Το ανώτατο δικαστήριο της Οσάκα αναίρεσε την απόφαση κατώτερου δικαστηρίου και παρήγγειλε την καταβολή από την κυβέρνηση συνολικού ποσού 210.000 ευρώ σε τρεις ενάγοντες, στα 70 και 80 τους πλέον. Περιέγραψε δε, τον νόμο -που καταργήθηκε το 1996- ως «απάνθρωπο».

Δικαστήρια στα οποία εκδικάζονται ανάλογες υποθέσεις, παρότι έχουν κηρύξει τη μέθοδο αντισυνταγματική, έχουν απορρίψει διεκδικήσεις αποζημιώσεων, με το επιχείρημα τής παραγραφής των αδικημάτων με το πέρας είκοσι χρόνων από την κατάργηση του νόμου.

Ο συνήγορος των θυμάτων, ενός παντρεμένου ζευγαριού με ακουστικά προβλήματα και μια γυναίκα με νοητική υστέρηση, τόνισε πως κατάφεραν έναν άθλο, μεταφέροντας την αγωνία τους στον δικαστή.

«Χαίρομαι που έγινε δεκτό το αίτημά μας. Ωστόσο, ο πόνος που νιώθω επειδή χρειάστηκε να υποστώ αυτήν την επέμβαση, παραμένει ακόμη και σήμερα» ομολογεί η γυναίκα που υπέστη αναγκαστική στείρωση το 1965.

Σημειώνεται πως μεταξύ 1948 – 1996, περίπου 16,500 άνθρωποι, κυρίως γυναίκες ΑμεΑ, χειρουργήθηκαν χωρίς τη συναίνεσή τους και σε πολλές περιπτώσεις εν αγνοία τους, υπό τον ρατσιστικό νόμο που εμπόδιζε την τεκνοποίηση για την αποτροπή «κακής ποιότητας απογόνων».

_{Με πληροφορίες από Guardian/ lifo/ photo unsplash}