Αυτό βέβαια προϋποθέτει από τους Ουκρανούς να πάψουν να έχουν οποιεσδήποτε αξιώσεις για τα εδάφη που έχασαν (βλ. Ντονμπάς).

Είναι κάτι που δεν μοιάζει να θέλει καμία πλευρά. Προτιμούν, ενάντια σε κάθε λογική, να συντηρούν έναν «παγωμένο πόλεμο», φτωχοποιώντας καθημερινά όλη τη Δύση.

«Ελπίζω να έχουν την ειλικρίνεια να πουν στον Ζελένσκι (σ.σ. από τη Δύση) ότι αν συνεχίσεις αυτή τη μάχη, το 20% που έχεις χάσει μπορεί άνετα να γίνει 40% και 50% της επικράτειάς σου. Ότι το να συνεχίσεις τον αγώνα σου ως το ύστατο τέλος θα καταλήξει σε ένα πολύ πιο πικρό χάπι για την Ουκρανία να καταπιεί.

Η πραγματικότητα είναι πως ο ουκρανικός στρατός είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Αν καταρρεύσει τότε θα υπάρξει μία μαζική υποχώρηση και τότε οι Ρώσοι θα καλύψουν αυτό το κενό και μόλις το κάνουν αυτό, αυτά τα εδάφη πιθανότατα δεν θα δοθούν πίσω στην Ουκρανία»:

Σε ακόμα μία παρέμβασή του, ο Scott Ritter είχε σημειώσει επίσης, σχολιάζοντας την αδυναμία της Δύσης να χτυπήσει τους Ρώσους, πως ούτε μία δύναμη του ΝΑΤΟ δεν μπορεί να αντέξει πάνω από μία εβδομάδα σε ευθεία σύγκρουση κατά των Ρώσων:

ΑΠΕΜΠΕ-EPA photo