Τα θραύσματα δεν έδειχναν σημάδια κομμένων σημαδιών, βίας ή επουλωμένου τραύματος, αποκλείοντας την πιθανότητα τα κρανία να είναι πολεμικά τρόπαια ή θύματα βίαιου θανάτου. Αντίθετα, ο τρόπος που έσπασαν τα οστά υποδηλώνει ότι ανασύρθηκαν από τοποθεσίες ταφής και χρησιμοποιήθηκαν ενεργά ως μέρος μιας διαρκούς τελετουργίας.

Οι ερευνητές προτείνουν ότι αυτά τα κρανία ήταν μέρος τελετουργιών που στόχευαν στον σεβασμό συγκεκριμένων προγόνων αντί να χρησιμοποιούνται σε τυπικές ταφικές τελετές. Οι πρόγονοι σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς θεωρούνταν ότι είχαν πνευματικές δυνάμεις και χρησίμευαν ως “άγκυρες” ηθικής στις αρχαίες κοινότητες.

Ενώ η τελική τοποθέτηση των κρανίων στη Δομή Q μπορεί να φαίνεται τελετουργική, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ήταν πιθανότερο η τελική ταφή των οστών να αποτελούσε «έναν απλό, μεταθανάτιο παροπλισμό». Με άλλα λόγια, μόλις εκπληρωνόταν ο τελετουργικός σκοπός των κρανίων, αποσύρονταν συμβολικά και σκεπάζονταν ελαφρά με χώμα.

Αυτή η ανακάλυψη προσθέτει μια νέα διάσταση στην κατανόησή μας για τις νεολιθικές ταφικές πρακτικές και τους περίπλοκους τρόπους με τους οποίους οι αρχαίες κοινωνίες αλληλεπιδρούσαν με τους νεκρούς τους.

Τα ευρήματα αμφισβητούν επίσης τις απλοϊκές ερμηνείες της δυναμικής του φύλου και της εξουσίας στη νεολιθική νότια Ιταλία. Ενώ η κρύπτη αποτελούνταν κυρίως από ανδρικά κρανία, οι ερευνητές προειδοποιούν να μην υποθέσουμε ότι ήταν μια κοινωνία ανδροκρατούμενη. Αντίθετα, προτείνουν ότι η πρακτική μπορεί να αντικατοπτρίζει συγκεκριμένες συγγενικές ή τελετουργικές πρακτικές που συνδέονται με την ηλικία και το φύλο.

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ

photo: pixabay