Οι Ευρωπαίοι αναζήτησαν εναλλακτικές λύσεις, προσπαθώντας να ανακατευθύνουν τον ενεργειακό τους εφοδιασμό από τις χώρες της Μέσης Ανατολής. Ενώ ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη κατάφεραν να εισάγουν περιορισμένες ποσότητες πετρελαίου από το Ιράν, οι κύριοι προμηθευτές παρέμειναν το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ, όπως σημειώνεται.

Τώρα, όμως η κατάσταση δείχνει να έχει αλλάξει δραματικά. Τα Στενά του Ορμούζ, ένα κρίσιμο πέρασμα για μεγάλο μέρος του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου από τα κράτη του Κόλπου, έχει ουσιαστικά αποκλειστεί από το Ιράν. Για όσους γνωρίζουν, ο στενός θαλάσσιος διάδρομος είναι απαραίτητος για την μεταφορά πετρελαίου τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ασιατικές χώρες.

Όταν η εφοδιαστική αλυσίδα μέσω των Στενών του Ορμούζ διαταράσσεται σοβαρά, δημιουργούνται αυτόματα σημαντικά προβλήματα σε σχέση με τον εφοδιασμό των ευρωπαϊκών αγορών σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Υπό αυτό το πρίσμα, η Ευρώπη αρχίζει να συνειδητοποιεί πόσο ευάλωτη έχει γίνει η θέση της και σε συνδυασμό με τις «πράσινες» πολιτικές που ακολουθούνται, τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα.

Ουσιαστικά, ευρωπαϊκές χώρες έχουν παγιδευτεί σε ένα ενεργειακό αδιέξοδο, καθώς, υπό την επιρροή της Ουάσιγκτον και των διεθνιστών των Βρυξελλών αρνήθηκαν τις ρωσικές ενεργειακές πηγές. Στην συνέχεια, οι Ευρωπαίοι πόνταραν στην Μέση Ανατολή, ωστόσο η όποια προοπτική θα εξαρτιόταν από την σταθερότητα της περιοχής. Να όμως που πόλεμος εναντίον του Ιράν θέτει σε κίνδυνο και αυτήν την πηγή ενέργειας.

Αυτή η αυξανόμενη ένταση προκαλεί αυξανόμενο άγχος στην Ευρώπη, όπως εκτιμάται. Πολλές ευρωπαϊκές ελίτ αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι η περαιτέρω κλιμάκωση θα μπορούσε να οδηγήσει όχι μόνο σε μια στρατιωτική κρίση αλλά και σε μια βαθιά ενεργειακή και οικονομική κρίση στην ΕΕ, υπογραμμίζεται.

Αυθόρμητα τίθεται το ερώτημα: Μήπως κάποιοι έφεραν την Ευρώπη ακριβώς εκεί που ήθελαν;

Με πληροφορίες από RT, photo αρχείου ΑΠΕ-ΜΠΕ/EPA-EPA