Μια ζωή αφιερωμένη στα ζώα από την παιδική ηλικία.
Ο Πέδρο λέει ότι φροντίζει ζώα από τότε που ήταν αγόρι. Η συνήθεια αυτή έχει γίνει μέρος της ταυτότητάς του. Δηλώνει ότι απολαμβάνει την ανατροφή τους και νιώθει ικανοποίηση βλέποντάς τα να τα φροντίζουν καλά.

Οι αλεπούδες αναδιαμορφώνουν τις ευρωπαϊκές πόλεις: μαζεύουν ανθρώπινα απόβλητα, κρύβουν υπολείμματα τροφών ακόμη και σε καπό αυτοκινήτων, αλλάζουν τις νυχτερινές τους συνήθειες και γίνονται ζωντανά εργαλεία για τους επιστήμονες, ώστε να κατανοήσουν πώς η αστικοποίηση δημιουργεί ευκαιριακούς υπερθηρευτές.

Τα γαϊδούρια παίζουν κεντρικό ρόλο σε αυτή τη ρουτίνα. Για αυτόν, είναι τα πόδια και τα χέρια της καθημερινής ζωής. Χρησιμοποιούνται για να μεταφέρουν νερό, φαγητό και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται να μεταφερθεί στα βουνά. Γι’ αυτό και λαμβάνουν καλαμπόκι τρεις φορές την ημέρα , τόσο τον χειμώνα όσο και το καλοκαίρι.

Γάλα κάθε μέρα και παραγωγή προσαρμοσμένη στους ρυθμούς των βουνών.
Ακόμα και με το απότομο έδαφος, ο Πέδρο διατηρεί την καθημερινή του ρουτίνα αρμέγματος. Κάθε μέρα, αρμέγει τις αγελάδες τηρώντας το πρόγραμμα σίτισής του.

Κάθε αγελάδα παράγει περίπου 6 λίτρα γάλα. Η ποσότητα ποικίλλει ανάλογα με το κλίμα. Το χειμώνα, σύμφωνα με τον ίδιο, η εργασία είναι πιο παραγωγική, καθώς το νερό είναι πιο εύκολα διαθέσιμο και τα βοοειδή τρέφονται καλύτερα.

Το να κουβαλάς νερό στην πλάτη του γαϊδουριού είναι αναγκαίο.
Στη Σερίνια, δεν υπάρχει τρεχούμενο νερό. Όλο το νερό που χρησιμοποιείται στο σπίτι προέρχεται από πηγάδια. Η πηγή βρίσκεται περίπου… 250 μέτρα από την κατοικία.

Για να αντιμετωπίσει την ξηρασία, η οικογένεια αποθηκεύει νερό σε ό,τι μπορεί. Αυτό σημαίνει περίπου… 5.000 μπουκάλια …εκτός από τα βαρέλια που είναι διάσπαρτα σε όλη τη γη. Κατά την περίοδο των βροχών, όλα γεμίζουν. Κατά την περίοδο της ξηρασίας, κάθε δεξαμενή κάνει τη διαφορά.

Η οικογένεια μοιράζει τις δουλειές για να λειτουργεί ομαλά το σπίτι.
Ο Πέδρο ζει με τη σύζυγό του και τις δύο κόρες του. Η μία από αυτές τον βοηθάει καθημερινά στη μεταφορά νερού, καθώς υποφέρει από προβλήματα στην πλάτη και δεν μπορεί να μεταφέρει βαριά φορτία.

Οι γυναίκες φροντίζουν επίσης τα φυτά γύρω από το σπίτι. Μικροί λαχανόκηποι, οπωροφόρα δέντρα και λουλούδια δείχνουν ότι, ακόμη και με περιορισμούς, η αυλή παραμένει παραγωγική.

Η γεωργική παραγωγή ακολουθεί τον χειμερινό κύκλο. Ο Πέδρο φυτεύει καλαμπόκι και φασόλια κάθε χρόνο. Εξηγεί ότι συλλέγει περίπου… 40 σακούλες καλαμποκιού ανά συγκομιδή και έως και εννέα σακούλες φασόλια ανάλογα με τις συνθήκες του έτους.

Ένα μέρος του καλαμποκιού χρησιμοποιείται για ζωοτροφές. Ένα άλλο μέρος αποθηκεύεται. Η κασάβα χρησιμοποιείται επίσης στις ζωοτροφές, διασπάται και διανέμεται για να διασφαλιστεί ότι τα τρόφιμα δεν θα λείπουν ποτέ.

Απλά εργαλεία και παλιά μηχανήματα συντηρούν την καθημερινή ρουτίνα.
Μέσα στον αχυρώνα, η σκηνή αποκαλύπτει την πραγματικότητα του αγρότη. Τσεκούρι, δρεπάνι, καρότσι, μύλος καλαμποκιού και μια μηχανή που χρησιμοποιείται για το άλεσμα της χορτονομής είναι μέρος της καθημερινής ζωής.

Σπίτι από λάσπη, ξυλόσομπα και οργάνωση στην καθημερινή ζωή.

Το σπίτι όπου ζει ο Πέδρο είναι φτιαγμένο από καλαμωτή και μπαμπού, όλα τακτοποιημένα. Υπάρχει μια ξυλόσομπα, ένα ψυγείο και απλά σκεύη, το καθένα στη θέση του.

Το περιβάλλον δείχνει φροντίδα και αξιοπρέπεια. Ακόμα και με περιορισμένους πόρους, τίποτα δεν λείπει. Όλα έχουν μια καθορισμένη λειτουργία και χρήση.

Η καθημερινή εργασία ως τρόπος επιβίωσης στην ύπαιθρο.
Ο Πέδρο συνοψίζει τη ρουτίνα του με μια απλή φράση: «Όσοι παλεύουν με αυτά που έχουν δεν σταματούν».

Η ιστορία που αφηγείται το βιβλίο Serrinha σκιαγραφεί την πραγματική εικόνα της βραζιλιάνικης υπαίθρου. Σε περιοχές μεγάλου υψομέτρου, μακριά από την πόλη και χωρίς βασικές υποδομές, οι οικογένειες συνεχίζουν να παράγουν αγαθά, να εκτρέφουν ζώα και να διατηρούν έναν τρόπο ζωής που αντέχει στον χρόνο και τις κακουχίες.

Δείτε ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

(photo: pixabay)