«Είναι μακράν το ομορφότερο ξύλινο κύτος που έχω ποτέ δει. Στέκεται όρθιο, πολύ υπερήφανο στον βυθό της θάλασσας, ανέπαφο, σε καταπληκτική κατάσταση», πρόσθεσε.

«Μπορούμε ακόμη και να διαβάσουμε το όνομα Endurance χαραγμένο κυκλικά στην πρύμνη».

Το κύτος του Endurance εντοπίσθηκε σε απόσταση έξι περίπου χιλιομέτρων από τον τόπο του ναυαγίου.

Η εξερευνητική αποστολή, αποτελούμενη από εκατό περίπου μέλη, αναχώρησε από το Κέιπ Τάουν στις 5 Φεβρουαρίου επιβαίνοντας σε νοτιοαφρικανικό παγοθραυστικό, ελπίζοντας ότι θα εντοπίσει το ναυαγισμένο πλοίο του Ερνεστ Σάκλετον πριν από το τέλος του καλοκαιριού στο νότιο ημισφαίριο.

Το Endurance απέπλευσε από την βρετανική νήσο της Νότιας Γεωργίας, στον νότιο Ατλαντικό, στο τέλος του 1914 μεταφέροντας την εξερευνητική αποστολή Imperial Trans-Antarctic υπό τον Σάκλετον, στην πρώτη απόπειρα διάσχισης της ηπείρου της Ανταρκτικής, από την Θάλασσα Γουέντελ στην Θάλασσα Ρος, μέσω του νότιου πόλου.

Ομως, τον Ιανουάριο 1915, το πλοίο παγιδεύτηκε στους πάγους της Θάλασσας Γουέντελ, κοντά στον παγετώνα Λάρσεν, όπου παρέμεινε εγκλωβισμένο επί μήνες, συνεθλίβη σιγά σιγά και βυθίστηκε τον Νοέμβριο 1915 σε βάθος 3.000 μέτρων.

Η αποστολή έγινε θρύλος εξαιτίας των συνθηκών επιβίωσης του πληρώματος που κατασκήνωσε επί μήνες στον όγκο του πάγου πριν αυτός σπάσει, στην συνέχεια μεταφέρθηκε με σωστικές λέμβους στο αφιλόξενο παγωμένο νησί του Ελέφαντα. Αλλά και εξαιτίας του τολμηρού περίπλου του ίδιου του Ερνεστ Σάκλετον, ο οποίος έφυγε με λέμβο του Endurance και μικρό αριθμό μελών του πληρώματος για να αναζητήσει βοήθεια στην νήσο της Νότιας Γεωργίας και κατορθώνοντας έτσι να διασώσει ολόκληρο το πλήρωμά του.

Η αποστολή Endurance22 αναζήτησης του πλοίου του Σάκλετον χρησιμοποίησε τεχνολογίες αιχμής και ειδικότερα δύο υποβρύχια drones για την εξερεύνηση της θαλάσσιας ζώνης που περιγράφεται από τον ίδιο τον Σάκλετον ως «η χειρότερη περιοχή της χειρότερης θάλασσας στον κόσμο».

(φωτο:pixabay)