Η μελέτη παρακολούθησης, με επικεφαλής τη Γερμανίδα παλαιοντολόγο Madelaine Böhme και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLOS ONE , υποδηλώνει ότι το μέγεθος και το σχήμα αυτών των υπολειμμάτων διαφέρει από όλους τους άλλους πιθήκους, συμπεριλαμβανομένου του Danuvius guggenmosi , ενός μεγαλύτερου εξαφανισμένου είδους μεγάλου πιθήκου που έζησε στο την ίδια περιοχή πριν από 11,6 εκατομμύρια χρόνια.

Οι συγγραφείς ονόμασαν το νέο είδος Buronius manfredschmidi .

Πώς έμοιαζε ο Buronius ;
Από το μέγεθος των απολιθωμάτων, οι συγγραφείς εκτιμούν ότι ο Buronius ζύγιζε περίπου 10 κιλά – περίπου το ίδιο με ένα γαλλικό μπουλντόγκ.

Με βάση τη δομή των δοντιών και της επιγονατίδας, ο Böhme λέει ότι το νέο είδος ήταν έμπειρος ορειβάτης και είχε μια διατροφή που περιελάμβανε μαλακές τροφές «που μπορεί να περιλάμβαναν επίσης ένα σημαντικό ινώδες συστατικό», όπως τα φύλλα.

Αυτά τα χαρακτηριστικά υποδηλώνουν ότι ο Buronius είχε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής από τον Danuvius , ο οποίος είχε μια δίαιτα με πιο σκληρά τρόφιμα.

Είναι πιθανό ότι αυτές οι διαφορές στις επιλογές τροφίμων επέτρεψαν στα δύο είδη να μοιράζονται έναν βιότοπο χωρίς να ανταγωνίζονται για πόρους, με τον ίδιο τρόπο που οι σύγχρονοι γίβωνες και οι ουρακοτάγκοι μοιράζονται ενδιαιτήματα στο Βόρνεο και τη Σουμάτρα», εξηγεί ο Böhme.

Αυτό είναι το πρώτο γνωστό παράδειγμα ευρωπαϊκής τοποθεσίας απολιθωμάτων του Μειόκαινου με πολλά αρχαία είδη πιθήκων.

Οι συγγραφείς προτείνουν ότι η επανεξέταση άλλων παρόμοιων τοποθεσιών μπορεί να αποκαλύψει περισσότερα παραδείγματα αυτής της συμπεριφοράς συμβίωσης.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στις 7 Ιουνίου 2024 στο περιοδικό PLOS ONE από τη Madelaine Böhme του Πανεπιστημίου Eberhard Karls του Tübingen, Γερμανία και τον David R. Begun, από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, Καναδάς και τους συνεργάτες του.

photo: pixabay