Άνω θρώσκω Χριστέ μου, προς Σε

Ο άνθρωπος μέσα στην παρά φύση ζωή που διάγει, είτε συνειδητά, είτε ενστικτωδώς, στρέφεται προς τον Κύριο και Τον αναζητά.

Δεν μπορεί το ταραγμένο και διεφθαρμένο πνεύμα του να αντέξει μακριά από τη γαλήνη που προσφέρει ο Χριστός. Απάνεμο λιμάνι η σκέψη Του και μοναδική Σωτηρία για τις ψυχές, η αγάπη και η συγχώρεσή Του.

Σκληρός πολλές φορές ο καθημερινός αγώνας της επιβίωσης, μα ακόμη πιο βασανιστική είναι η ερημιά της ψυχής. Το κενό επικρατεί μέσα στο μυαλό και την καρδιά και βασανίζει συνήθως, τους ανθρώπους που τα «έχουν» όλα. Κι αυτούς που τα έχασαν όλα ή που ποτέ δεν είχαν τίποτα, τους κυριεύει η απελπισία.

Μα το χειρότερο ίσως είναι, που ενώ ο πραγματικός άνθρωπος του Φωτός είναι ένα υπερόν, με ενεργειακό-πύρινο σώμα, ο διάβολος και η παρέα του μας πασάρουν αυτόν τον απατηλό κόσμο ως αληθινό, χωρίς όμως ποτέ, να μπορεί να μας «καλύψει» υπαρξιακά.

Ο άνθρωπος ανήκει στον κόσμο του Φωτός και το είναι του αναζητά την ένωση με το Θείο. Είναι δυστυχής μακριά από τον Θεό, διότι η φύση του «βιάζεται» και παραμορφώνεται σε αυτόν τον κόσμο. Είτε συνειδητά, είτε ενστικτωδώς, άνω θρώσκει και αποζητά πνευματική γαλήνη και ολοκλήρωση.

Μπορούμε να ζήσουμε μακριά από τον Θεό και να μην χάσουμε τον δρόμο της επιστροφής; Αδύνατον χωρίς συνεχή επαφή μαζί Του. Έχουμε ανάγκη να συντονίσουμε τις σκέψεις μας με τον λόγο του Θεού. Έχουμε ανάγκη να βλέπουμε, να ακούμε, να σκεφτόμαστε και να «ονειρευόμαστε» τον Θεό μας. Τον ένα και Αληθινό Θεό, που μέσα Του υπάρχει ο Χριστός και μέσα στο Χριστό υπάρχει ο Θεός. Κι εμείς σε στιγμές πνευματικής ανάτασης και επαφής με το Θείο, γινόμαστε «ένα» μαζί Του και εναποθέτουμε όλη μας την ύπαρξη σε Εκείνον. Μας τυλίγει η Θεία Χάρη και μεταμορφωνόμαστε. Γινόμαστε τέκνα Θεού, τέκνα Φωτός. Αυτή η πνευματικότητα και η ένωση με το Θείο, άλλοτε διαρκεί μόνο μερικές στιγμές και άλλοτε περισσότερο. Σκοπός της ύπαρξής μας είναι η αιώνια «ένωση» με τον Θεό.

Στη χαρά, στη λύπη, στην παρηγοριά και στην απελπισία, στην προσμονή και στην επιτυχία, ο Χριστός δεν πρέπει να λείπει από τη σκέψη μας. Μας σκέπει, μας στηρίζει, μας δυναμώνει, μας συμπονά, μας παρηγορεί και πάνω απ΄όλα μας αγαπά και μας περιμένει στην Αιώνια και Αληθινή Ζωή! Θέλει απλά να Τον έχουμε στη σκέψη μας, αφού υπάρχουμε μέσα Του, να Τον πιστεύουμε και να Τον αποζητάμε. Μας αγαπά ανυπέρβλητα και περιμένει να Τον αναζητήσουμε. Θέλει μόνο να μας δώσει, και είναι πάρα πολλά αυτά που θέλει να μας προσφέρει. Αρκεί να Του χτυπήσουμε την πόρτα κι Εκείνος θα την ανοίξει διάπλατα και θα μας βάλει σε έναν κόσμο θεϊκό και ονειρεμένο. Θα ξεδιψάμε σε μια πηγή που είναι αστείρευτη.

Άνω θρώσκω Χριστέ μου, Σε αποζητώ και Σε εμπιστεύομαι. Αγαλλιάσεται η ψυχή μου στη σκέψη Σου. Δώσε μου το Φως το Αληθινό και την Αιώνια Ζωή!

Δόξα Σοι ο Θεός, η μόνη ελπίς ημών δόξα Σοι!

ΜΑΡΙΑ ✞Ιησούς Χριστός Νικά✞

photo unsplash

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •