«Ας αναλογιστούμε απλώς την Αμερικανική ιστορία για ένα λεπτό. Ένας τύπος ονόματι Ρικ Άτκινσον, έγραψε μια Τριλογία για την ιστορία του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών, στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο.

Και είναι ενδιαφέρον, μιλάει για τις αποτυχίες του στρατού στις αρχές, -την μάχη του Περάσματος Kasserin στην Βόρεια Αφρική, πώς έπρεπε να αντικαταστήσουν τον αποτυχημένο στρατηγό Φρέντερικ, με αυτόν τον νέο στρατηγό που  ονομαζόταν Τζορτζ Πάτον. Ο Πάτον κάπως μεταμόρφωσε τον στρατό και ο στρατός μεταμορφώθηκε μαζί του.

Έγινε το 1945 ένας από τους μεγαλύτερους στρατούς στον κόσμο. Ήταν η πιο επαγγελματική στρατιωτική δύναμη που επανδρώθηκε  σχεδόν αποκλειστικά από ερασιτέχνες.

Αυτό που εννοώ είναι ότι οι άνθρωποι δεν εγγράφηκαν για να κάνουν το στρατό επάγγελμά τους. Στρατολογήθηκαν για να κάνουν μια δουλειά. Κέρδισαν τον πόλεμο και μετά επέστρεψαν σπίτι και ήταν πολύ καλοί σε αυτό που έκαναν.

Νομίζω ότι αυτοί οι 300.000 Ρώσοι (σ.σ. είναι πολύ περισσότεροι ενδεχομένως), κόπηκαν από  το ίδιο κομμάτι ύφασμα. Είναι άνδρες που είχαν ήδη υπηρετήσει το Έθνος τους, άνδρες που υπηρέτησαν πρόθυμα κινητοποιήθηκαν, πρόθυμα πήγαν στην εκπαίδευση, αλλά θέλουν να πάνε σπίτι στις οικογένειές τους στις δουλειές τους στην ζωή που είχαν εκτός στρατού και ξέρουν ότι ο πιο γρήγορος δρόμος για το σπίτι είναι να τελειώσουν την δουλειά,  να ολοκληρώσουν την αποστολή.

Οπότε αυτοί οι 300.000 θα επικεντρωθούν μεμονωμένα σε ένα και μόνο πράγμα και αυτό είναι η νίκη σε αυτόν τον πόλεμο. Αυτό τους κάνει πολύ επικίνδυνους.

300.000 πολίτες στρατιώτες, που θα γίνουν πολύ επαγγελματίες, πολύ γρήγορα και (θα είναι) πολύ επικεντρωμένοι στο να κερδίσουν αυτή την σύγκρουση».

photo telegram