Ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό του 2025 ήταν ότι αυτή η προσέγγιση εκτυλίχθηκε με φόντο μια επιταχυνόμενη διάβρωση των γνωστών κανόνων της παγκόσμιας πολιτικής, όπως εκτιμάται.

Τα κράτη της Μέσης Ανατολής απέφευγαν όλο και περισσότερο να αγκυροβολούν την εξωτερική τους πολιτική σε έναν μόνο «κύριο» προστάτη και αντ’ αυτού διαφοροποίησαν τις συνεργασίες τους, στο πλαίσιο της νέας πολυπολικής τάξης πραγμάτων.

Η Μόσχα, όπως σχολιάζεται εκτός των άλλων, δεν θεωρήθηκε ως μια στενή «εναλλακτική λύση στη Δύση», αλλά ως ένα από τα πολλά κέντρα εξουσίας με τα οποία ήταν χρήσιμο να διατηρείται σταθερή επαφή, σε πολιτικές κρίσεις, οικονομική συνεργασία και ασφάλεια.

Αυτό το πλαίσιο φέρεται να διαμόρφωσε επίσης την φύση του διαλόγου της Ρωσίας με την Μέση Ανατολή το 2025. Η περιοχή δείχνει να χρειάζεται εταίρους ικανούς να συνομιλούν με πολλαπλούς παράγοντες χωρίς να απαιτούν αποκλειστικότητα. Η Ρωσία, με την σειρά της, χρειάζεται τη Μέση Ανατολή ως χώρο για να ενισχύσει την διεθνή της δράση, να διατηρήσει τους οικονομικούς δεσμούς και να διατηρήσει την πολιτική της παρουσία εν μέσω παγκόσμιων αναταραχών, υπογραμμίζεται.

Αυτή η σχέση κρατά, βάσει εκτιμήσεων, την Ρωσία ζωντανή στην Μέση Ανατολή, μέχρι να έρθει η ώρα που θα τεθεί επί τάπητος το μεγάλο ζήτημα των Ιεροσολύμων, πόλη σημαντική σε σχέση με την πορεία των παγκόσμιων εξελίξεων.

Με την γεωοικονομική και γεωστρατηγική της τακτική η Μόσχα δηλώνει παρούσα με το βλέμμα στο μέλλον.

Με πληροφορίες από RT, photo αρχείου ΑΠΕ-ΜΠΕ/EPA-EPA POOL