Η δύναμη της υπομονής

Πόσες φορές έχεις ακούσει πως η υπομονή είναι αρετή, αλλά θέλησες να τα τινάξεις όλα στον αέρα και απλά να ΜΗΝ κάνεις υπομονή;

Υπομονή δεν σημαίνει μοιρολατρία, αλλά ανεπηρέαστη από συναισθηματικές φορτίσεις και εμμονές, αξιολόγηση των όσων συμβαίνουν. Υπομονή δεν σημαίνει δεν θέλω, δεν προσπαθώ, δεν έχω όνειρα, αλλά αντίθετα σημαίνει αγωνίζομαι γι’ αυτά, χωρίς όμως, αυτός ο αγώνας να καταλήγει μια διαδικασία παραγνώρισης και παρερμηνείας, που εμποδίζει την αποδοχή της μη πραγμάτωσής τους, μέσα από ατέρμονες βρόγχους.
Η υπομονή δεν είναι βασανιστήριο, όπως υπονοεί το σχόλιο: «κοίτα τον κακομοίρη πως τα υπομένει». Υπομονή είναι μια εξελικτική διαδικασία, είναι ένα εργαλείο απεξάρτησης από τους χρωματισμούς των “αλόγιστων” θέλω, είναι εργαλείο που όταν κατακτηθεί, γίνεται ένα πολύτιμο μέσο μάθησης και πραγμάτωσης στόχων.

Η υπομονή όμως πέρα από αρετή είναι και υγεία, όπως ισχυρίζονται οι ειδικοί για τους λόγους που ακολουθούν.
Κάνει καλό στην καρδιά μας. Οι άνθρωποι με χαμηλά επίπεδα υπομονής, έχουν υψηλά επίπεδα εχθρότητας και αυτό έχει ως αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Έτσι λοιπόν, η υπομονή προστατεύει την καρδιά μας.
Χαλαρώνει το σώμα και το μυαλό μας, αντίθετα με την ανυπομονησία, που μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή, λεκτική εχθρότητα και αυξημένη μυϊκή τάση.
Καθησυχάζει τη σκέψη μας και όταν για παράδειγμα, βρισκόμαστε σε μία ουρά για να εξυπηρετηθούμε, έχοντας υπομονή, γινόμαστε πιο ρεαλιστές.
Καλλιεργεί την ενσυναίσθησή μας, διότι έχοντας υπομονή, αντέχουμε τους άλλους και μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα τα συναισθήματά τους, όπως και να έχουμε ανοχή σε αυτά.
Γνωρίζουμε τι μας ενοχλεί, καθώς υπομένοντας μπορούμε να το καταλάβουμε και να το επεξεργαστούμε. Με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζουμε τα σημάδια του στρες και από τι προκαλούνται.
Μαθαίνουμε να ηρεμούμε, μέσα από την εμπειρία αντιμετώπισης των εναλλαγών στη συναισθηματική κατάσταση, προκαλώντας γαλήνη και εσωτερική ηρεμία.

Επιπλέον η υπομονή είναι σπουδαία ψυχική άσκηση και, όταν καταφέρνουμε να την ενστερνιζόμαστε, διευκολύνει την καθημερινότητά μας σε μέγιστο βαθμό, αλλά ιδιαιτέρως ενδυναμώνει την ψυχή μας και μας προσηλώνει στον στόχο μας, ο οποίος δεν είναι άλλος, παρά η εν Χριστώ ζωή και η μετάβαση στο Φως. Και ενώ η Ταπείνωση είναι η μέγιστη αρετή, η υπομονή μετατρέπεται στο ισχυρότερο όπλο αντιμετώπισης των καθημερινών δυσκολιών της ζωής μας, μικρών ή μεγάλων.

Καθοριστικός παράγοντας γνησιότητας της υπομονής είναι η ελευθερία της επιλογής της. Δίχως ελευθερία, η υπομονή είναι ένας βράχος που σε λιώνει, δίχως να μπορείς να αντιδράσεις. Δίχως ελευθερία, η περιπέτεια της ζωής γίνεται αβάστακτο βασανιστήριο και η υπομονή ισοδυναμεί με τα δεσμά που σε καθηλώνουν. Η άσκηση της υπομονής δεν αναφέρεται σ’ ένα απλό ξεπέρασμα της δύσκολης στιγμής, αλλά σε μια δυναμική άσκησης, ενδυνάμωσης και ελευθερίας.
Το άτομο που υπομένει, δεν στερείται από έλλειψη δημιουργικότητας και τόλμης. Η συνειδητότητα αυτής της κατάστασης, υποδηλώνει έναν άνθρωπο με ωριμότητα και τεράστια εσωτερική αντοχή.
Τα προβλήματά μας σε αυτή τη ζωή λύνονται, είτε με την μέθοδο της αντικατάστασης, είτε αφήνοντας τον χρόνο να κυλήσει. Ο χρόνος ανακουφίζει και ξεθωριάζει την ένταση μίας δυσάρεστης κατάστασης. Στο ενδιάμεσο όμως, θα πρέπει να επιστρατεύσουμε την υπομονή για να επιβιώσουμε συναισθηματικά και πρακτικά.

Ο κόσμος στον οποίο ζούμε, ο οποίος δυστυχώς δεν είναι ρομαντικά και αγγελικά πλασμένος, αλλά ψεύτικος και παραπλανητικός, είναι γεμάτος από αμέτρητα προβλήματα δοσμένα πλουσιοπάροχα στον καθένα. Και για όσους επιθυμούν να ακολουθήσουν τον δρόμο που ο Χριστός μας δίδαξε, διαπιστώνουν πως είναι γεμάτος από στεναχώριες. Το είπε, άλλωστε, ο Ιησούς Χριστός: «Στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν». Όποιος, λοιπόν, αποφασίζει να τραβήξει αυτόν τον δρόμο και να περάσει αυτήν την πύλη, πρέπει να οπλιστεί με μεγάλη υπομονή, για να αντιμετωπίσει νικηφόρα, κάθε λογής επιθέσεις, αντιδράσεις, εμπόδια και πειρασμούς.

Πώς μπορεί να ενισχυθεί η υπομονή μας; Η ανθρώπινη υπομονή αναπτύσσεται μέσα από τις δυσκολίες. Πρέπει να δυναμώσουμε ψυχικά, να καλλιεργήσουμε τις αρετές που ο Χριστός μας δίδαξε με την διδασκαλία Του και με τον τρόπο ζωής Του και θα διαπιστώσουμε την εσωτερική μεταμόρφωσή μας και την ροπή προς το Φως. «Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τάς ψυχάς ὑμῶν» ( Λουκ. 21, 19 )

Η ζωή μας εδώ, περιβάλλεται από βία, πόνο και αδικία. Είναι πολύ δύσκολο να ξεπεράσουμε αλώβητα τους σκοπέλους και τις παγίδες. Έχουμε όμως βοηθό τον προσωπικό μας άγγελο και πάνω απ΄όλα τον Ιησού Χριστό στήριγμα και προστασία μας. Αρκεί να απευθυνθούμε σε Εκείνον και να του ζητήσουμε να μας πάρει τα βάρη. Ποτέ δεν θα μας αφήσει μόνους στην τρικυμία και θα απλώσει το χέρι του να μας τραβήξει έξω. Πιστέψτε σε Εκείνον και την Αλήθεια Του και εμπιστευτείτε Τον.

Στην καθημερινότητά μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με ασθένειες, δυσκολίες, στεναχώριες, με την άσχημη πλευρά του εαυτού μας, αλλά και με τα ελαττώματα των άλλων, με αποτέλεσμα η έλλειψη υπομονής να μας οδηγεί στα όρια της απελπισίας. Ο δρόμος μας έχει ανηφόρες, κατηφόρες, έχει μονοπάτια. Ο άνθρωπος ωφελείται και δυναμώνει η ψυχή του, όταν αντιμετωπίζει την κάθε δυσκολία με εμπιστοσύνη στον Ιησού Χριστό, με ειρήνη και με υπομονή.
«Ο υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται» (Ματθ, 24:13).

Εμείς βάζουμε την υπομονή. Και ο Θεός τη σωτηρία.

Δόξα Σοι ο Θεός η μόνη ελπίς ημών δόξα Σοι!

ΜΑΡΙΑ ✞Ιησούς Χριστός Νικά✞

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu