«Νομίζω πως στην Δύση, ειδικά στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, αντί να κατηγορούν το ΝΑΤΟ και την Δύση για την επιτάχυνση αυτής της κρίσης, προτιμούν για προφανείς λόγους να κατηγορήσουν τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Παρεμπιπτόντως θα σας τόνιζα ότι εάν κοιτάξετε το Δυτικό ημισφαίριο, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν το δόγμα Monroe. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πιστεύουν ότι οι χώρες του Δυτικού ημισφαιρίου, έχουν το δικαίωμα να έχουν την δική τους εξωτερική πολιτική. Κατά την διάρκεια της της πυραυλικής κρίσης της Κούβας, όταν ήμουν νέος, δεν πιστεύαμε ότι η Κούβα είχε το δικαίωμα να προσκαλέσει τα Σοβιέτ να βάλουν πυραύλους στην Κούβα.

Η ίδια βασική αρχή που εφαρμόζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο δυτικό ημισφαίριο, είναι αυτή που εφαρμόζουν οι Ρώσοι σε σχέση με την Ουκρανία. Οι Ρώσοι βλέπουν ότι η Ουκρανία γίνεται μέρος του ΝΑΤΟ, ως υπαρξιακή απειλή. Αυτός είναι ο λόγος, -πηγαίνοντας (πίσω) στον Απρίλιο του 2008, στον οποίο ο Πούτιν τράβηξε μια γραμμή στην άμμο. Είπε: “Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, αυτό είναι απειλή για την επιβίωσή μας”.

Η ιδέα του ΝΑΤΟ στο κατώφλι της Ρωσίας στην Ουκρανία, αποτελεί στρατιωτική και πολιτική απειλή.

Και αν ο Πούτιν και οι υπολοχαγοί του πιστεύουν ότι είναι μια ‘‘υπαρξιακή απειλή’’, οφείλουμε να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην αντιμετώπιση του, γιατί έχει χιλιάδες πυρηνικά όπλα.

Η ειρήνη δεν φαίνεται καθόλου, και θα  ήθελα να τονίσω ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε όλο το πολιτικό φάσμα που πιστεύουν ότι, αυτός ο πόλεμος θα συνεχιστεί για χρόνια».

photo reason magazine