Βρες τις διαφορές..

Όλα μπορούν να ξεκινήσουν απο μια απλή βόλτα και να καταλήξουν σε μια κανούρια ιδέα, σε μια καινούρια σκέψη, σε μια καινούρια παρατήρηση.

Όταν στις βόλτες μας μόνο μιλάμε ή γενικά ασχολούμαστε με κάτι όλη την ώρα, δεν παρατηρούμε τα πάντα γύρω μας. Αν αφεθούμε στην σιωπή και στην παρατήρηση βλέπουμε απλά πράγματα που μας δίνουν δεκάδες σκέψεις και μας βάζουν σε μια κατεύθυνση για το ποιος είναι αυτός ο κόσμος που ζούμε και το αν πραγματικά γεμίζει εμάς και όλους τους ανθρώπους γύρω μας, όσο κι αν εκείνοι πιστεύουν πως τους γεμίζει.

Η σιώπη κι η παρατήρηση σου δίνουν και τον χρόνο να συγκρίνεις, να βρεις διαφορές απο το ένα πράγμα στο άλλο, όπως για παράδειγμα σε αυτές τις δυο εικόνες.
Σε αυτες τις δύο εικόνες βλέπουμε μια απλή βιτρινα με κούκλες παιδιών αλλά και μεγάλων.. Μια βιτρίνα, που όποιος περνάει απ’ έξω κοιτάζει τα μοδάτα ρούχα της εποχής, κοιτάζει τις τιμές και συγκρίνει τι τον συμφέρει να κάνει. Να το αγοράσει ή όχι ;; Έχει όμως πολλές επιλογές, οπότε θα πάει και λίγο παρακάτω, μήπως δει κάποια καλύτερη προσφορά που θα τον διευκολύνει. Στην δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε τι γίνεται δίπλα σε αυτήν την βιτρίνα. βλέπουμε λοιπόν ανθρώπους ακίνητους σαν τις κούκλες τις βιτρίνας, σε διαφορετικές ηλικίες. Που ο καθένας εκπροσωπεί και κάτι διαφορετικό. Διαφορετικό τρόπο ντυσίματος, διαφορετικό τρόπο ζωής κ.ο.κ.

Αν σκεφτει κάποιος άνθρωπος, αν θα μπορούσε να ζει σε μια βιτρίνα θα τρελενόταν.. Θα το ονόμαζε ”φυλακή”. Αν ζούσες μέσα στην βιτρίνα θα έβλεπες τους ανθρώπους απ’έξω να σε κοιτούν, να θαυμάζουν τα ρούχα σου, να βλέπουν πόσο ”κοστίζεις”. Το γυαλί θα ήταν λίγα εκατοστά μακριά απ’το πρόσωπό σου. Θα το έβλεπες, θα το έπιανες και φυσικά αργά ή γρήγορα θα ήθελες να το σπάσεις και να τρέξεις. Για σκέψου τώρα, βλέπεις πολλές διαφορές στις δυο εικόνες;;

Τους περισσότερους ανθρώπους τους νοιάζει και μάλιστα πολύ η ”βιτρίνα” τους. Το τι μοδάτα ρούχα θα βάλουν, το πόσα βλέματα θα τραβήξουν και το αν η κριτική των ανθρώπων θα είναι καλή ανάλογα με την εικόνα τους.. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, που ίσως κανείς σχεδόν δεν σκέφτεται όταν κοιτάζει μια βιτρίνα. Το οτι εμείς δεν βλέπουμε έναν γυάλινο τοίχο μπροστά μας και δεν τον πιάνουμε, σημαίνει πως δεν υπάρχει ;; Το ότι εμείς πιστεύουμε, πως επειδή περπαταμε και πάμε όπου θέλουμε, σημαίνει πως είμαστε στην πραγματικότητα πιο ελεύθεροι απο αυτές τις κούκλες;; Τώρα κάποιος ίσως πει ” Μα φυσικά υπάρχουν διαφορές ανάμεσα σε αυτές τις κουκλές κι εμάς! Εμείς μιλάμε, τρέχουμε, δουλεύουμε, κάνουμε οτι θέλουμε!”..

Ναι, αλλά μπορείς να δεις πέρα απο αυτόν τον κόσμο που βλέπεις;; Όχι, γιατί κανείς δεν έχει καταλάβει, πως αυτή η ελευθερία που μας έχει δοθεί σε αυτόν τον κόσμο έχει ενα όριο, σαν τις κούκλες τις βιτρίνας. Κι επειδή εσύ δεν το βλέπεις, μην νομίζεις πως δεν υπάρχει. Ο μαγαζάτορας, όποτε θέλει αλλάζει θέση στις κούκλες, τους αλλάζει τα ρούχα κι αν δεν του αρέσουν και δεν ταιριάζουν με αυτό που έχει στο μυαλό του, τις πετάει. Μα για στάσου! Αυτό δεν γίνεται και με τους ανθρώπους μέσα σε αυτόν τον κόσμο;; Τον ”μαγαζάτορα” αυτού του κόσμου δεν τον βλέπουμε, ούτε εμείς, ούτε οι κούκλες τις βιτρίνας, γιατί κοιτάμε μόνο μπροστά, σαν αυτές.. Δεν κοιτάμε απο πίσω.. Πάμε όπου μας πάνε, φοράμε οτι μας λένε, τρώμε οτι μας δίνουν, κοιτάμε όπου μας λένε να κοιτάξουμε και πολλά άλλα.. Αυτό είναι η ελευθερία των ανθρώπων;;
Ζούμε σε ένα τεράστιο ”μαγαζάκι”, που είτε θα κλείσει, επειδή έχει ημερομηνία λήξης, είτε επειδή οι ”κούκλες”, που έχει μέσα, θα επιζητήσουν την πραγματική αιώνια ελευθερία, που δεν αγοράζεται, ούτε με προσφορές, ούτε με εκπτώσεις. Κι αυτό θα γίνει σπάζοντας το τζάμι. Και κάποια μέρα το μοναδικό Αφεντικό θα κλείσει αυτό το ”μαγαζάκι” και θα πετάξει έξω τον ”μαγαζάτορα”. Έρχεται λοιπόν η ώρα που θα μπει λουκέτο σε αυτό το ”μαγαζί”, όπως μπήκε και σε αυτό δίπλα του..

Δεν είστε απλές κουκλίτσες.. Έχετε ψυχή για αυτό και δεν είστε πάντα τόσο προβλεπόμενοι σαν αυτές.. Ας μην φερόμαστε σε κανέναν σαν να είναι κατι υλικό.. . Ας αγάπαμε, ας συγχωρούμε κι ας ζητάμε καθημερινά την βοήθεια του Θεού για να είμαστε έτοιμοι, όταν σε αυτό το ”μαγαζί” , με το όνομα ”κόλαση” και τον ”μαγαζάτορα” με το όνομα ”διάβολος,γιαχβέ,Σαμαέλ,γιαλνταμπαώθ”, μπει λουκέτο μια για πάντα. Σε αυτό το μαγαζί δεν έχεις πολλές επιλογές.. Δεν σε συμφέρει να πας και σε άλλα παρακάτω για να δεις που θα αγοράσεις φθηνότερα.. Δύο είναι οι επιλογές σου. Ή φεύγεις απο το μαγαζάκι παίρνοντας την απόλυτη ελευθερία σου, χωρίς να χρειάζεται να την αγοράσεις ή κάθεσαι και γίνεσαι δούλος του ”μαγαζάτορα” και τον ακολουθείς και σε επόμενο μαγαζί, που θα ανοίξει, αφού κλείσει αυτό. Και εκεί θα σε κάνει ακόμη πιο εύκολα ό,τι θέλει, αφού θα έχεις μείνει υπάκουος δούλος του. Τα δεδομένα είναι απλά. Ή με τον Θεό ή με τον διάβολο, μέση οδός δεν υπάρχει. Αποφάσισε.
ΙΧΝ
ΜΙΧΑΕΛΑ

 

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu