Έτσι, ο άντρας προσπαθεί να ενθαρρύνει και άλλους ανθρώπους να κάνουν κάτι παρόμοιο, να μετακινηθούν σε άλλα μέρη αν το επιθυμούν, επειδή «η αβεβαιότητα είναι ευκαιρία, όχι εμπόδιο».

«Ακολούθησα μια προβλέψιμη πορεία για το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής μου: νομική σχολή, καλοκαιρινές δουλειές ως συνεργάτης και τελικά μια σταθερή νομική καριέρα. Έπειτα ήρθε η οικονομική κρίση του 2008. Η εταιρεία στην οποία εργαζόμουν κατέρρευσε, και μαζί της, και η κατεύθυνσή μου. Δεν μπορούσα να φανταστώ να κάνω κάτι άλλο από το να ασκώ τη δικηγορία», αφηγείται ο άντρας, ο οποίος τελικά μετακόμισε στην Πορτογαλία, όπου δεν γνώριζε κανέναν και δεν μιλούσε τη γλώσσα.

Από την άλλη πλευρά, όταν ο Τρίας μετακόμισε στην Πορτογαλία με τη σύζυγό του, παρά το γεγονός ότι παραιτήθηκε από τη δουλειά του, έκαναν μεγάλη οικονομία, καθώς στην Ουάσινγκτον ξόδευαν πολλά σε φόρους εισοδήματος, ασφάλιση υγείας και φόρους ακίνητης περιουσίας, μεταξύ άλλων. «Συνολικά, εκτιμούμε ότι εξοικονομήσαμε περίπου 5.000 δολάρια (περίπου 4.200 ευρώ) το μήνα μόνο και μόνο ζώντας στο εξωτερικό», λέει.

«Ακολουθούμε την ίδια οικονομική στρατηγική όπως όταν εργαζόμασταν: ζούμε κάτω από τις δυνατότητές μας , επανεπενδύουμε τη διαφορά και αφήνουμε την κεφαλαιοποίηση να κάνει τη δουλειά. Η μόνη διαφορά είναι ότι τώρα, αντί για μισθούς, το εισόδημά μας προέρχεται από επενδύσεις», λέει ο άντρας σύμφωνα με το diario as.

photo: pixabay