Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση μίας ηλικιωμένης κατοίκου της μαρτυρικής πόλης η οποία ομολογεί στην κάμερα με τρεμάμενη φωνή και δάκρυα στα μάτια πως οι Ρώσοι στρατιώτες βοήθησαν τόσο εκείνη όσο και άλλους αμάχους που δεν είχαμ ούτε να φάνε:

«Ειλικρινά υπάρχουν καλοί άνθρωποι. Μας έδωσαν κάτι να φάμε και λίγο ζεστό νερό. Μου έδωσαν μία σούπα»: