Όπως σημειώνεται, η πολυπολικότητα σηματοδοτεί την επιστροφή στη φυσική κατάσταση ενός κόσμου που αποτελείται από πολλούς πολιτισμούς, που ο καθένας επιδιώκει τη μοίρα του. Αυτή η αναβίωση φαίνεται στην αναβίωση αρχαίων δυνάμεων όπως η Ορθόδοξη Ρωσία, η Κομφουκιανή Κίνα και η Ινδουιστική Ινδία, τονίζεται.

Αυτά τα έθνη δεν είναι λείψανα του παρελθόντος αλλά ζωντανοί πολιτισμοί, που επανασυνδέονται με τις ιστορικές τους ρίζες για να πάρουν τη θέση τους στο παρόν. Απορρίπτουν τη μονοπολική δικτατορία του ατλαντικού μοντέλου.

Οι ναυτιλιακές αυτοκρατορίες, όπως η Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, με κυρίαρχη θέση στο παγκόσμιο εμπόριο και τη γεωπολιτική, αντιμετωπίζουν τώρα την επιστροφή των ηπειρωτικών συμμαχιών. Οι θάλασσες δίνουν την θέση τους στην στρατηγική καθιέρωση της ξηράς ως το νέο επίκεντρο της εμπορικής και πολιτικής δραστηριότητας.

Η Ευρασία, όπως τονίζεται, αποτελεί παράδειγμα του θριάμβου της γης. Η τεράστια συνδεσιμότητα μέσω υποδομών και οικονομικών διαδρόμων, από τους σιδηροδρόμους έως τους αγωγούς ενέργειας, ανταγωνίζεται την υπεροχή των θαλάσσιων εμπορικών οδών. Αυτός ο ανταγωνισμός δεν αφορά απλώς την κυριαρχία των πόρων, αλλά αντανακλά ένα βαθύτερο φιλοσοφικό χάσμα, όπως αναφέρεται στην Ρωσία. Η γη αντιπροσωπεύει τις ρίζες, την παράδοση και την σταθερότητα, ενώ η θάλασσα συμβολίζει την ρευστότητα, την διαταραχή και τις άκρατες φιλοδοξίες της νεωτερικότητας.

Η πολυπολικότητα αποκαθιστά την ισορροπία μεταξύ αυτών των δυνάμεων, αψηφώντας την μακραίωνη κυριαρχία των ωκεάνιων δυνάμεων και τοποθετώντας τους αρχαίους ηπειρωτικούς πολιτισμούς της Ευρασίας στην πρώτη γραμμή των παγκόσμιων υποθέσεων.

Ατλαντικός Ωκεανός vs Ευρασίας λοιπόν! Ένας καινούριος εμπορικός «πόλεμος» ξεκινά ή μία νέα παγκόσμια συμμαχία θα αναδυθεί που θα περικλείει και τα δύο; Αυτή θα είναι η πρόκληση του Τραμπ από εδώ και πέρα.

Με πληροφορίες από RT, photo ΑΠΕ-ΜΠΕ/EPA-EPA