Κόσμος σήψης

Αφορμή για την μικρή ανάλυση που ακολουθεί, ήταν μια συζήτηση με γνωστό μου ιερέα, για το τι τελικά είναι αυτός ο υλικός κόσμος.

Tαυτίζεται με την αρχική δημιουργία του Τριαδικού Θεού, η οποία έχει με κάποιο τρόπο εκπέσει; Και τι σημαίνει εκπέσει; Τι σημαίνει η φύση εναντιώθηκε στον άνθρωπο; Πoιά η σχέση του υλικού κόσμου με τη Βασιλεία των Ουρανών;
Καταρχήν, παραθέτω περιληπτικά τις ερωτήσεις που του έθεσα για την δομή του υλικού κόσμου.

Ένας κόσμος που φαντάζει λίγο περίεργος, σε σχέση με αυτό που συνειρμικά σκεφτόμαστε για τον Πανάγαθο και Παντοδύναμο Τριαδικό Θεό μας:

-Τόσος χώρος χωρίς ζωή; Ποιό το νόημα;
-Η κορωνίδα της Δημιουργίας, ο άνθρωπος, εγκλωβισμένος ήδη από τον παράδεισο, σε έναν πλανητάκο, πρακτικά φυλακισμένος σε αυτόν, γιατί;
-Ένα υλικό σώμα, που ναι μεν φαντάζει σε εμάς μια εντυπωσιακή μηχανή, παρόλα αυτά, ήταν ακόμα και στον παράδεισο δέσμιο των φυσικών νόμων. Φυλακισμένο σε μια τελίτσα του σύμπαντος.
-Γιατί στο σύμπαν κυριαρχεί το βαθύ σκοτάδι;
-Οι ιδιότητες του σύμπαντος, αν σκεφτεί κανείς χωρίς προκατάληψη. Eχει περίεργες ιδιότητες. Βαρύτητα, αδράνεια, αρνητική εντροπία κτλ. Όλες εναντίον της ελευθερίας του ανθρώπου.

Τώρα, παραθέτω σύντομα, τα όσα κατάλαβα από την πλευρά του ιερέα:
-Το υλικό σύμπαν όπως το αντιλαμβανόμαστε το δημιούργησε ο Τριαδικός Θεός. Επικρατεί παντού θεϊκή αρμονία.
-Ο άνθρωπος ήταν εξαρχής στην γη. Η πτώση έγινε εδώ, όπου η φύση εναντιώθηκε στον άνθρωπο και εισήλθε γενικώς η φθορά και ο θάνατος.  Σας δίνω περίπου μια εικόνα της προπτωτικής κατάστασης της «φύσης» όπως μου μεταφέρθηκε:
o Δεν υπήρχαν ηφαίστεια.
o Οι θάλασσες ήταν ήρεμες.
o Υπήρχε άφθονη τροφή παντού.
o Τα ζώα ήταν έλλογα και υπήρχε επικοινωνία.
o Το κλίμα ήταν ιδανικό και ευχάριστο.
o Ίσχυαν περίπου οι ίδιοι φυσικοί νόμοι.
o Υπήρχε άμεση επικοινωνία με τον Θεό και ως εκ τούτου μεγάλη ευτυχία.

Σε προβοκατόρικες ερωτήσεις του τύπου: «υπήρχαν ενοχλητικά έντομα, σκουλήκια, βακτήρια κτλ; ήταν αθάνατα; – υπήρχε σαρκοφαγία στην έμβια ζωή;», δεν πήρα ουσιαστικά απάντηση.
-Τα σώματα τα ανθρώπινα ήταν όπως περίπου τα σημερινά, αλλά καλύτερα χωρίς αρρώστιες και θάνατο.
-Η Βασιλεία των Ουρανών είναι έξω από τον υλικό κόσμο. Εκεί ζουν τα αγγελικά τάγματα και ο Θεός. Στην Δευτέρα παρουσία όλα θα γίνουν ένα. Τελικός σκοπός, η θέωση του ανθρώπου.
Λοιπόν, μετά από τόσα χρόνια Λιακοπουλικό φροντιστήριο, θεωρώ τις παραπάνω απόψεις, ύβρη προς τον Τριαδικό Θεό μας. Νέτα-σκέτα. Αυτός ο κόσμος που μοιάζει με ψοφίμι, να παρουσιάζεται ως δημιουργία του Πανάγαθου!… Ε, όχι! Κι εδώ είναι άλλη μία κάκιστη επίδραση της Γένεσης της Π. Διαθήκης.
Λοιπόν, όσο τεράστιος και εντυπωσιακός κι αν μας φαίνεται, αυτός ο κόσμος είναι ένας τάφος. Απ’ έξω καθαρός, με τα λουλούδια του, τα μάρμαρά του κι από μέσα τα σκουλήκια και η δυσωδία της σήψης. Έχετε μυρίσει σπασμένο κλούβιο αυγό; Χαλασμένη πατάτα; Έχετε πλησιάσει ψοφίμι στο μισό μέτρο; Έτσι.
Στο περίβλημα η κάλυψη. Λίγη τάξη, λίγο φως, λίγη νομοτέλεια, με κάποιους περίεργους φυσικούς νόμους κι από μέσα νεκρή-σκοτεινή ύλη. Χωρίς το φως και την ενέργεια που έρχεται από την Βασιλεία των Ουρανών, ο κόσμος αυτός θα βρώμαγε και θα έζεχνε, όντας ακίνητος και παγωμένος!
Μακάρι να φύγουμε όλοι απ’ αυτόν.

ΙΧΝ
Giorgos11

 

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu