Στο άρθρο αυτό, θα παραθέσω ένα κείμενο για προβληματισμό. Ένα κείμενο που μπορεί να το διαβάσει ο καθένας, και να κάνει τις δικές του σκέψεις.

 

«Ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος, μα παντού είναι σκλάβος. Νομίζει κάποιος πως είναι αφέντης των άλλων, μα παραμένει πιο σκλάβος απ’ αυτούς. Πώς έγινε αυτή η αλλαγή; δεν ξέρω.

Ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ έθεσε την ερώτηση αυτή στην αρχή του «κοινωνικού συμβολαίου» του, 200 χρόνια πριν. Αν δε βρεθεί απάντηση στη θεμελιώδη τούτη ερώτηση, η δημιουργία καινούριων κοινωνικών συμβολαίων είναι άσκοπη.
Για πολλά χρόνια τώρα, υπάρχει κάτι που δρα μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία, κάτι που αχρήστεψε κι εξουδετέρωσε κάθε απόπειρα για τη λύση του μεγάλου αινίγματος, που βασάνισε όλους τους μεγάλους ηγέτες της ανθρωπότητας στις τελευταίες χιλιετίες : ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος, μα περνάει τη ζωή του σαν σκλάβος.

Καμιά απάντηση δε δόθηκε μέχρι τώρα. Πρέπει να υπάρχει, μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία, κάτι που εμποδίζει τη διατύπωση της σωστής ερώτησης, ώστε να βρεθεί η σωστή απάντηση. Όλη η ανθρώπινη φιλοσοφία βασανίζεται απ’ τον εφιάλτη της μάταιης αναζήτησης. Κάτι, καλά κρυμμένο, υπάρχει, που δεν επιτρέπει τη διατύπωση της σωστής ερώτησης. Κατ’ αναλογία, υπάρχει κάτι, που, αδιάκοπα και αποτελεσματικά, εκτρέπει την προσοχή από το προσεκτικά καμουφλαρισμένο σημείο, που πάνω του θα έπρεπε η προσοχή να εστιάζεται.

Το εργαλείο, που χρησιμοποιεί αυτό το καλά κρυμμένο κάτι, για να εκτρέψει την προσοχή απ’ το θεμελιώδες αίνιγμα, είναι η ανθρώπινη υπεκφυγή όσον αφορά τη ζωή. Αυτό το κρυμμένο κάτι είναι η συναισθηματική πανούκλα του ανθρώπου. Απ’ την κατάλληλη διατύπωση του προβλήματος θα εξαρτηθεί η ορθή εστίαση της προσοχής κι απ’ αυτή, με τη σειρά της, θα εξαρτηθεί η τελική ανεύρεση της σωστής απάντησης στο πώς είναι δυνατό ο άνθρωπος να γεννιέται παντού ελεύθερος και, παρ’ όλα αυτά, να βρίσκεται παντού σκλάβος.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι να βρεθεί η έξοδος απ’ την παγίδα.
Η παγίδα δεν παρουσιάζει κανένα άλλο ενδιαφέρον, εκτός απ’ αυτό το κρίσιμο σημείο: που είναι η έξοδος απο την παγίδα;
Μπορεί κάποιος να διακοσμήσει την παγίδα, ώστε η ζωή σ’ αυτήν να γίνει πιο άνετη. Αυτό κάνουν οι Μιχαήλ Άγγελοι, οι Σαίξπηρ και οι Γκαίτε. Μπορεί κάποιος να εφεύρει προσωρινά τεχνάσματα για να επιτύχει μακροζωία μέσα στην παγίδα. Αυτό κάνουν οι μεγάλοι επιστήμονες και γιατροί, οι Μέγιερ, οι Παστέρ και οι Φλέμινγκ. Μπορεί τέλος κάποιος να γίνει δεξιοτέχνης στη θεραπεία των σπασμένων κοκάλων, που προέρχονται από πτώση μέσα στην παγίδα.

Το κρίσιμο θέμα υπάρχει και παραμένει: Nα βρεθεί η έξοδος από την παγίδα. Που ειναι η έξοδος που βγάζει στον απέραντο ανοιχτό χώρο;
Η έξοδος παραμένει κρυμμένη. Είναι το μεγαλύτερο απ’ όλα τα αινίγματα. Το πιο γελοίο, και ταυτόχρονα το πιο τραγικό πράγμα, είναι τούτο: Η έξοδος ειναι απόλυτα ορατή απ’ όλους τους παγιδευμένους. Μα κανένας δε φαίνεται να τη βλέπει. Όλοι ξέρουν που ειναι η έξοδος.
Μα κανένας δε φαίνεται να προχωράει προς αυτή. Κι ακόμα, οποιοσδήποτε προσπαθεί να τη φτάσει ή δείχνει προς την κατεύθυνση της, αποκαλείται τρελός ή εγκληματίας, ή αμαρτωλός, για να καεί στην κόλαση.

Φαίνεται καθαρά λοιπόν, πως η δυσκολία δεν έγκειται ούτε στην παγίδα ούτε στο πώς θα βρεθεί η έξοδος. Η δυσκολία έγκειται στους ίδιους τους παγιδευμένους. Όλα τούτα φαίνονται ακατανόητα σ’ έναν απλό νου, έξω από την παγίδα. Είναι και κάπως παράλογα.
Γιατί δε βλέπουν και γιατί δεν προχωρούν προς την ολοφάνερη έξοδο;
Μόλις πλησιάσουν την έξοδο, αρχίζουν να στριγκλίζουν και φεύγουν τρέχοντας μακριά της. Μόλις κάποιος ετοιμάζεται να βγει έξω, τον σκοτώνουν. Ελάχιστοι μόνο γλιστρούν έξω από την παγίδα, κάποια σκοτεινή νύχτα, όταν όλοι κοιμούνται»

Απόσπασμα απο το βιβλίο «Η Δολοφονία του Χριστού” ~ Bίλχελμ Ράϊχ

Σύμφωνα με τον Δημοσθένη Λιακόπουλο, στο σώμα του Βίλχελμ Ράϊχ, έζησε ο Μεγάλος Ταξιδευτής.

Να θυμήθουμε επίσης οτι ο Χριστός μας λέει :

“ Ερευνάτε τας γραφάς και Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.”

Ιησούς Χριστός Νικά

ΕΛ HUNTER 888

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu