Ο Ο’ Μπράιεν δήλωσε: 

«Ο Σούνακ κάθεται σε ένα δωμάτιο στη Ντάουνινγκ Στριτ θαυμάζοντας τους αστραγάλους του – και αυτός είναι προφανώς ο μοναδικός λόγος που φοράει τόσο κοντά τα παντελόνια του – και κάποιος του λέει: “Οοο, δεν μπορείς ποτέ να φανταστείς τι έκανε ο Μητσοτάκης” και κάποιος άλλος προσθέτει:

“Υποθέτω πως ανέφερε ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι αρκετά πρόθυμη να δει τα Γλυπτά του Παρθενώνα να επιστρέφουν στην Αθήνα, επειδή πρώτον χτίζουν ένα μουσείο ειδικά γι’ αυτό, δεύτερον ο Τζορτζ Όσμπορν κάνει αρκετή φασαρία, ενθαρρύνοντας μια τέτοια εξέλιξη τελευταία και τρίτον αποτελεί θεωρητικά θέση της ελληνικής κυβέρνησης πολύ πριν καν γεννηθείς Ρίσι Σούνακ”. Αυτό είναι λοιπόν το κλίμα στη Ντάουνινγκ Στριτ, “κοίτα τι έκανε ο Μητσοτάκης” και ο Ρίσι Σούνακ, ένας θεωρητικά ώριμος άνθρωπος, απαντά… “ωραία τότε, ακυρώνουμε τη συνάντηση”.

«Τότε κάποιος από την ομάδα του, του λέει “κύριε πρωθυπουργέ, μπορείτε να δείξετε την ενόχλησή σας, αλλά η ακύρωση της συνάντησης θα μας κάνει να φαινόμαστε λίγο… ποια λέξη θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε για να συνδυάσουμε την κολακεία με τη διπλωματία… υπερευαίσθητοι, υπερβολικά ευάλωτοι στην κριτική…

Δεν πιστεύω πως πρέπει να ακυρώσουμε τη συνάντηση και τότε ο Σούνακ απαντά: “Πολύ αργά, χαχαχα”, πληκτρολογώντας στο τηλέφωνό του (προς τον Έλληνα πρωθυπυοργό) «Μητσοτάκη, η συνάντηση ακυρώθηκε, δέξου το, είτε σου αρέσει, είτε όχι, Ρίσι». Και έτσι, όλος ο Τύπος κάνει λόγο για μια οξύθυμη και νευρική απάντηση απέναντι μια τέλεια, ακριβή και καλά διατυπωμένη θέση, η οποία εκφράστηκε από έναν ξένο πρωθυπουργό.

Αλήθεια, γιατί το έκανε; Ένα ενήλικας στην κορυφή της κυβέρνησης ενήργησε με έναν τρόπο που μου θυμίζει όχι κάτι περισσότερο από ένα 8χρονο αγόρι, που μαζεύει τα ποδοσφαιρικά του πράγματα και γυρνάει στο σπίτι του, όταν οι υπόλοιποι αρνούνται να το αφήσουν να παίξει επιθετικός για 17ο διαδοχικό παιχνίδι…».

Pexels photo