Δύο από τους ορειβάτες είχαν φτάσει με επιτυχία στην κορυφή, ενώ οι άλλοι γύρισαν πίσω πριν φτάσουν στην κορυφή. Η ραδιοεπικοινωνία είχε χαθεί μεταξύ των ορειβατών και της ομάδας του στρατοπέδου βάσης τους, αυξάνοντας τις ανησυχίες για την ασφάλειά τους.

Οι προσπάθειες για την ανάσυρση των σορών από το βουνό παραμένουν αβέβαιες, καθώς η επιχείρηση θα απαιτούσε σημαντικό σχεδιασμό, πλήρωμα και εξειδικευμένο εξοπλισμό.

Το όρος Dhaulagiri, γνωστό για το απότομο και απαιτητικό έδαφος του, είναι διαβόητο μεταξύ των ορειβατών για τον απρόβλεπτο καιρό του και τις μυριάδες τεχνικές προκλήσεις του.

Την κορυφή του έφτασε για πρώτη φορά το 1960 μια ελβετοαυστριακή ομάδα. Έκτοτε, έχει γίνει ένας δημοφιλής προορισμός για ορειβάτες, με εκατοντάδες να σκαρφαλώνουν στα ύψη του κάθε χρόνο επιδιώκοντας την περιπέτεια και τα επιτεύγματα.

Το βουνό είναι μία από τις οκτώ από τις υψηλότερες κορυφές του κόσμου, με το φυσικό του περιβάλλον να είναι ελκυστικό σε πολλούς ορειβάτες που αναζητούν τη συγκίνηση της εξερεύνησης σε μεγάλο υψόμετρο.

Υπήρξαν περισσότεροι από 300 θάνατοι στο Έβερεστ και στη γύρω περιοχή από τότε που άρχισαν τα αρχεία για ορειβασία εκεί πριν από έναν αιώνα, και πολλά από αυτά τα πτώματα παραμένουν άγνωστα.

Σύμφωνα με το BBC , η κυβέρνηση του Νεπάλ ξεκίνησε για πρώτη φορά μια εκστρατεία καθαρισμού ολόκληρης της περιοχής το 2019, η οποία περιελάμβανε την αφαίρεση ορισμένων σορών νεκρών ορειβατών.

Αλλά φέτος ήταν η πρώτη φορά που οι αρχές έθεσαν στόχο να ανασύρουν πέντε πτώματα από τη λεγόμενη «ζώνη θανάτου», η οποία περιγράφει ορεινές περιοχές σε υψόμετρο 26.247 ποδιών.

Το τελευταίο περιστατικό χρησιμεύει ως μια ζοφερή υπενθύμιση των εγγενών κινδύνων που συνδέονται με την ορειβασία σε μεγάλο υψόμετρο.

Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τους ορειβάτες και την αποστολή τους δεν είναι διαθέσιμες προς το παρόν, ενώ η ορειβατική κοινότητα παλεύει με αυτή την απώλεια.

photo: pixabay