Εμπιστοσύνη στον Χριστό έχετε;

Εμπιστοσύνη στον Χριστό σημαίνει να πιστεύεις σε Εκείνον, ενώ ξέρεις ότι δεν θα πάρεις απάντηση.

«Πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων».

Όλοι μιλάμε για πίστη, ιερείς, κατηχητές, γονείς κλπ. Πίστη, πίστη πίστη… Αλήθεια σε τι πιστεύουμε; Πιστεύουμε στην ενσάρκωση του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού, πιστεύουμε στην Αγάπη Του για όλους εμάς, πιστεύουμε στην συγχώρεση των λαθών μας από Αυτόν, πιστεύουμε στο κάλεσμά Του. Ο Ιησούς Χριστός μας αγαπά με όλα τα λάθη μας και τις αδυναμίες μας και δεν μας εγκαταλείπει! Δεν ζητάει τίποτα από εμάς, αλλά μόνο δίνει! Όποιος γνωρίζει αυτή την αλήθεια, το λιγότερο που μπορεί να του συμβεί, είναι να τον συγκλονίσει! Να του αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεται και βλέπει την ζωή και εν τέλει να γίνει μαχητής της Ειμαρμένης, διαθέσιμος στον Ιησού Χριστό.

Πάντα όμως κάτι λείπει από τη σχέση μας με τον Ιησού. Αυτό το «κάτι» που δεν μας επιτρέπει να Του παραδώσουμε την ύπαρξή μας. «Εμπιστοσύνη» είναι η λέξη κλειδί, εμπιστοσύνη στον Ιησού Χριστό, επιτρέποντάς Του να ορίσει Εκείνος την ζωή μας μέσα σε αυτόν τον προσωρινό, μάταιο και κατ΄εμέ απάνθρωπο και άθλιο κόσμο.

Αν το σκεφτεί κανείς λίγο περισσότερο, φαντάζει οξύμωρο να μην εμπιστευόμαστε τον Ιησού Χριστό! Κι όμως συμβαίνει σε όλους μας. Ενώ μας παρηγορεί η σκέψη της προσευχής και του αιτήματος βοήθειας, ως παντοδύναμος που είναι, πάραυτα μας κυριεύει φόβος όταν πρέπει να Του εμπιστευτούμε την ύπαρξή μας και να γίνει οδηγός των αναγκών μας. Πρέπει να είμαστε διαθέσιμοι στον Ιησού Χριστό και να ζητάμε να μας χρησιμοποιήσει όπως Εκείνος κρίνει. Σε αυτήν την σκέψη όμως, έρχεται το «δέσιμο» με αυτόν τον κόσμο, μας κυριεύει ο φόβος και δεν τολμάμε να αφεθούμε στην κρίση Του, ως καθοδηγητή. Φοβόμαστε μήπως μας στερήσει όλα όσα έχουμε και θεωρηθούν μη αναγκαία και μη χριστιανά και μας αλλάξει τον τρόπο ζωής μας. Είμαστε αγκιστρωμένοι στα υλικά αγαθά που έχουμε και στους ανθρώπους που μας περιστοιχίζουν και δεν τολμάμε να απομακρυνθούμε, ακόμη και αν βλάπτουν την πορεία μας προς το Φως.

Τελικά τον Χριστό τον χρειαζόμαστε μόνο στα δύσκολα! Πικρή η διαπίστωση και μακρύς ο δρόμος προς το Φως. Πόσο ανώριμη είναι η σκέψη, ότι εμείς ξέρουμε καλύτερα τις ανάγκες μας από τον ίδιο τον Θεό! Εμείς καλύπτουμε τις υλικές ανάγκες, ενώ ο Θεός θέλει να μας ενδυναμώσει στον πνευματικό μας αγώνα, που οδηγεί στην λύτρωση της ψυχής. Στο παρελθόν οι άνθρωποι εμπιστευόντουσαν περισσότερο το Θεό και στα αδιέξοδά τους πάντα έλεγαν τη φράση: «Έχει ο Θεός…». Δυστυχώς στις μέρες μας η επικοινωνία και η εμπιστοσύνη στο Θεό χάνει συνεχώς έδαφος και ο διάβολος χαίρεται, κερδίζοντας συνεχώς περισσότερες ψυχές.

«Μη μεριμνάτε» λέει ο Χριστός, για το τι θα φάμε και τι θα φορέσουμε. Μην έχουμε άγχη για τα καθημερινά. Μας ζητά να Του έχουμε εμπιστοσύνη και να αφήσουμε όλα μας τα άγχη σε Εκείνον να τα διαχειριστεί και να μας ανακουφίσει όπως Εκείνος κρίνει. Τονίζει όμως μία θεμελιώδη προϋπόθεση: «Ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».
Γύρω μας ο αόρατος πόλεμος μαίνεται, είτε πιστεύουμε στο Θεό, είτε όχι. Ο πόλεμος είναι ιδιόμορφος και ασύλληπτα πιο σκληρός, καθότι είναι κυρίως πνευματικός. Για να βγούμε νικητές από αυτόν τον πόλεμο, ο οποίος εξαντλεί και το σώμα και το πνεύμα, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το υπερόπλο που μας δόθηκε από τον Θεό και αυτό είναι ο Ιησούς Χριστός! Τον εμπιστευόμαστε και Τον αφήνουμε να μας οδηγήσει.

Δυστυχώς όμως φοβόμαστε να Τον εμπιστευθούμε. Διότι αυτό σημαίνει, ότι θα πρέπει να εγκαταλείψουμε τα γήινα πάθη και τις εξαρτήσεις και να Τον ακολουθήσουμε ολοκληρωτικά. Και αυτό φοβίζει. Ενστικτωδώς μας φοβίζει το άγνωστο, ακόμη και αν ο οδηγός μας είναι ο ίδιος ο Χριστός και κλεινόμαστε στον εαυτό μας και τη μίζερη ζωή μας, διότι εκεί όλα είναι οικεία, παρά την αθλιότητά τους πολλές φορές. Δεν αφήνουμε την ψυχή μας να πετάξει στην ελπίδα και το Φως, φοβόμαστε το πέταγμα, ακόμη και αν ο ίδιος ο Χριστός, μας δίνει τα φτερά μας. Αρνούμαστε να αφήσουμε τα πόδια μας από αυτόν τον ψεύτικο κόσμο που πατάμε και αυτά τα εφήμερα που προσφέρει και που έχουν ημερομηνία λήξεως. Πως είναι δυνατόν να επιλέγεις κάτι, που σύντομα θα τελειώσει και να φοβάσαι το αιώνιο Φως και την αιώνια Ζωή; Οι δαίμονες έχουν ρίξει πολλαπλά πέπλα σκότους και λήθης στο μυαλό μας, ώστε να μας πείθουν να επιλέγουμε τα δικά τους πακέτα προσφορών.

Ο εφήμερος αυτός κόσμος που ζούμε «κλέβει» την ελευθερία μας. Και όταν δεν είσαι ελεύθερος και γίνεσαι θύμα, εξαρτιέσαι από τον θύτη για την επιβίωσή σου. Χάνεις την εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και κυρίως χάνεις την εμπιστοσύνη σε Αυτόν, που σου λέει μεν την αλήθεια, αλλά που θα πρέπει να ρισκάρεις όλα όσα έχεις για να τη δεις. Σε αυτήν την περίπτωση μόνο η λογική μπορεί να βοηθήσει και η Γνώση!

Εμπιστευθείτε στον Ιησού όλα τα άγχη και τους φόβους και αφήστε Τον να τα λύσει με όποιον τρόπο Εκείνος θεωρεί ότι πρέπει να γίνει. Κι εδώ πάλι σε αυτήν την σκέψη ολιγοπιστούμε. Διότι σκεφτόμαστε ότι μπορεί να μην μας αρέσει η λύση που θα δοθεί από Τον Ιησού, διότι δεν θα μας βολεύει στην εφήμερη ζωή μας.

Στενή και τεθλιμμένη η οδός, η απαγάγουσα εις την αιώνιαν ζωήν και εμείς μπορεί να είμαστε απρόθυμοι να τη διαβούμε, όταν στον αντίποδα ο διάβολος προσφέρει μεγαλεία και πλούτη. Προτιμάει κανείς, κι ενώ γνωρίζει την αλήθεια, να επιλέξει λίγα χρόνια εύκολης ζωής στον προσωρινό κόσμο και να απορρίψει το Φως! Διότι ο διάβολος πουλάει καλύτερα την πραμάτεια του, με τα φερέφωνά του σε αυτόν τον κόσμο (βλ. τηλεόραση, ίντερνετ, μουσική, μόδα κλπ). Και πείθει τον κόσμο ότι αυτά είναι όλα όσα υπάρχουν, ό,τι βλέπουμε, ό,τι ακούμε, ό,τι αγγίζουμε, γευόμαστε και μυρίζουμε.

Το αληθινό σώμα μας όμως δεν είναι σάρκινο, αλλά ενεργειακό, οι αισθήσεις μας εκατοντάδες και ο αληθινός κόσμος γεμάτος Φως και καθόλου σκοτάδι. Υπάρχει μόνο αγάπη, αρμονία και εξέλιξη! Ο καλύτερος τρόπος, για να λυθούν όλοι οι γόρδιοι δεσμοί, είναι ο τρόπος της Εμπιστοσύνης στον Έναν και Αληθινό Θεό!

Ο Χριστός μας είπε: «Έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, και εγώ αναπαύσω υμάς». Περιμένει με άμετρη αγάπη, να απευθυνθούμε σε Εκείνον, να Του δώσουμε εξουσία, ώστε να μας πάρει τα βάρη και να μας αναπαύσει. Εμείς δυστυχώς, είμαστε εθισμένοι σε αυτόν τον κόσμο και αρνούμαστε να τον αποχωριστούμε. Το άγνωστο φοβίζει και ο χώρος του Φωτός είναι άγνωστος στο σώμα που κατέχουμε εδώ. Δεν πιστεύουμε τα λόγια του Χριστού, επειδή το σώμα μας δεν μπορεί να αντιληφθεί όσα μας είπε. Οπότε πέφτουμε στην παγίδα του διαβόλου, ο οποίος μας πείθει, ότι όλα όσα αντιλαμβανόμαστε, αυτά είναι μόνο και τίποτα άλλο και αγωνιούμε να μην τα χάσουμε. Να μην χάσουμε το απόλυτο τίποτα! Πόσο οξύμωρο είναι αυτό!

Πιστεύουμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού και ήρθε σε αυτόν τον κόσμο για να μας πει την Αλήθεια και να μας σώσει με τον σταυρικό Του θάνατο. Αλλά για να μεταμορφωθούμε σε τέκνα Φωτός, θα πρέπει να εμπιστευτούμε την κρίση και τις επιλογές Του για τον καθένα από εμάς και να αφιερώσουμε όλη μας την ύπαρξη και όλη μας τη διανόηση σε Εκείνον.

Τώρα είναι η ευκαιρία μας να επιστρέψουμε στον κόσμο του Φωτός!

Δόξα Σοι ο Θεός, η μόνη ελπίς ημών δόξα Σοι!

ΜΑΡΙΑ ✞Ιησούς Χριστός Νικά✞

photo pexels

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...