EL - Η «μάχη» που δίνεται στην Γερμανία και θα κρίνει πολλά για την συνέχεια απέναντι στην Ρωσία

Παραδοσιακά η Γερμανία είχε φιλορωσικές τάσεις. Η περίφημη Ostpolitik είχε στο επίκεντρό της την προσέγγιση με την τότε Σοβιετική Ένωση, προκειμένου να επιτευχθεί με ομαλό τρόπο η γερμανική επανένωση, δηλαδή η ένωση της Δυτικής Γερμανίας, η οποία βρισκόταν υπό την επιρροή ΗΠΑ και συμμάχων και της Ανατολικής (DDR), που βρισκόταν υπό την κηδεμονία της Σοβιετικής Ένωσης.

Αφού αυτό επετεύχθη, οι μεταξύ των δύο χωρών σχέσεις βελτιώνονταν με προσεχτικούς ρυθμούς, ενεργειακές συμφωνίες, πολιτισμικές προσεγγίσεις κοκ.

Δεν ξεχνά κανείς, για παράδειγμα, τις ακόμα και σήμερα πολύ καλές σχέσεις του πρώην Γερμανού καγκελαρίου, Γκέρχαρντ Σρέντερ, με την ρωσική πλευρά, ή τις επικριτικές προς το ΝΑΤΟ παρεμβάσεις του Όσκαρ Λαφονταίν, πρώην υπουργού του Σρέντερ, πρώην αρχηγού του κόμματος της Αριστεράς και συζύγου της αρχηγού του κόμματος BSW, Sahra Wagenknech, η οποία τάσσεται κατά της στάσης του Βερολίνου σε σχέση με την σύγκρουση στην Ουκρανία, προτιμώντας τον δρόμο του συμβιβασμού με την ρωσική πλευρά.

Σήμερα υπάρχει δε η δεξιά AfD με κεντρική πολιτική γραμμή την ειρήνη με την Ρωσία και τον τερματισμό της στρατιωτικής υποστήριξης στο Κίεβο.

Αλλά και στην γερμανική κοινωνία, υπάρχει έντονη ενόχληση με τις φιλοπολεμικές πολιτικής που ακολουθεί η διεθνιστική κυβέρνηση της Bundesrepublik.

Ωστόσο, όπως αναφέρουν πληροφορίες εντός Γερμανίας, υπάρχει προσπάθεια να αντιμετωπιστεί αυτό το φιλορωσικό κοινωνικοπολιτικό κύμα με διάφορες ενέργειες, όπως συγκεκριμένη πληροφόρηση σε ΜΜΕ ανά την χώρα, σεμινάρια, διεισδύσεις διεθνιστών σε συγκεκριμένα πολιτικά κοινωνικά και οικονομικά τμήματα της κοινωνίας κ.α.

Ακόμα και στην δεξιά AfD, παρουσιάζονται κατά καιρούς φωνές υπέρ της Ουκρανίας , οι οποίες για την ώρα δεν έχουν την απαιτούμενη ισχύ, προκειμένου να αλλάξουν τις ισορροπίες εντός κόμματος.

Η «μάχη» θα συνεχιστεί και από αυτήν θα κριθούν πολλά σε σχέση με την πορεία της Γερμανίας απέναντι στην Ρωσική Ομοσπονδία.