Υπό αυτές τις συνθήκες ξεκίνησε προσπάθεια συνέτισης της Τουρκίας, από Μόσχα και Ουάσινγκτον.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις συμφώνησαν να προωθηθεί η ειρήνη στη Μεσόγειο, έτσι ώστε, μέσω της διπλωματίας, να συμφωνηθούν οι όροι της παγκόσμιας συμφωνίας, η οποία θα δώσει την τελευταία ευκαιρία στα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα (Αριστεροί διεθνιστές της Ευρώπης και των ΗΠΑ / Δεξιοί εθνικιστές της Ρωσίας και της κυβέρνησης Τραμπ) να βρουν «λύση» χωρίς τα όπλα, με το σενάριο της παγκόσμιας συγκυβέρνησης να εξετάζεται έντονα και μεθοδικά.

Σε κείμενο, που έχει συνταχθεί από την Βρετανία, το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. «ενστερνίζεται» τα συμπεράσματα της διεθνούς διάσκεψης της 19ης Ιανουαρίου στο Βερολίνο και απαιτεί «την πλήρη εφαρμογή από όλα τα κράτη μέλη του εμπάργκο όπλων» το οποίο είχε επιβληθεί στη Λιβύη το 2011. Ακόμη, «ζητεί εκ νέου από όλα τα κράτη μέλη να μην επεμβαίνουν στη σύρραξη», ούτε «να λαμβάνουν μέτρα που την επιδεινώνουν».

Σε σχέση με την Συρία, η Ρωσία ζήτησε, όπως διαβάσαμε, από την Τουρκία να σταματήσει τις πολεμικές επιχειρήσεις στα βόρεια της χώρας αλλά και να «συμμαζευτεί» στη Λιβύη, ενώ οι ΗΠΑ του Ν. Τραμπ ζητούν από την Άγκυρα να βρει «λύση» με την Ελλάδα, όπερ και σημαίνει, πως οι Τούρκοι θα πρέπει να σταματήσουν να παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο.

Αντιλαμβάνεστε πως η Τουρκία βρίσκεται στη μέση ραγδαίων εξελίξεων και με την νέο-οθωμανική πολιτική της «ενοχλεί» την «ειρήνη στην Μεσόγειο», όπως την φαντάζονται οι μεγάλοι της γεωστρατηγικής «σκακιέρας».

Αυτό σημαίνει, πως άπαξ και οι κινήσεις της Τουρκίας εξακολουθούν να προκαλούν προβλήματα στην ευρύτερη περιοχή, τότε δεν αποκλείεται να γίνουμε μάρτυρες «ραγδαίων εξελίξεων» στη γείτονα, ακόμα και ανατροπή του Ερντογάν, με την Ελλάδα να αποκτά διπλωματικό προβάδισμα στην ευρύτερη περιοχή.

ΦΩΤΟ unsplash