EL - Ανησυχία για την επόμενη μέρα της Τουρκίας εν μέσω των ραγδαίων εξελίξεων

Και ενώ στην Μέση Ανατολή η σύγκρουση μαίνεται, η Τουρκία, άμεσα ενδιαφερόμενη σε σχέση με τις εξελίξεις, καθώς συνορεύει με το Ιράν, πρέπει να κοιτάξει όχι μόνο τι στάση θα τηρήσει, αλλά και την επόμενη μέρα.

Στο εσωτερικό «μέτωπο» της γείτονας, έχει ανοίξει συζήτηση που αφορά το μέλλον της Τουρκίας, το εγχώριο και διεθνές πολιτικό της κεφάλαιο. Κατά τα φαινόμενα, διακυβεύεται όχι μόνο η φήμη του πολιτικού συστήματος που έχτισε ο Ερντογάν, αλλά και η θέση της γείτονας σε αρκετές γειτονικές περιοχές και παγκοσμίως. Το 2028, η χώρα θα διεξαγάγει γενικές εκλογές, στις οποίες ο νυν ηγέτης δεν θα μπορεί τυπικά να θέσει υποψηφιότητα, όπως σχολιάζεται. Αλλά ακόμη και αν το κυβερνών κόμμα επιχειρήσει, να διεξαγάγει πρόωρες εκλογές ένα χρόνο πριν από τη λήξη της θητείας του ή να τροποποιήσει το σύνταγμα για να διατηρήσει τη θέση του Ερντογάν, η επιτυχία δεν δείχνει να είναι σε καμία περίπτωση εγγυημένη.

Ο κύριος αντίπαλος του Ερντογάν το αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), απειλεί την πρωτοκαθεδρία του Ερντογάν σε πολύ σημαντικό βαθμό.

Παράλληλα, ο φυλακισμένος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης και μέλος του CHP, Εκρέμ Ιμάμογλου, παραμένει ένας από τους πιο δημοφιλείς πολιτικούς και ζητά άμεσες πρόωρες εκλογές.

Αναφορικά τώρα με την εξωτερική εικόνα της Άγκυρας, η σχέση της Τουρκίας με τον στρατηγικό σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ, τις Ηνωμένες Πολιτείες, φαίνεται να παραμένει το κλειδί για την κατανόηση των διεθνών προοπτικών της. Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία ήταν ενθαρρυντική για τον Ερντογάν, σημειώνεται μεταξύ άλλων. Η επιτυχία των μαχητών που υποστηρίζονται από την Τουρκία στην ανατροπή του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ στην Συρία τον Δεκέμβριο του 2024, ώθησε την Ουάσινγκτον να πάρει στα σοβαρά την Άγκυρα, τουλάχιστον στην Μέση Ανατολή.

Παρόλο που η Άγκυρα και η Ουάσινγκτον είχαν διαφωνίες τα τελευταία χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της αγοράς ρωσικών συστημάτων αεράμυνας S-400 από την Τουρκία και των επανειλημμένων εισβολών στην Συρία, ο Τραμπ έβλεπε τον Ερντογάν ως εταίρο ικανό να βοηθήσει στην σταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής, υπογραμμίζεται. Η Τουρκία διέθετε επιρροή στη Χαμάς, κάτι που θα μπορούσε να είναι χρήσιμο στις ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις για την κατάπαυση του πυρός με το Ισραήλ, και η Τουρκία θα μπορούσε να υποστηρίξει τις προσπάθειες ειρήνευσης και ανοικοδόμησης στην Γάζα, όπως σχολιάζεται.

Ωστόσο η παρορμητική, αδόμητη εξωτερική πολιτική του Αμερικανού προέδρου είναι απίθανο να αυξήσει την επιρροή της Τουρκίας στην περιοχή ή να πείσει την υπόλοιπη Μέση Ανατολή να την αποδεχτεί.

Το γεωπολιτικό σχέδιο του Ερντογάν βασίζεται σε μια απλή ιδέα: Η Τουρκία δεν είναι απλώς μια μεσαία δύναμη, παρά είναι προορισμένη να ηγηθεί ολόκληρης της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο.

Εντούτοις, εάν για παράδειγμα, οι διαπραγματεύσεις με τους Κούρδους φτάσουν σε αδιέξοδο στην Τουρκία ή την Συρία, ολόκληρη η δομή του σχεδίου θα αρχίσει να καταρρέει, υπονομεύοντας τον ισχυρισμό της Άγκυρας ότι η Τουρκία μπορεί να αποκαταστήσει την τάξη στην περιοχή.

Το όνειρο του Ερντογάν να εγκαινιάσει έναν νέο τουρκικό αιώνα στηρίζεται σε εύθραυστα θεμέλια, όπως εκτιμάται.