Η ελληνο-γαλλική συμμαχία και τα πλεονεκτήματά της

Εδώ και καιρό ακούγεται αλλά και γράφεται ότι, επίκειται ελληνο-γαλλική αμυντική συμφωνία η οποία θα ερχόταν μαζί με την υπογραφή της σύμβασης για την προμήθεια 2 γαλλικών φρεγατών FD [email protected] στη διαμόρφωσή που έχει επιλέξει.

Η μεγαλύτερη ελληνογαλλική προσέγγιση έρχεται σε μία κρίσιμη στιγμή για την Ελλάδα αλλά και την Κύπρο με την οποία η Γαλλία ήδη υπέγραψε νέα αμυντική συμφωνία η οποία είναι ήδη σε ισχύ. Η Γαλλία άλλωστε είναι μία από τις χώρες που μπορούν να δώσουν στην Κυπριακή Δημοκρατία όπλα που θα ασφαλίσουν τη νήσο ναυτικά και εν μέρη αεροπορικά από το Τουρκικό Ναυτικό και Αεροπορία.

Όσον αφορά την Ελλάδα, η Γαλλία επιθυμεί την ισχυροποίησή της στην Ανατολική Μεσόγειο αφού η πάγια γαλλική επιδίωξη της ενεργειακής απεξάρτησης της Ευρώπης από την Ανατολή. Τα Κυπριακά κοιτάσματα όπως και αυτά του Ισραήλ θα έχουν σαν εύκολη αγορά την Ευρώπη και ο αγωγός EastMed κινείται προς αυτή την κατεύθυνση αν και το όλο σχέδιο έχει πολύ δρόμο ακόμα για να πραγματοποιηθεί. Όλος αυτός ο σχεδιασμός περνά αναγκαστικά από την Ελλάδα αφού η Τουρκία έχει αποδειχθεί παίκτης με δική του ατζέντα, ασταθής στις σχέσεις του με τους γείτονές του, προωθεί τον ακραίο ισλαμισμό και το μεταναστευτικό και δεν δε δείχνει καμία διάθεση συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή.

Η Ελλάδα, υπό αυτό το πρίσμα, έχει γίνει ένας σημαντικός και ισχυρός σύμμαχος ο οποίος διαθέτει και μία ανάλογη στρατιωτική ισχύ για να επιβάλει το θέλω της στην περιοχή, τηρουμένων των αναλογιών. Έχει άριστες σχέσεις πλέον με το Ισραήλ, ο άξονας Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας είναι κοινός και αμετάβλητος και μπορεί να προσφέρει και την υποστήριξη των Γαλλικών θέσεων εντός Ευρώπης από τη στιγμή που η Γερμανία ακολουθεί κατά βάση διαφορετική πολιτική από τη Γαλλική εντός Ευρώπης.

Σημαντικό ρόλο παίζει και η γενικότερη στάση του αμερικανοκρατούμενου ΝΑΤΟ το οποίο κοιτώντας το γενικό συμφέρον του, προσπαθεί να τηρήσει ίσες αποστάσεις ή και να υποστηρίξει περισσότερο τις τουρκικές θέσεις για να αποκαταστήσει τις ισορροπίες στους κόλπους της συμμαχίας. Η Τουρκική προκλητικότητα κατά της Ελλάδας και οι προκλήσεις που έγιναν κατά της Γαλλίας το τελευταίο διάστημα, εξέθεσαν την ηγεσία της Συμμαχίας η οποία έκανε τα στραβά μάτια στις τουρκικές ενέργειες.

Είναι πολύ σημαντικό η Ελλάδα να έχει συμμάχους και εκτός του Βορειοατλαντικού συμφώνου αφού μία μεγαλύτερου εύρους συμμαχία θα προσπαθήσει αν εξομαλύνει καταστάσεις υπέρ του ισχυρότερου. Η μήνη της Γαλλίας απέναντι στο ΝΑΤΟ μετά τη στοχοποίηση της Γαλλικής φρεγάτας ανοικτά της Λιβύης από τουρκικές και οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ότι δε μπορεί να γίνει ανεκτή πλέον η ανεκτικότητα του ΝΑΤΟ απέναντι στην Τουρκία, κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση.

Ανεξάρτητα από το αν τελικά θα υπογραφούν οι γαλλικές φρεγάτες, μία ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία με συγκεκριμένες δεσμεύσεις και από τα δύο μέρη με την Ελλάδα να κερδίζει σε στήριξη εντός Ε.Ε. και ΝΑΤΟ μαζί με πρόσβαση σε γαλλική συστήματα για την προώθηση των ελληνογαλλικών συμφερόντων, κρίνεται ως μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να αποκτήσει η Ελλάδα έναν ισχυρό νέο σύμμαχο εκμεταλλευόμενη τις διεθνείς συγκυρίες που έχει δημιουργήσει κατά βάση η τουρκική αναθεωρητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο. Με μία συνολική συμφωνία που θα περιλαμβάνει ναυτικές και αεροπορικές βάσεις, υδρογονάνθρακες, εξοπλιστικά ( προαιρετικά) βιομηχανία χωρίς όμως να γίνει η Ελλάδα γαλλικό προτεκτοράτο, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.