυθαγόρα, καθώς ο ίδιος μυήθηκε στα μυστήριά τους.

Ο Εμπεδοκλής στο ποιητικό έργο του «Καθαρμοί» αφηγείται τις περιπέτειες  της ψυχής που υπό την επίδραση του νείκους υποπίπτει σε σοβαρό παράπτωμα και χάνει την αρχική της αγνότητα. Μέσω αλλεπάλληλων ενσαρκώσεων επιστρέφει και πάλι στην κατάσταση του αθάνατου αγαθού δαίμονα, αφού διαβεί όμως όλους τους κουραστικούς δρόμους της ζωής.

Ο Πίνδαρος σε απόσπασμα ενός ποιήματος του αναφέρει τον διάλογο του Πλάτωνα,Μένων ή Περί Αρετής,ότι η Περσεφόνη στέλνει τις ψυχές που δέχθηκε στα βασίλεια του Άδη για κάθαρση, στον πάνω κόσμο ύστερα από εννέα χρόνια. Από τις ψυχές αυτές προέρχονται μεγαλοφυείς βασιλιάδες και δυνατοί άνδρες τόσο σε δύναμη όσο και σε σοφία.

Παρακάτω συναντάμε τον Απολλώνιο Τυανέα στον διάλογο του με τον Ινδό σοφό Ιάρχα να δέχεται και αυτός τον νόμο της επιστροφής της ψυχής από τον σκοτεινό και παγερό Άδη(Φιλόστρατος ¨Βίος Απολλώνιου Τυανέως¨)

Συνάμα ο θείος και χαρισματικός Πλάτωνας στον επίλογο του έργου του ¨Πολιτεία¨ και συγκεκριμένα στο μύθο του Ηρός του Αρμένιου από την Παμφυλία ,υποστηρίζει την θεωρία αυτή προσφέροντας ένα πλούσιο,συναρπαστικό και μεταφυσικό ταξίδι, κυριολεκτικά πίσω από την κουρτίνα.

Γενικά οι πλατωνικοί και μετέπειτα οι νεοπλατωνικοί από την σχολή της Αλεξάνδρειας, στην πλειοψηφία τους, πίστευαν και δίδασκαν το δόγμα αυτό. Οι Γνωστικοί (Βαλεντίνος,Βασιλείδης κ.α) αποδέχονταν την θεωρία αυτή και ο εβραίος ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος αναφέρει ότι ήτανε αποδεκτή και από τους Εσσαίους οι οποίοι θεωρούνταν λάτρεις του πυθαγορισμού.

Ο Βιργίλιος έλεγε(Αινειάδα):»όλες αυτές οι ψυχές μετά την πάροδο χιλιάδων χρόνων συγκεντρώνονται από τις πιο θεϊκές σε σειρά στον Ληθαίο ποταμό…. Έτσι με αυτό τον τρόπο ξεχνούν την προηγούμενη ζωή και ξαναεπισκέπτονται την βασιλεία των ουρανών επιθυμώντας να ξαναγυρίσουν σε ζώντα σώματα»

Ο Απουλήιος που έζησε τον 2ο αιώνα έλεγε (Ο Θεός του Σωκράτη): «η ανθρώπινη ψυχή είναι ένας αθάνατος θεός. Η ψυχή γεννιέται σε τούτο το κόσμο,αφήνοντας τη ψυχή του κόσμου όπου προϋπήρχε. Έτσι οι θεοί που βλέπουν όλες τις διαδοχικές ενσαρκώσεις ξεχωριστές και σαν σύνολο τιμωρούν αυτή μερικές φορές για αμαρτίες που διέπραξε κάποιος σε παλιότερη ζωή»

Επίσης στο …

Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Ιωάννη διαβάζουμε: «Όταν η ψυχή βγει από το σώμα, αυτή παραδίδεται στις δυνάμεις που έχουν φτιαχτεί από αυτούς που έχουν βάλει τους κανόνες (δηλ. από τους άρχοντες του κόσμου τούτου),δεμένη με αλυσίδες και πεταμένη πίσω στην φυλακή(του Άδη)ξανά. Γυρνάει πίσω ξανά (σε νέα ενσάρκωση) μέχρι να καταφέρει να ελευθερωθεί από την άγνοια/λήθη σχετικά με τη Γνώση (ως προς το σε ποιανού τον κόσμο βρίσκεται). Έτσι κάποια στιγμή γίνεται τέλεια και σώζεται».

Συν τω χρόνω ο Ιησούς δίνει οδηγίες στον Ιάκωβο πώς να απελευθερωθεί από τις δυνάμεις των αρχόντων και να απαλλαγεί από τις εξουσίες τους

1η  Αποκάλυψη του Ιακώβου :

 «…Ο Κύριος του είπε: Πρόσεξε Ιάκωβε θα σου αποκαλύψω τη λύτρωσή σου. Όταν καταλαμβάνεσαι και υφίστασαι αυτές τις ταλαιπωρίες/βάσανα(του θανάτου), ένα πλήθος θα οπλιστεί εναντίον σου, να σε καταλάβει. Και συγκεκριμένα τρεις από αυτούς θα σε αρπάξουν. Αυτοι που κάθονται και παρουσιάζουν τους εαυτούς τους ως εισπράκτορες διοδίων. Όχι μόνο σου ζητούν διόδια (τελωνισμός της ψυχής), αλλά επίσης αφαιρούν ψυχές… Όταν περιέλθεις κάτω από την εξουσία τους , ένας από αυτούς που είναι ο φύλακας τους θα σου πει:¨Ποιός είσαι και από που έρχεσαί;¨ Εσύ πρέπει να πείς:¨Είμαι υιός και είμαι από τον Πατέρα¨.Αυτός θα σου πεί:¨Τι είδους υιός είσαι και τι Πατέρα ανήκεις;¨Εσύ πρέπει να τους πείς:¨Είμαι από Τον Προ-Υπάρχοντα Πατέρα και υιός του Προ-Υπάρχοντος Ενός…Όταν επίσης αυτός σου πεί:¨Που θα πάς;¨Εσύ πρέπει να τους πείς:¨Στο μέρος από απ΄όπου έχω έλθει, εκεί θα επιστέψω¨Και αν πεις αυτά τα πράγματα ,θα διαφύγεις από τις επιθέσεις τους».

Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Θωμά, §50: «Ο Ιησούς είπε εάν σας ρωτήσουν :»από που είστε;» Πείτε τους «Γεννηθήκαμε από το Φως, εκεί όπου το φως γεννιέται από τον εαυτό του, στέκεται στητό και αποκαλύπτεται μέσα στην εικόνα του. «Εάν σας ρωτήσουν: «Ποιοί είστε εσείς;» Απαντήστε: «Είμαστε οι γιοί Του και είμαστε οι πολυαγαπημένοι του Ζώντος Πατρός.¨Εάν σας ρωτήσουν: «Ποιό είναι το έμβλημα του Πατρός σας που βρίσκεται μέσα σας;» Πείτε τους: «Είναι η κίνηση και η ανάπαυση»».

Και εννοείται ότι άμα δεν ξεφύγεις θα οδηγηθείς στα ανήλιαγα μπουντρούμια του Άδη:

Απόκρυφο Ιωάννη:«Και προφυλάξου από τους αγγέλους της πενίας και από τους δαίμονες του χάους και απ’ όσους σε παγιδεύουν και πρόσεχε τον βαθύ ύπνο της φυλακής του Άδη».

Κάλαντα Λαζάρου: «Πες μας Λάζαρε, τι είδες εις τον Άδη που επήγες ; Είδα φόβους, είδα τρόμους είδα βάσανα και πόνους…»

Επιτάφιος Θρήνος : «Και βροτός γενέσθαι ηυδόκησας,και εις Άδην κατεβέβηκας Χριστέ»

Αυτομάτως από τα παραπάνω γραφούμενα τίθεται το εξής ερώτημα. Από ποιούς παλεύουμε να ξεφύγουμε μετά θάνατον; Ποιοί είναι αυτοί που διεκδικούν ως λάφυρο την ψυχή μας; Γιατί όλη αυτή η φαύλη πορεία της ψυχής; Σφαίρα…Η τέλεια φυλακή…

Κατά Λουκάν κεφ.12: «4 Λέγω δὲ ὑμῖν τοῖς φίλοις μου· μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα, καὶ μετὰ ταῦτα μὴ ἐχόντων περισσότερόν τι ποιῆσαι. 

5 ὑποδείξω δὲ ὑμῖν τίνα φοβηθῆτε· φοβήθητε τὸν μετὰ τὸ ἀποκτεῖναι ἔχοντα ἐξουσίαν ἐμβαλεῖν εἰς τὴν γέενναν· ναί, λέγω ὑμῖν, τοῦτον φοβήθητε.»

Προς Εφεσίους κεφ.6: «12 ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις».

Η ιστορία με την επίσκεψη της ψυχής στον Κάτω Κόσμο/ Άδη (Άιδης:α στερητικό και ιδείν =αόρατος) έχει τις ρίζες της στα βάθη του απώτατου παρελθόντος. Ορφέας, Οδυσσέας, Ηρακλής, Θησέας, Αινείας, Δάντης (Θεία Κωμωδία), Γκιλγκαμές κ.α. Στην αρχαία Ελλάδα απαντάμε τους Τρείς Δικαστές Μίνωα,Ραδάμανθυ και Αιακό που κρίνουν και υποδεικνύουν στην ψυχή ποιό μονοπάτι να ακολουθήσει. Οι ενάρετες ψυχές κατέληγαν στα Ηλύσια Πεδία ενώ οι ανήθικες στον Άδη/Πλούτωνα. Στην αρχαία Αίγυπτο βρίσκουμε την Μάατ που ζυγίζει την καρδιά του τεθνεώτος με το φτερό της δικαιοσύνης, της ειλικρίνειας και της αλήθειας, τον Ανούβι και τον γραφέα Θώθ να κρατάει τις σημειώσεις του στο Αμέντι ή Ντουάτ,συνώνυμα του κάτω κόσμου (βλ.Αιγυπτιακή Βίβλος των Νεκρών). Οι Ινδοί έχουν την κρίση του διαχειριστή του κάρμα Γιάμα (Εωσφόρο) και το Καμαλόκα, Πατάλα, Σαμσάρα. Οι Βουδιστές έχουν το Μπάρντο Τόντολ (βλ.Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών),το οποίο χωρίζεται σε έξι διαφορετικά τμήματα, με το τελευταίο να οδηγεί σε μια νέα ζωή μέσα στο θέατρο του παραλόγου. Σε όλες τις θρησκείες έχουμε την Κρίση της Ψυχής μετά το μοιραίο γεγονός και την μετάβαση της στο αντίστοιχο τόπο της κολάσεως ή του παραδείσου. Στη δικιά μας θρησκεία, του εβραιοχριστιανισμού, έχουμε να παραθέσουμε τον τελωνισμό της ψυχής η οποία καλείται να περάσει ¨έλεγχο¨ από 23 Τελώνια.

Εδώ όμως χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Όλα τα παραπάνω αφορούν  ένα σύστημα διαχείρισης του μορφοκλασματικού κατοπτρικού ολογραφικού σύμπαντος. Αφεντικό του μάτριξ είναι ο Εωσφόρος/Γιαλνταμπαόθ/Σαμαέλ και τα τοπωνύμια αυτά είναι ενεργειακά κελιά ,διαφορετικού επιπέδου, της σφαιρικής φυλακής μας. Είναι ο εικονικός παράδεισος και όχι ο πραγματικός των Υπερσυμπάντων του Αληθινού Φωτός. Άλλωστε ο Ιησούς Χριστός τα έκανε όλα λαμπόγυαλο όταν κατέβηκε στον Άδη και τα ¨έψαλε¨στον Βελιάλ (βλ.Απόκρυφο του Νικόδημου) απογυμνώνοντας τον τελείως και σπάζοντας τις πύλες του. Ούτε και είπε όμως ότι θα πάει στον παράδεισο (εικονικό) παρά μόνο ότι θα επιστρέψει εκεί όπου είναι ο Πατέρας Του (νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με ποῦ ὑπάγεις), στα Βασίλεια Του Αληθινού Πατρός (ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου).

Όλο αυτό το χάος επικρατεί διότι στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο Δημιουργίες (βλ.Νάγκ Χαμμάντι). Μία Αληθινή,των Υπερσυμπάντων του Αληθινού Φωτός και μία πλασματική και κάλπικη. Εμείς δυστυχώς, ξεμείναμε πάνω στην ¨φωτοτυπία¨και τα θέλγητρά της. Όλες οι θρησκείες, στον κόσμο της πλάνης, είναι κατασκευασμένες από τα επιτελεία του Κριτή/Τιμωρού/Δεσμοφύλακα/ Γιαχβέ/Σατανά.

Έξοδος κεφ.12: «12 Διότι την νύκτα ταύτην θέλω περάσει διά μέσου της γης της Αιγύπτου και θέλω πατάξει παν πρωτότοκον εν τη γη της Αιγύπτου, από ανθρώπου έως κτήνους· και θέλω κάμει κρίσεις εναντίον πάντων των θεών της Αιγύπτου. Εγώ ο Κύριος.»

Ερμής Τρισμέγιστος ¨Η Κόρη του Κόσμου¨: «§25.Και μιλώντας μου ο Ερμής παιδί μου,είπε:¨Αυτό όμως που έκαναν οι ψυχές,δεν διέφευγε από την προσοχή του κυρίου και θεού όλων (Γιαλνταμπαόθ), γι’αυτό αναζητούσε τρόπο τιμωρίας και δεσμά, τα οποία με υπομονή θα υπέφεραν. Και λοιπόν αποφάσισε ο ηγεμόνας και κύριος όλων (ο άρχων του κόσμου τούτου), να δημιουργήσει το σύστημα των ανθρώπων για να τιμωρείται μέσα σ’αυτό,το γένος των ψυχών¨».

Στους κύκλους αυτούς,των επιτελείων (πλην του εβραιοχριστιανισμού), αναφέρεται ότι η ψυχή, μετά την πτώση της στην ύλη, επιστρέφει συνεχώς στα δρώμενα του μάτριξ για να εξελιχθεί και να επιστρέψει στην αθανασία. ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ. Ο Δικαστής Γιαχβέ το μόνο που επιθυμεί είναι να πάμε μαζί του στο επόμενο ενεργειακό κελί, σε φυλακή υψίστης ασφαλείας.

Εν κατακλείδι από τα παραπάνω μπορούμε να καταλάβουμε ότι όλες αυτές οι προειδοποιήσεις του Μεγαλόχαρου, Παντοδύναμου και Πανάγαθου Ιησού Χριστού και όλων των μεγάλων φιλοσόφων (Πυθαγόρας,Σωκράτης,Πλάτωνας),που έχουν περάσει 2.600 χρόνια και ακόμα δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το εύρος των γνώσεων τους, διότι προσπαθούμε να τους προσεγγίσουμε  με τα σύγχρονα υλιστικά επιστημονικά και κοινωνικά δεδομένα και όχι με την καρδιά και τον νου, κάπου αποσκοπούσαν.

Δεν τα λέγανε τυχαία και ούτε ήτανε φρενοβλαβείς για να γράφουνε παραμύθια της χαλιμάς μόνο και μόνο για να ξεφύγουν από την ρουτίνα της καθημερινότητας. Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά. Και ας μην παραλείπουμε το γεγονός ότι ο κόσμος των Ιδεών του Πλάτωνα, όπου κάθε Ιδέα αποτελεί και μία ζωντανή Οντότητα, είναι γεμάτος υπερβατικά και ακατάληπτα μυστήρια για τον πεπερασμένο εγκέφαλό μας που παραμένει καθηλωμένος και προσκολλημένος στις ηδονές και στα κελεύσματα του μάτριξ. Ισχύει ο νόμος της μετενσάρκωσης; Είναι η Γη σφαιρική ή επίπεδη; Ισχύει η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας; Υπάρχουν χρώματα στο διάστημα; Πετάει ο γάιδαρος;

Αληθεια έχουν σημασία όλα τα παραπάνω από την στιγμή που γνωρίζουμε ότι δεν είναι αυτό το πραγματικό μας ¨Σπίτι¨; Μήπως κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος; Ίσως γι΄αυτό μας είχε πεί  κάποτε ο αγαπητός μας Δημοσθένης για έναν γέροντα όπου έλεγε ότι η κόλαση (ο εγκλωβισμός της ψυχής μέσα στο σύμπαν του Εωσφόρου) θα κατακλύζεται από καλούς ανθρώπους. Άμα δεν ανακαλύψουμε την ¨Μυστική Πύλη¨της Ζωής, είμαστε αναγκασμένοι να περιφερόμαστε σαν καταραμένοι μέσα στο κελί. Η ουσία είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε αιχμάλωτοι και φυλακισμένοι και μόνο ΕΝΑΣ ήρθε να βάλει τέλος στην καταδίκη μας (πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ,κλέπται εἰσὶ καὶ λῃσταί ). Η αιχμαλωσία σας έλαβε τέλος, μας είπε.

Διότι Αυτός ενσαρκώθηκε μέσα στην φυλακή μας και έδωσε την ζωή Του για να πληρώσει τα λύτρα/διόδια της αιχμαλωσίας μας. Ήρθε για να καταργήσει όλο το πακέτο του μάτριξ και όχι τμήματά του. Ήρθε να αποτελειώσει τον σαδισμό που επικρατεί σε αυτό το απέραντο φρενοκομείο που είναι ποτισμένο με ό,τι διαστροφή μπορεί να συλλάβει ανθρώπινος νους. Είναι Αυτός που έσπασε το κοσμικό αυγό του Ιαλδαβαόθ/Μπράχμα,που τόσο υμνούσε ο Ορφέας, και αυτός είναι ο λόγος που σε παλιές Αναστάσιμες Εικόνες απεικονιζόταν να βγαίνει μέσα από ένα σπασμένο αυγό. Εμείς τιμάμε αυτή Του την ενέργεια (ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΑΣΤΕ) σπάζοντας συμβολικά τα κόκκινα αυγά. Κόκκινα διότι πότισε όλο το Σύμπαν/Αυγό με το Πάνάγιο αίμα Του. Ήρθε να πατάξει τον Θάνατο του Άδη και να μας εξαγοράσει από την φαυλότητα και την κατάρα του, βάζοντας τέλος στο ψέμα του Εωσφόρου και σε όλους τους νόμους που διέπουν το σαθρό του οικοδόμημα.

Μ.Παρασκευή, κάθισμα: «Ἐξηγόρασας ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου τῷ τιμίῳ σου αἵματι· τῷ σταυρῷ προσηλωθείς καί τῇ λόγχῃ κεντηθείς τήν ἀθανασίαν ἐπήγασας ἀνθρώποις· Σωτήρ ἡμῶν, δόξα σοι».

Κατά Μάρκον Κεφ.10: «45 καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν» 

Κατά Ιωάννην Κεφ.Γ: «16 οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον»

Με την Σταυρική Του Θυσία, άνοιξε τον δρόμο την επιστροφής στην Ιερή Πατρίδα την Φωτεινή. Το δικό Του μήνυμα ήτανε αυτό της Αναστάσεως, το οποίο θα ηχεί εις τους Αιώνας των Αιώνων και μέσα στις καρδιές μας μέχρι να αφήσουμε την τελευταία μας πνοή στο μάταιο τούτο κόσμο .

Κατά Ιωάννην Κεφ.10: «9 ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι’ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει»

Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να στρέψουμε το βλέμμα μας εις το Φώς το Αληθινό. Να πάψουμε να είμαστε οι ¨καθεύδοντες¨ του Σωκράτη και του Ηράκλειτου. Να ανοίξουμε την αγκαλιά μας και να Του πούμε: «Ναι Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, αποδέχομαι την Θυσία Σου και αναζητώ την Λύτρωση. Τον Κόσμον Σου ζητώ Χριστέ, ώστε να είμαι και εγώ όπου είσαι και Συ. Καλεσέ με κοντά Σου εις την Αιώνιον Ζωή και λύτρωσέ με από τον βαθύ ύπνο του Άδη… Αμήν»

Κατά Ιωάννην Κεφ.11§25-26: «ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα»

Ας μεταλαμπαδεύσουμε το Αναστάσιμο μήνυμά Του ο ένας μέσα στην καρδιά του άλλου.

Καλή επιστροφή εις τας Αχράντους Πατρίδας…Καλή Τεσσαρακοστή και πάνω απ΄όλα…

Καλή Ανάσταση!!!

ΣΩΤΗΡΙΟΣ

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu