Και οι δύο γυναίκες απευθύνθηκαν σε εθελοντικές και δημιουργικές δραστηριότητες μετά τον θάνατο των συζύγων τους – και οι γυναίκες από τότε έγιναν γρήγορα φίλες.

«Η Anne ήταν πολύ απασχολημένη όταν ήταν νεότερη—το ίδιο και εγώ—πάντα πολύ παραγωγική και δημιουργική.

«Έκανε πολλή ζωγραφική, και ήταν πάντα απασχολημένη, και εγώ ήμουν πάντα απασχολημένη με κάτι άλλο, κάπου αλλού, γιατί έτσι ζούμε».

Η Anne σπούδασε αγγλικά στο St. Hilda’s College του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και υπηρέτησε στη Βασιλική Ναυτική Υπηρεσία των Γυναικών ως ραδιομηχανικός κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά την αποφοίτησή της, εργάστηκε ως λεξικογράφος στο Oxford English Dictionary.

«Πάντα με ενδιέφεραν οι λέξεις. Ήταν το επάγγελμά μου».

Ήταν πολύ περήφανη που έλαβε ένα μετάλλιο για την υπηρεσία της από το Βασιλικό Ναυτικό πέρυσι, το οποίο χαρακτήρισε «πολύ καθυστερημένο» από τον εκπρόσωπο που της το έδωσε.

Η Josie εκπαιδεύτηκε στη νοσηλευτική για τρία χρόνια στο Preston Royal Infirmary.

«Εκείνες τις μέρες», είπε η Τζόζι, «Έπρεπε να ζεις (στην πανεπιστημιούπολη) και δεν μπορούσες να παντρευτείς, και ήταν πολύ αυστηρό. Οι άνθρωποι δεν θα ανέχονταν αυτή τη ζωή τώρα».

Ο χρόνος της στη νοσηλευτική κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου περιελάμβανε μια «ανατριχιαστική» εμπειρία φροντίδας Γερμανών στρατιωτών των SS που περιέγραψε ως «πολύ δύσκολους ασθενείς που δεν ήθελαν να τους φροντίσουμε εμείς».

Μετακόμισε με τον σύζυγό της στην Οξφόρδη για να συνεχίσει το πτυχίο της μετά τον πόλεμο.

Δεν θυμούνται τη στιγμή που ανακάλυψαν ότι είχαν την ίδια μέρα γενέθλια, αλλά απόλαυσαν ιδιαίτερα τον εορτασμό της εκατονταετηρίδας τους που είχε προγραμματιστεί για το 2024.

“Ζούμε στον πιο εκπληκτικό δρόμο. Είναι σαν μια μεγάλη, μεγάλη οικογένεια”, είπε η Josie, μητέρα τριών “υπέροχων” παιδιών.

“Όλοι ξέρουν όλους τους άλλους. Αν έχεις πρόβλημα, απλά φωνάζεις και κάποιος θα έρθει. Νομίζω ότι είμαστε τυχερές”.

Όταν ρωτήθηκε από το πρακτορείο ειδήσεων SWNS ποιες συμβουλές θα μπορούσαν να δώσουν για μακροχρόνια ζωή, η Josie κατέληξε: «Απλά ζήσε».

«Κάνεις αυτό που φαίνεται ότι χρειάζεται να κάνεις – και μετά κάτι άλλο παίρνει τη θέση του. Απλώς πηγαίνεις από το ένα πράγμα στο άλλο.

“Δεν φτιάχνουμε τις ζωές μας”.

photo: pixabay