Ποια αυτόνομη πορεία, λοιπόν; Και πώς θα ενισχυθεί και θα μεγαλώσει η παράταξη, όταν η πορεία της θα εξαρτηθεί από τρίτους παράγοντες, αλλά όχι από τις δικές μας προτεραιότητες και τα δικά μας προοδευτικά ιδεολογικά και πολιτικά προτάγματα;».

Επίσης, επικρίνει τον κ. Ανδρουλάκη λέγοντας ότι αποφεύγει να μιλήσει και για την ανάγκη προάσπισης της αυτονομίας της πολιτικής της παράταξης «έναντι συμφερόντων, κατεστημένων, αλλά και κάθε άλλης μορφής εξωθεσμικών κέντρων και παραγόντων».

Το δεύτερο ζήτημα για το οποίο η πλευρά του Γιώργου Παπανδρέου κατηγορεί τον Νίκο Ανδρουλάκη, είναι ότι παραπληροφορεί όταν επικαλείται τους Π. Σάντσεθ και Α. Κόστα δηλώνοντας ότι θα παραμείνει ευρωβουλευτής αν εκλεγεί. «Καμία σχέση με την αλήθεια και τα δύο. Ο πρώτος ήταν βουλευτής και ο δεύτερος, δήμαρχος Λισαβόνας, που το Πορτογαλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, τον επέλεξε ως υποψήφιο πρωθυπουργό».

Με τον ισχυρισμό ότι το κενό ηγεσίας στη Βουλή μέχρι τις επόμενες εκλογές, είναι κρίσιμος παράγοντας και κάθε άλλο παρά θετικός για την ενίσχυση του Κινήματος Αλλαγής και της παράταξης, όπως αναφέρει το άτυπο ενημερωτικό σημείωμα της πλευράς Γ. Παπανδρέου, απευθύνονται στον κ. Ανδρουλάκη τα ερωτήματα: «Ποιος θα σταθεί απέναντι στους Μητσοτάκη και Τσίπρα;

Ποιος θα δώσει τη μάχη στον κορυφαίο θεσμό της Δημοκρατίας; Ποιος θα διαμορφώσει με τη συνολική του παρουσία και δράση το στίγμα της παράταξής μας, με το οποίο θα ζητήσουμε από τον ελληνικό λαό την ψήφο του, αν όχι ο πρόεδρος της; Oι κύριοι Μητσοτάκης και Τσίπρας, θα μπορούν ανενόχλητοι να επιβάλουν τον καθηλωτικό συντηρητικό διπολισμό, που βολεύει τους λίγους και έχοντες, αλλά καθιστά αβίωτη τη ζωή των πολλών».

Το τρίτο θέμα αφορά την ανανέωση για την οποία, σημειώνεται πως «δεν έχει απαντήσει ακόμη, γιατί χαρακτηρίζει ανανέωση τις πιο παλαιοκομματικές και πελατειακές πρακτικές που ακολούθησε το 2013, όπως μαρτυρούν τα δημοσιεύματα της εποχής, κατέχοντας κορυφαία κομματική θέση».

Το τέταρτο ζήτημα είναι για το debate όπου κατηγορείται ο Νίκος Ανδρουλάκης πως κρύβεται και καλείται να απαντήσει «γιατί δεν αποδέχεται την πρόταση για έναν δημόσιο διάλογο που θα δίνει την δυνατότητα για πλήρεις και ουσιαστικές τοποθετήσεις; Ποια είναι η διαφορά; Ότι χρειάζεται περιεχόμενο και συγκεκριμένες προτάσεις;».

(φωτο:intime)