Προσεύχονται να μην πατήσει το κουμπί ο Πούτιν και γίνει ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ

Νέο άρθρο «φωτιά» από το γερμανόφωνο Russia Today

από τον Ρόμπερτ Μπριτζ***

Τον Απρίλιο του 1947, ο όρος «Ψυχρός Πόλεμος» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά για να περιγράψει το γεωπολιτικό χάσμα μεταξύ των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης (σ.σ. Οι ηγεσίες των δύο χωρών, ωστόσο, ανήκαν σε γενικές γραμμές στο ίδιο διεθνιστικό κέντρο εξουσίας, κάτι που δεν συμβαίνει τώρα με την Ρωσία του Πούτιν και τις ΗΠΑ του Βαθέος Κράτους). Η αντιπαράθεση έληξε με την πτώση της ΕΣΣΔ. Ήταν όμως το τέλος των εντάσεων μόνο στη φαντασία μας;

(…)

Πριν από 75 χρόνια αυτόν τον μήνα , ο Αμερικανός χρηματοδότης και πολιτικός Μπέρτραντ Μπαρούχ επινόησε τον όρο «Ψυχρός Πόλεμος» για να περιγράψει αυτό το μακροχρόνιο αδιέξοδο.

Είναι ευρέως αποδεκτό από τους ιστορικούς ότι ο Ψυχρός Πόλεμος ξεκίνησε το 1947 με το λεγόμενο Δόγμα Τρούμαν, ένα πρόγραμμα «περίφραξης» κατά του αρχέγονου εχθρού της Αμερικής που πρότεινε ο Αμερικανός διπλωμάτης Τζορτζ Κένναν, και διήρκεσε μέχρι τις 26 Δεκεμβρίου 1991, όταν η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε (σ.σ. τεχνηέντως, έτσι ώστε ο Κομμουνισμός να εφαρμοστεί σε μία πιο μοντέρνα έκδοσή του, βλ. Μεγάλη Επανεκκίνηση). Άλλοι υποστηρίζουν ότι ξεκίνησε ήδη από το 1945, όταν η Ουάσιγκτον έριξε ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι τις τελευταίες ημέρες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

(…)

Η καθοριστική στιγμή στις σύγχρονες σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας ήρθε στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Αν και ο Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν ο πρώτος παγκόσμιος ηγέτης που τηλεφώνησε στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους και τον διαβεβαίωσε για την άνευ όρων υποστήριξη της Ρωσίας, η Ουάσιγκτον ανταπέδωσε την χάρη με τρόπο που η Μόσχα δεν θα ξεχνούσε σύντομα. Μερικούς μήνες αργότερα, στις 13 Δεκεμβρίου 2001, ο Μπους ανακοίνωσε επίσημα ότι οι ΗΠΑ θα αποχωρούσαν από την Συνθήκη για τους πυρηνικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ABM). Η συνθήκη ABM, που υπογράφηκε από την Ουάσιγκτον και την Μόσχα το 1972, διατηρούσε την στρατηγική ισοτιμία — και το πιο σημαντικό, την ειρήνη — μεταξύ των πυρηνικών δυνάμεων, ένα είδος πράξης εξισορρόπησης.

Και τι έκαναν οι ΗΠΑ λίγο μετά την αποχώρησή τους από την 30χρονη συμφωνία; Άρχισαν τα σχέδια τους αναπτύσσοντας ένα εξελιγμένο αντιβαλλιστικό πυραυλικό σύστημα στην Πολωνία, σε απόσταση αναπνοής από τα ρωσικά σύνορα, στα οποία μεταφέρθηκαν στρατεύματα φέτος.

«Το Ναυτικό των ΗΠΑ μετέφερε πρόσφατα ναύτες στην νεότερη βάση του, μια στρατηγική εγκατάσταση στη βόρεια Πολωνία που υποστηρίζει το ευρωπαϊκό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ», ανέφερε  το  Stars & Stripes τον Ιανουάριο. “Σε αναφορά στην επιχειρησιακή ασφάλεια, το ΝΑΤΟ δεν αποκάλυψε πόσο προσωπικό είχε αναπτυχθεί εκεί ούτε… λεπτομέρειες για το μέγεθος ή την δομή της εγκατάστασης.”

Πέρυσι , ο Mikhail Khodarenok, ένας απόστρατος Ρώσος συνταγματάρχης, σχολίασε στο RT τι σημαίνει αυτό το σύστημα για την ρωσική και ευρωπαϊκή ασφάλεια.

«Η ανάπτυξη του συγκροτήματος γης Aegis στην Πολωνία ανησυχεί τη Ρωσία», έγραψε ο Khodarenok. “Εδώ είναι το πρόβλημα. Το σύστημα εκτόξευσης Mark 41 μπορεί να τροποποιηθεί γρήγορα και οι πύραυλοι SM-3 να αντικατασταθούν με κατευθυνόμενους πυραύλους εδάφους Tomahawk.”

«Τι πρέπει να κάνει η Ρωσία σε αυτήν την κατάσταση, όταν μια τέτοια αλλαγή στο επίγειο σύστημα Aegis αποτελεί πραγματική απειλή για την εθνική της ασφάλεια;» ρώτησε.

Αλλά ας μην πιστεύει κανείς ότι η Μόσχα δεν ήταν απασχολημένη με την εύρεση τρόπων για να ανταποκριθεί στις προσπάθειες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ να δημιουργήσουν ένα σύστημα βαλλιστικής πυραυλικής άμυνας στην Ανατολική Ευρώπη. Στην πραγματικότητα, η Μόσχα ξεκίνησε να ξεπεράσει τα αμερικανικά συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας. Αυτές οι προσπάθειες απέδωσαν με τρόπους που πιθανώς δεν περίμεναν οι ΗΠΑ.

Το 2018, ο Πούτιν έδωσε μια μάλλον ανορθόδοξη ομιλία για την κατάσταση της Ένωσης, στην οποία μίλησε για την ανάπτυξη υπερηχητικών πυραύλων που πετούν τόσο γρήγορα που «τα συστήματα πυραυλικής άμυνας είναι άχρηστα εναντίον τους, απολύτως άσκοπα», είπε.

«Όχι, κανείς δεν ήθελε να μας μιλήσει για τον πυρήνα του προβλήματος [τα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ στην Ανατολική Ευρώπη] και κανείς δεν ήθελε να μας ακούσει», δήλωσε προκλητικά ο Ρώσος ηγέτης. «Ακούστε μας λοιπόν τώρα».

Ήδη από το 2007, ο Πούτιν εκφώνησε μια ομιλία στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια του Μονάχου στην οποία τόνισε ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ «αντιπροσωπεύει μια σοβαρή πρόκληση που μειώνει το επίπεδο αμοιβαίας εμπιστοσύνης». Και μετά έθεσε το ρητορικό ερώτημα: «Σε ποιους απευθύνεται αυτή η επέκταση;».

Σε αυτό το σημείο, πολλές περισσότερες σελίδες θα μπορούσαν να γεμίσουν με άλλους τομείς των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας που δείχνουν ότι η ένταση μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων ξεπερνά τα επίπεδα του τότε Ψυχρού Πολέμου!

Και τώρα, καθώς οι εχθροπραξίες στην Ουκρανία απειλούν να εξελιχθούν σε κάτι ανεξέλεγκτο, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να προσευχηθούμε ο πόλεμος να παραμείνει ψυχρός πόλεμος και να μην γίνει θερμότερος.

***Ο Ρόμπερτ Μπριτζ είναι Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος

LATEST

Κύρια Θέματα

ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΑΓΟΡΩΝ

Κάθε μέρα μαζί