Πραγματικά, υπολογίζεται πως από την έναρξη της ιδιωτικοποίησης της αγοράς ακινήτων, περίπου τη δεκαετία του 1990, οι τιμές έχουν αυξηθεί κατά πάνω από 2.000%. Μια ανοδική τάση που ευνοήθηκε και από το κύμα αστικοποίησης που έφερε μεγάλο μέρος του πληθυσμού από την περιφέρεια στις μεγάλες πόλεις. Σύμφωνα με σχετική έρευνα της Σχολής Οικονομικών και Χρηματοπιστωτικών του Πανεπιστημίου της Τσενγκντού, οι τιμές των ακινήτων αλλά και η άνοδός τους ήταν ο κυριότερος παράγοντας που οδήγησε σε αύξηση του πλούτου των κινεζικών νοικοκυριών επισκιάζοντας κάθε άλλο παράγοντα, όπως για παράδειγμα οι επενδύσεις σε μετοχές.

Η ιδέα του φόρου ακίνητης περιουσίας συζητήθηκε εκτενώς πριν εγκριθεί και από τον πρόεδρο Σι Ζινπίνγκ, ωστόσο αναλυτές επισημαίνουν πως η εφαρμογή του θα έρθει σε ένα δύσκολο χρονικό διάστημα για την αγορά ακινήτων, η οποία είναι ήδη στρεσαρισμένη και παρουσιάζει ακόμη και τάσεις κατάρρευσης σε ορισμένες περιοχές.

Λεπτομέρειες για το νέο φόρο, αλλά και για το ποιες περιοχές θα αφορά, θα ανακοινωθούν σύντομα. Ωστόσο, φαίνεται πως θα επιβληθεί τόσο σε κατοικίες όσο και σε ακίνητα εμπορικής χρήσης, όπως και μεγάλες ιδιοκτησίες. Θα υπάρξουν, ωστόσο, εξαιρέσεις κυρίως στις αγροτικές περιοχές της περιφέρειας.

Επίσης, σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο φόρος θα διαρκέσει σε πρώτη φάση μια πενταετία, οπότε θα εξεταστεί ο αντίκτυπος που είχε στην αγορά ακινήτων και άρα αν θα συνεχιστεί η εφαρμογή του και αν θα διευρυνθεί και σε άλλες περιοχές.

Σημειωτέον πως ανάλογο πιλοτικό χαρακτήρα έχουν και τα στοχευμένα προγράμματα φόρου ακινήτων που έχουν εφαρμοστεί, ήδη από το 2011, στις μέγκα-πόλεις της Σανγκάης και της Τσονγκίνγκ. Με βάση τα συγκεκριμένα προγράμματα οι κάτοχοι ακριβών σπιτιών ή δεύτερου σπιτιού επιβαρύνονται με έναν συντελεστή από 0,4% έως 1,2%. Όμως, τα συγκεκριμένα προγράμματα έκτοτε δεν επαναλήφθηκαν σε άλλες πόλεις, πριν φτάσουμε τώρα στον πιο γενικευμένο φόρο περί ακίνητης περιουσίας.

ΟΤ/ photo pexels