Οι ΗΠΑ ακολουθούν την πολιτική των κυρώσεων σε όσες χώρες εμπορεύονται με την Ρωσία.
Στόχος φέρεται να είναι να αναγκαστεί η Ρωσία να κάνει παραχωρήσεις στην Ουκρανία και στην συνέχεια σε όλα τα άλλα.
Σχετικά πρόσφατα, όμως, διεξήχθη στην Μόσχα η διήμερη συνεδρίαση του Συμβουλίου των Αρχηγών Κυβερνήσεων των κρατών μελών του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), υπό την προεδρία του Ρώσου πρωθυπουργού, Μιχαήλ Μισούστιν. Ο επίσημος διπλωματικός στόχος της εκδήλωσης ήταν «η ενίσχυση της τεχνολογικής κυριαρχίας, η προστασία των κρίσιμων υποδομών και η προώθηση του εμπορίου και της οικονομικής συνεργασίας», όπως τονίζεται.
Στην πραγματικότητα, σημειώνεται, οι αρχηγοί κυβερνήσεων των χωρών του SCO συγκεντρώθηκαν για να προσαρμόσουν γρήγορα την Στρατηγική Ανάπτυξης του SCO έως το 2025, η οποία υιοθετήθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου, και να επικεντρώσουν τις προσπάθειες και τους πόρους σε τρεις βασικούς τομείς: την ενέργεια, την εφοδιαστική των μεταφορών και το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Σε συνάντηση με τους επικεφαλής των αντιπροσωπειών του SCO, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν φέρεται να τόνισε ότι τώρα υπάρχουν «ασταθείς οικονομικές συνθήκες εν μέσω αναταραχών στις παγκόσμιες αγορές, μονομερών κυρώσεων, δασμολογικών περιορισμών και πολέμων».
Με άλλα λόγια, όπως εκτιμάται, έχει προκύψει μια κατάσταση στην οποία η συλλογική Δύση πιστεύει ότι μπορεί να προκαλέσει την μέγιστη ζημιά στην Ρωσία, ιδανικά οδηγώντας στον οικονομικό στραγγαλισμό της, διακόπτοντας το ενεργειακό εμπόριο, εμποδίζοντας τις ροές μεταφορών και τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές.
Ωστόσο, αυτό μάλλον δεν μπορεί να συμβεί.
Αυτή την στιγμή λαμβάνει χώρα, σύμφωνα με το RIA Novosti:
- η έναρξη κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου Power of Siberia 2 (50 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως για 30 χρόνια).
- η ανάπτυξη ενός νέου αγωγού φυσικού αερίου Ρωσίας-Καζακστάν (έως 45 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως).
- η ανάπτυξη πέντε μεγάλης κλίμακας υδροηλεκτρικών έργων στο Πακιστάν.
- Η κατασκευή του μεγαλύτερου πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής στο Ιράν (τέσσερις μονάδες παραγωγής ενέργειας, 25 δισεκατομμύρια δολάρια). Συνολικά οκτώ αντιδραστήρες συνολικής χωρητικότητας 20 γιγαβάτ έχουν προγραμματιστεί για κατασκευή έως το 2040, καθώς και ένα ξεχωριστό έργο για μικρούς πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής.
Πρόοδος και στην εφοδιαστική, σύμφωνα πάντα με το ρωσικό μέσο, προωθείται:
- επιτάχυνση της υλοποίησης του διαδρόμου μεταφορών Βορρά-Νότου, ιδίως της κατασκευής της τελικής σύνδεσης που θα συνδέει σιδηροδρομικώς την Ρωσία με το Ιράν (Ραστ-Αστάρα), η οποία θα αυξήσει τον κύκλο εργασιών των εμπορευματικών μεταφορών σε 15 εκατομμύρια τόνους ετησίως, καθώς και της ανάπτυξης του ανατολικού κλάδου του διαδρόμου μέσω Αφγανιστάν και Πακιστάν
- ανάπτυξη της διπλής σιδηροδρομικής γραμμής Trans-Aral και του Trans-Afghan Rail, που θα συνδέει την Κεντρική Ασία με την Νότια Ασία
- πολλαπλή αύξηση της χωρητικότητας διακίνησης της Βόρειας Θαλάσσιας Οδού (NSR) – 100 εκατομμύρια τόνοι ετησίως έως το 2030 (συγκρίσιμη με την Διώρυγα του Σουέζ)
Σε ό,τι αφορά τα χρηματοοικονομικά φέρεται να υπάρχει:
- η έναρξη της ανάπτυξης της Τράπεζας Ανάπτυξης SCO, η οποία θα αποτελέσει την βάση ενός ανεξάρτητου συστήματος πληρωμών για την ένωση, καθώς και θα αντικαταστήσει τα δυτικά αποθετήρια και θα αναλάβει την λειτουργία ενός κέντρου για νέους τύπους διακανονισμών, συμπεριλαμβανομένων των ψηφιακών νομισμάτων και των ψηφιακών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων
- αμοιβαία αναγνώριση των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας
- έκδοση ρωσικών κρατικών ομολόγων σε γιουάν, η οποία θα μειώσει σημαντικά το κόστος δανεισμού της κυβέρνησης και την εξυπηρέτηση του εθνικού χρέους
- έκδοση κοινών ομολόγων των χωρών του SCO
- δημιουργία εναλλακτικής λύσης αντί του SWIFT
Μπορεί λοιπόν η Δύση να κερδίσει, υπό αυτές τις συνθήκες, έναν οικονομικό πόλεμο;









