Η Συγχώρεση ως πηγή θεραπείας και καταλύτης για τη γνώση και την εξέλιξή μας

Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι το πιο τρανταχτό παράδειγμα συγχώρεσης το έχουμε από τον Ιησού Χριστό,
AΠΟ ΤΗ ΔΑΦΝΗ ΜΕ ΑΓΑΠΗ

ο οποίος έδειξε το έλεός του απέναντι στους εκτέλεστές Του, των οποίων η μοχθηρία δεν υποχώρησε, ούτε όταν υπέφερε στον σταυρό.
«Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λούκ. 23,34).
Βροντοφώναξε από την κορυφή του βράχου του Γολγοθά, μία αποδεδειγμένη, αλλά ποτέ συνειδητοποιημένη αλήθεια, ότι δηλαδή αυτοί που πράττουν το κακό, ποτέ δεν ξέρουν τι κάνουν.

Σκοτώνοντας τον Δίκαιο στην πραγματικότητα σκοτώνουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα δοξάζουν τον Δίκαιο.

Κατά την γνώμη μου, το να συγχωρείς είναι θεραπευτικό! Για να το πετύχεις όμως αυτό, πρέπει να περάσεις κυριολεκτικά δια πυρός και σιδήρου. Πρέπει να καταλάβεις, γιατί σε έκαναν να πονέσεις, γιατί σε πλήγωσαν, σε έβλαψαν κλπ. Πρέπει, όταν ξεπεράσεις το στάδιο του πόνου, της απόρριψης, της θλίψης, του έντονου θυμού, της αδικίας, να ξεκαθαρίσεις μέσα σου και να μπορέσεις να δεις καθαρά, τι πρόθεση είχε ο άλλος για να σου κάνει ό,τι σου έκανε. Να μπορέσεις να διακρίνεις, αν οι προθέσεις του ήταν ή δεν ήταν κακές, αν εσύ ο ίδιος τον άφησες ή του έδωσες την ευκαιρία για να σου το κάνει αυτό. Και φυσικά, ξεκαθαρίζοντάς το μέσα σου και διαχειρίζοντάς το, να καταφέρεις κάποια στιγμή, να το αφήσεις στην άκρη και να συνεχίσεις, χωρίς να κρατάς βάρος ή δυσφορία ή οτιδήποτε αρνητικό. Αυτό βέβαια θα μπορέσει να γίνει, αφού περάσει ένα εύλογο χρονικό διάστημα.

Το μόνο μη διαχειρίσιμο, κατά την άποψή μου, είναι όταν κάποιος σε πονέσει τόσο πολύ με την συμπεριφορά του κι όσο κι αν προσπαθείς, να μην μπορείς ποτέ, να πάρεις μια εξήγηση για αυτή του την συμπεριφορά. Αυτό το ΓΙΑΤΙ θα σε τρώει πάντα. Αυτό ίσως να το ξεπεράσεις όταν θεωρήσεις το συγκεκριμένο άτομο «νεκρό». Μόνο έτσι ο θυμός θα καταλαγιάσει και γενικά ότι αρνητικό συναίσθημα έχεις για αυτόν δεν θα υπάρχει πια.

Όταν συγχωρείς να ξέρεις, ότι οτιδήποτε σε πόνεσε και σου άνοιξε μέσα σου πληγές που αιμοραγούν κάθε φορά που τις αγγίζεις με την σκέψη σου, σε έκανε να προχωρήσεις μπροστά σε ορισμένα πράγματα, όσο κι αν νομίζεις ότι έμεινες κολλημένος, να δουλέψεις περισσότερο τον χαρακτήρα σου και τη νοοτροπία σου, ώστε να μην μιμηθείς αυτούς που σε πόνεσαν και σε έβλαψαν.
Φυσικά, οι πληγές θα μένουν, μπορεί να εμπιστεύεσαι λιγότερο ένα πρόσωπο ή με ένα άλλο να μη θέλεις να ανταλλάξεις πλέον καμιά κουβέντα, όμως, όπως και να έχει, όποιος καταφέρει να συγχωρεί, απαλύνει τα αγκάθια στις ανοιγμένες πληγές του.

Έτσι, σιγά-σιγά θα έρθει η μέρα της θεραπείας και φυσικά θα είναι καταλύτης για την γνώση και την εξέλιξή σου.

ΙΧΝ

Β.Λ.

photo pexels

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...