Συνεχώς βελτιώνονται οι σχέσεις Ρωσίας-Ινδίας και γίνονται σημείο αναφοράς. Όπως αναφέρεται, η ραγδαία ανάπτυξη του αμοιβαίου εμπορίου και ο φιλόδοξος στόχος της επίτευξης συνολικού όγκου 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων έως το 2030 υποδηλώνουν μια σημαντική νέα φάση.
Μακροπρόθεσμα, όμως, το βάθος μιας τέτοιας ανάπτυξης φαίνεται πως θα καθοριστεί όχι μόνο από την εμπορική συνεργασία ή τα κοινά έργα υποδομής, αλλά και από την ικανότητα δημιουργίας ενός κοινού εκπαιδευτικού και επιστημονικού-τεχνολογικού χώρου.
Η αναπτυξιακή στρατηγική για την Άπω Ανατολή της Ρωσίας έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτελεί σημείο αμοιβαίου ενδιαφέροντος τόσο για την Μόσχα όσο και για το Νέο Δελχί, τονίζεται. Η Ρωσία θεωρεί αυτήν την περιοχή ως στρατηγική προτεραιότητα λόγω των τεράστιων φυσικών πόρων της, του ρόλου της ως κύριου κόμβου εφοδιαστικής στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού και της σημασίας της ενίσχυσης των ανατολικών συνόρων της, ενώ η Ινδία, με τη σειρά της, θεωρεί την Άπω Ανατολή ως μια πολλά υποσχόμενη κατεύθυνση για επενδύσεις και επέκταση της οικονομικής της επιρροής στην Ασία.
Ωστόσο, παρά το αμοιβαίο ενδιαφέρον, πολλές πολλά υποσχόμενες διακυβερνητικές συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένου του Προγράμματος Ρωσο-Ινδικής Συνεργασίας στον Εμπορικό, Οικονομικό και Επενδυτικό Τομέα στην Άπω Ανατολή της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την περίοδο 2024-2029, και της συμφωνίας για τις αρχές συνεργασίας στην Αρκτική Ζώνη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, που υπεγράφη από υπουργούς και των δύο χωρών, δεν διαθέτουν αξιοσημείωτα παραδείγματα επιτυχημένης εφαρμογής, κάτι που καλούνται οι δύο χώρες να βελτιώσουν.
Προτείνεται ένα μοντέλο «πανεπιστημίου + βιομηχανικού εταίρου» με την δημιουργία κοινών εκπαιδευτικών προγραμμάτων με ινδικά πανεπιστήμια σε συνεργασία με συγκεκριμένες επιχειρήσεις τόσο από την ρωσική όσο και από την ινδική πλευρά.
Επίσης, γράφεται για ανταλλαγή τεχνολογιών στην παραγωγή προσθέτων ζωοτροφών και προβιοτικών, κοινή έρευνα στην αγροβιοτεχνολογία κτλ.
Πέραν λοιπών των όποιων γεωοικονομικών συμφωνιών τονίζεται η ανάγκη ανάπτυξη ενός δικτύου εξειδικευμένων κοινών εκπαιδευτικών προγραμμάτων, ιδίως σε τομείς προτεραιότητας για την Άπω Ανατολή (γεωργία, πληροφορική, κατασκευές, εφοδιαστική, τουρισμός).
Ως εκ τούτου παρατηρεί κανείς πως οι σχέσεις δύο σημαντικών δυνάμεων χρειάζονται να επεκταθούν και σε άλλους τομείς πέραν των γεωοικονομικών.
Η Ρωσία δείχνει να μπορεί να το πετύχει αυτό, καθώς πλέον ανατολικά κοιτάει με τα μάτια της οικονομικής και της γεωπολιτισμικής διπλωματίας, έχοντας παράλληλα την στρατιωτική ισχύ να εξασφαλίζει την ασφάλεια στα δυτικά σύνορά της.
